
จม.ถึงผู้แทน ถึง รมว.คมนาคม
"สนุกกว่าการบินไทย" ผมมีเรื่องให้ช่วยเป็นสื่อกลางเกี่ยวกับพฤติกรรมการขับรถสาธารณะที่ไม่สมควรกระทำ เรื่องมีอยู่ว่า วันอาทิตย์ที่ 22 สิงหาคม 2553 ผมกำลังปั่นจักรยานอยู่ริมฟุตบาท
จู่ๆ ก็มีรถสองแถวสีแดงเป็นรถโตโยต้าวีโก้ วิ่งระหว่างวัดหนองแขม ถึงพระราม 2 ผมจำทะเบียนรถไม่ได้ บีบแตรไล่ผมถึง 3 ครั้ง
พฤติกรรมที่ไม่สมควรอย่างยิ่งของรถสองแถวสีแดง คือ ขับรถโดยไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย ขับรถเร็วมาก แซงซ้ายแซงขวา บีบแตรไล่รถที่อยู่ด้านหน้าไปตลอดทาง พอรถคันนี้วิ่งมาถึงผม ก็บีบแตรไล่ผมตั้ง 3 ครั้ง ยังไม่พอ ขับรถขึ้นมาขนาบข้างผม และเบียดรถผม จนผมเสียหลักพุ่งชนกำแพง แต่โชคดีที่ผมไม่เป็นอะไร แค่แขนเคล็ด
ที่น่าเจ็บใจ คือ รถสองแถวคันนี้วิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็ว จนมองทะเบียนไม่ทัน
ขณะเดียวกัน ก็มีเรื่องให้ผมปลื้มใจ คือ มีรถมอเตอร์ไซค์ที่เห็นเหตุการณ์มาถามผมว่า เป็นอะไรหรือเปล่า ซึ่งเป็นการแสดงความมีน้ำใจในสังคมไทยที่นับวันจะหายากแล้ว
ข้อมูลเท่าที่ผมพอรู้คือ รถสองแถวแดงคันนี้ มีท่าจอดรถอยู่ในพื้นที่รับผิดชอบของ สน.หนองแขม แขวงและเขตหนองแขม กรุงเทพฯ แต่ผมไม่กล้าแจ้งความ
วัลลภ



