
"ฉิ่ง"ผลกินได้-รากเป็นยา
23 ก.ย. 2553
ดูผิวเผิน "ลูกฉิ่ง" จะคล้ายมะเดื่อมากแต่จะเล็กกว่าและกินได้ รสชาติเปรี้ยวนิดๆ ฝาด มัน นิยมทำเป็นผักเหนาะกินกับอาหารที่มีรสเผ็ด อาทิ ขนมจีนน้ำยา แกงไตปลา จิ้มน้ำพริก แถมเปลือกต้นและรากยังสามารถใช้ทำยาแก้ท้องเสีย แก้ประดง ผดผื่นตามผิวหนัง เป็นต้น
เป็นไม้ยืนต้น ในวงศ์ MORACEAE ทรงพุ่ม สูงประมาณ 4-10 เมตร เปลือกต้นสีเทา มีรอยแตกเล็กน้อย
ใบ เป็นใบเดี่ยว ทรงรี ออกเรียงตรงข้ามกับกิ่ง โคนใบสอบ ปลายใบมน มีติ่งแหลมออกมา ผืนใบสีเขียวมัน แต่ใบอ่อนสีแดงออกน้ำตาล
ดอก ออกเป็นช่อตามลำต้นและกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยเป็นพวงขนาดเล็กจำนวนมาก
ผล ทรงกลมออกเป็นพวง พวงละ 10- 30 ผล ผิวผลเเกลี้ยงสีเขียว มีจุดสีขาวห่างๆ หากใช้ของมีคมกรีดจะมีน้ำยางสีขาว ด้านในมีเมล็ดเล็กๆ สีแดง
ขยายพันธุ์ ด้วยเมล็ด ตอนกิ่ง ชอบขึ้นตามป่าโปร่ง และป่าดิบชื้น ตามแนวริมลำธาร
"นายสวีสอง"



