
ไครสต์เชิร์ช ในความทรงจำ
หากพูดถึงการไปเที่ยวต่างประเทศหลายคนคงตื่นเต้น แต่หากเป็นการเที่ยวด้วยตนเอง ยิ่งเป็นครั้งแรกด้วยแล้ว ย่อมเพิ่มอารมณ์ความตื่นเต้นปนความวิตกกังวลขึ้นไปอีก
"นิวซีแลนด์" ดินแดนในฝันของหลายคน การผจญภัยอย่างไม่รู้จบ ท่ามกลางธรรมชาติสวยงาม ยอดเขาที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี ทะเลสาบที่ใสเหมือนกระจก อากาศบริสุทธิ์ที่หายใจได้เต็มปอด เรียกว่ามีครบรสที่เราต้องการ การเลือกวิธีเที่ยวด้วยการขับรถเที่ยวเอง ทำให้สัมผัสถึงความเป็นอิสระและยืดหยุ่นต่อการเที่ยวตามที่ใจปรารถนา ทั้งเพิ่มอรรถรสความตื่นเต้นในการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นไปอีก
ไครสต์เชิร์ช (Christchurch) เมืองใหญ่อันดับ 3 ของนิวซีแลนด์ รองจาก โอคแลนด์ (Auckland) และ เวลลิงตัน (Wellington) ถือว่าเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของเกาะใต้ ทั้งเป็นที่ตั้งสนามบินนานาชาติด้วย เราตั้งพิกัดจีพีเอส ที่พัก Camelot Cathedral Square Hotel เพื่อออกเดินทาง "ชายน้อย" เพื่อนใหม่ ได้แสดงอัจฉริยภาพในการขับรถ โดยที่เท้าขวาเหยียบคันเร่ง เท้าซ้ายเหยียบเบรก ทำให้สามารถที่จะเบรกพร้อมกับการออกตัวรถได้ทันที เราจึงมาถึงโรงแรมด้วยความเร้าใจตลอดเส้นทาง
แม้การขับรถในเมืองจะดูยุ่งยาก แต่ที่ยากกว่า คือการหาที่จอดรถใกล้บริเวณที่พัก อยู่ใจกลาง จัตุรัสคาทริดรอล (Cathedral Square) ซึ่งเป็นศูนย์กลางทุกอย่างไม่ว่า ท่ารถ จุดจอดรถแท็กซี่ สถานีตำรวจ ร้านอาหาร ร้านค้าปลอดภาษีและที่สำคัญศูนย์บริการนักท่องเที่ยว หรือ i-site ที่ที่เราสามารถสอบถามข้อมูลการท่องเที่ยว รวมทั้งการใช้บริการต่างๆ
ห้องพักของโรงแรมที่เราพักสามารถมองเห็น วิหารไครสต์เชิร์ช (Christchurch Cathedral) ได้อย่างชัดเจน เป็นโบสถ์ประจำนิกายแองกลิกัน สถาปัตยกรรมแบบโกธิก สร้างตั้งแต่ปี 1864 แต่กว่าจะแล้วเสร็จใช้เวลาถึง 40 ปี
ใกล้กันมีสถาปัตยกรรมสมัยใหม่กรวยสีเงิน ผมนั่งชื่นชมภาพทิวทัศน์ที่ห้องพักเพียงชั่วครู่ ก็ต้องเตรียมตัวสำรวจเมืองไครสต์เชิร์ช มีเวลาเที่ยวเพียง 1 ชม. ก่อนที่จะไปเที่ยว Willow Bank โปรแกรมแรกของการเที่ยวนิวซีแลนด์
โชคดีที่พักเราอยู่ติดกับ i-site ผมได้แผนที่เมือง และโปรแกรมรถราง (Tram) ซึ่งดูน่าสนใจ เพราะรถรางผ่านสถานที่สำคัญในเมือง 11 จุด คิดค่าโดยสาร 15 ดอลลาร์นิวซีแลนด์ (NZ) ต่อคน หากไม่จุใจต้องเลือกแบบ Triple Pass คิด 50 NZ ต่อคน มี Tram, Gondola แล้วยังมี Punting คือล่องเรือตาม แม่น้ำ AVON ซึ่งเลียนแบบการล่องเรือที่มหาวิทยาลัย Oxford ประเทศอังกฤษ
ผมเลือกวิธีเดินตามรางรถราง ง่ายนิดเดียวแถมไม่เสียตังค์ เราเดินผ่านถนน New Regent เป็นย่านที่มีของขายเยอะ แต่วันที่ไปเป็นวันอาทิตย์เขาปิดครับ ออกเลี้ยวซ้ายถึงสี่แยกขวามือถนน Gloucester มีร้านอยู่หัวมุมถนนฝังตัดกับถนน Colombo ร้านนี้ขายของถูกมาก ถูกกว่าแถว City Mall เสียอีกไม่ต้องไปเสียเวลาเดินไกลเลย ข้ามถนนก็ถึง Victoria Square มีอนุสาวรีย์ พระราชินีควีนวิกตอเรียแห่งอังกฤษ และ อนุสาวรีย์กัปตันคุก สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงผู้ค้นพบดินแดงแห่งนี้
ช่วงที่เรากำลังเก็บภาพล่องเรือตามแม่น้ำ AVON เสียงสั่นระฆังของรถรางดึงดูดความสนใจให้เก็บภาพรถรางไว้
ผมเห็นร้านอาหารนานาชาติเปิดขายแถว The Art Center ใกล้กันมีสวนสาธารณะ Botanic มีพรรณไม้แปลกตาให้เดินชม ก่อนไปที่เที่ยวสุดท้ายสะพานแห่งความทรงจำ Bride Of Remembrance สร้างเมื่อปี 1923 เพื่อรำลึกถึงทหารที่ผ่านสมรภูมิรบ
ติดกับสะพานนี้คือย่านช็อปปิ้ง คือ City Mall ดูนาฬิกาด้วยความเสียดาย ใกล้เวลานัดหมายออกเดินทางไปเที่ยว willow bank ซึ่งเป็นที่ แสดงศิลปวัฒนธรรมชาวเมารี และ สวนสัตว์พื้นเมืองของนิวซีแลนด์
Willow Bank ดูภายนอกเหมือนป่า บรรยากาศร่มรื่นด้วยไม้นานาชนิด มีสวนสัตว์พันธุ์พื้นเมืองแปลกๆ ให้ชม โดยเฉพาะปลาตัวยาวเหมือนปลาไหล ใหญ่กว่าปลาช่อน ชื่อปลา tame eels เชื่องมาก ว่ายมาออริมตลิ่ง
สวนสัตว์ แบ่งประตูออกเป็นโซน เจอแล้วเจ้าวาลาบี้ คล้ายตัวจิงโจ้น้อย กระโดดไปมา ไม่กลัวคนแต่ไม่ยอมให้เราจับตัวมัน ยังไม่ได้เห็นตัวนกกีวีเลย หมดเวลาต้องเข้าโปรแกรมเที่ยวของ Willow Bank ไกด์สาวชาวเมารีสาธิตการทักทายโดยการสัมผัสจมูกกัน ก่อนพาเราไปชมวิถีชีวิตของชาวเมารี แต่แล้วเราก็โดนหลอกให้หานกชนิดหนึ่ง แต่แล้วมีชาวเมารีออกจากพุ่มไม้ด้านหลังเราแบบไม่รู้ตัว แสดงอาการแลบลิ้น ถลึงตา ส่งเสียงดังชวนให้ตกใจ ทำให้สาวสิงคโปร์ข้างผมแทบจะโผล่กอดผิดด้าน
พิธีกรรมจบด้วยการแสดงของชาวเมารีและอาหารมื้อค่ำ ค่าใช้จ่ายรวม ชมสัตว์พื้นเมือง โชว์เมารี รวมอาหารค่ำ 110 NZ ต่อคน แต่ก่อนกลับ ไกด์ชาวนิวซีแลนด์พาเราไปดูนกพื้นเมือง นกเคีย (KEA) ลักษณะคล้ายนกแก้วตัวใหญ่ สีน้ำตาลเขียว ออกมาทักทายตีซี้กับพวกเรา
ไกด์บอกว่านกพวกนี้ปากแข็งมาก กรงใกล้กันมีนกกีวี (KiWi) เป็นสัตว์ที่ค่อนข้างขี้กลัวและตกใจง่าย พวกเราต้องเงียบ สักพักนกกีวีตัวขนาดเท่าไก่งวงก็ออกเดินวนไปมาชวนให้เวียนหัว
เราเที่ยวจนครบตามโปรแกรม 3 ทุ่ม ทุกคนดูอ่อนเพลียเตรียมขึ้นห้องพัก แต่ผมดูยังมีพลังเหลือเฟือ ขอปลีกตัวเก็บภาพเมืองไครสต์เชิร์ชยามค่ำคืน



