คนรักหมา-หมาตัวแรกของผม : มิคกี้หวงของ | คมชัดลึก

การแสดงออกอย่างชัดเจนเรื่องแรกคือความรับผิดชอบต่อข้าวของในบ้าน...

 เพื่อแบ่งเบาภาระงานในบ้านรวมทั้งเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการที่ผมจะต้องเดินทางไปเรียนต่อที่อเมริกาโดยต้องทิ้งให้ภรรยาเฝ้าบ้านเพียงคนเดียว เราจึงตกลงหาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งให้มาอยู่ร่วมด้วย หลังจากที่แนะนำตัวกันเสร็จสรรพทั้งหมาทั้งคนรวมทั้งแบ่งมอบงานกันเรียบร้อยแล้ว สิ่งที่เราสังเกตเห็นก็คือ มิคกี้ดูเหมือนจะให้ความสนใจกับเด็กแปลกหน้าคนนี้เป็นพิเศษ ไม่ว่าเธอจะเดินไปไหน มิคกี้ก็จะเดินตามติดอยู่ตลอดเวลา และด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูตัวกะเปี๊ยกเดียวของมิคกี้ก็ทำให้เธอไม่รู้สึกอะไร หันมาเรียกชื่อ มิคกี้ก็กระดิกหางต้อนรับ แล้วก็ยังคงเดินตามไปเรื่อยๆ

 เราไม่ได้สนใจอะไรนัก รู้สึกดีด้วยซ้ำว่าจะได้สนิทสนมกันโดยเร็วเพราะต้องอยู่ร่วมกันอีกนาน นอกจากนั้นยังอาจช่วยผ่อนคลายความเหงาและความคิดถึงบ้านให้แม่หนูน้อยคนนั้นบ้างก็ได้

 แต่ทันทีที่เด็กน้อยคนนี้เอื้อมมือไปหยิบไม้กวาดเพื่อจะไปกวาดบ้านเท่านั้น โดยไม่พูดพล่ามทำเพลง ไม่มีการส่งสัญญาณเตือนล่วงหน้าเหมือน ศอฉ. แต่เหมือนกับเวลาทหารออกมา “รักษาความสงบเรียบร้อยยย” ไม่มีผิด

 มิคกี้กระโดดตัวลอยสูงจากพื้นแล้วงับหมับเข้าให้ที่ข้อมือของหนูน้อยผู้ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ทันที

 ผมกับภรรยาร้องเสียงหลงเข้าห้ามและแยกตัวมิคกี้ออกมา เคราะห์ดีที่มิคกี้กำลังอยู่ในห้วง “หมาใหม่หัดกัด” ที่ข้อมือจึงมีแต่รอยเขียวช้ำจากรอยงับเท่านั้น ไม่ถึงกับได้เลือด เพราะยังไม่มีการลงเขี้ยวลงฟัน แต่เห็นสีหน้าหนูน้อยแล้วก็ต้องปลอบประโลมกันยกใหญ่

 ส่วนมิคกี้นั้นยังทำท่าไม่ยอมง่ายๆ ดิ้นรนฮึดฮัดจากการจับของเรา ตาเขียวปั้ดแบบหมาโกรธจัดและจ้องเขม็งไปที่หน้าหนูน้อย พร้อมกับส่งเสียงขู่อยู่ในลำคอ

 ภรรยาผมซึ่งเลี้ยงหมามาแต่เล็กแต่น้อย อ่านใจหมาออกราวกับอ่านใจสามี เห็นดังนั้นก็เอื้อมมือไปดึงไม้กวาดในมือของหนูน้อยออกมา นั่นแหละ มิคกี้จึงกลับคืนสู่ความสงบ พอปล่อยตัวก็เดินกระดิกหางเข้าไปเลียแข้งเลียขาแม่หนูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นอาการหวงของ ซึ่งผมรู้ภายหลังว่า เป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งของสัญชาตญาณ “จ่าฝูง” ของมิคกี้

 มีครั้งแรกก็ย่อมต้องมีครั้งต่อไป คราวหน้าจะเล่าวิธีแก้ปัญหาให้ฟัง

บัญชร ชวาลศิลป์