พัฒนากายพัฒนาจิต | คมชัดลึก

คุณโยมพิจารณาตนเอง ใน ๒๔ ชั่วโมงในแต่ละวันนอนไปแล้ว ๘ ชั่วโมงนั่นก็ให้กายได้พักผ่อน ตื่นขึ้นมากินอาหาร ๓ มื้อ ใช้เวลา ๒ ชั่วโมง สิบชั่วโมง อาบน้ำดูแลร่างกายอีก ๑ ชั่วโมง สิบเอ็ดชั่วโมงแล้ว ไปทำงาน ๘ ชั่วโมง ๑๙ ชั่วโมงแล้ว ติดอยู่ในรถอีก ๔ ชั่วโมง ๒๓ ชั่วโมง ๒๔ ชั่วโมง มีสัก ๕ นาทีไหมที่เราจะดูแลจิตของเรา

วันหนึ่งๆเราก็ใช้ไปหมดกับการดูแลกาย ไป ช้อปปิ้ง คุณโยมช้อปปิ้งนี้ซื้ออะไรบ้างคะ ซื้อให้กายทั้งหมดนะคะ ไม่ได้มีอะไรซื้อให้จิตเลย คุณโยมซื้อขนมปัง ซื้อเนยเหลว ซื้อเนยแข็ง ซื้อแยมสำหรับอาหารเช้า อาหารเช้าสำหรับเลี้ยงกาย ไปซื้อผักซื้อเนื้อหมูเนื้อไก่ ปลาเป็ดอะไรก็แล้วแต่เป็นอาหารมื้อกลางวันและมื้อเที่ยง มื้อเที่ยงและมื้อเย็น ก็สำหรับกายเหมือนกัน เราเคยไปช้อปปิ้งที่จะพัฒนาจิตไหม เพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่า น่าตกใจนะคะเมื่อคิดแล้วจะน่าตกใจ ในแต่ละวันเราจะใช้เวลาไปหมดไปกับการพัฒนากาย ดูแลกาย พนอกายให้กายฟุ้งเฟ้อ

แต่เราทอดทิ้งโดยสิ้นเชิงในเรื่องของจิตเสร็จแล้วเราก็บอกว่าเราไม่มีความสุขเลย ทำไมชีวิตถึงไม่มีความสุขเลย ก็ไม่ได้ดูแลใจนี่โยม ความสุขมันอยู่ที่ใจ เราจึงจำเป็นอย่างยิ่ง เวลานี้เราฉลาดขึ้นแล้ว อุตส่าห์มาวัดแล้ว โดยเฉพาะในวันพระ

วันพระเป็นวันสำคัญเราก็เกิดความฉลาดขึ้นมาวัดเพื่อที่จะมาอบรมจิตใจ มาอบรมจิตใจก็คือมาฝึกจิต มาฝึกจิตเหมือนกับที่เราฝึกกายนั้นแหละ เรามาฝึกจิตเพื่อให้จิตของเราสามารถที่จะจัดการกับเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นมาในชีวิต รู้ว่าอันไหนเป็นสุข รู้ว่าอันไหนเป็นทุกข์ ทีนี้ในพุทธศาสนา ขั้นตอนแรกของพุทธศาสนาก็คือการรับไตรสรณคมน์ การรับไตรสรณคมน์ ที่เราพูด พุทธังสะระณังคัจฉามิ นี่เป็นพิธีกรรมแรกของชาวพุทธ เวลาที่เราจะเป็นชาวพุทธเราต้องรับไตรสรณคมน์ รับว่า พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกของเรา

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นเปรียบเสมือนนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญตรัสบอกกับมนุษย์ว่ามนุษย์กำลังมีโรคร้ายโรคร้ายของมนุษย์นั้นมีเหตุที่มา โรคร้ายที่ว่านี้ก็คือความทุกข์ โรคร้ายที่ว่านี้ มียารักษา ท่านก็เขียนใบสั่งยาให้ มรรคมีองค์ ๘ ก็คือใบสั่งยาที่เราแต่ละคนต้องเพียรพยายามแสวงหากินยา แล้วก็จะสามารถหายจากโรคภัยไข้เจ็บได้ พ้นจากความทุกข์ได้เช่นเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นี่คือความเข้าใจในเรื่องพุทธะที่แท้จริง

ธัมมนันทา