ชี้แจง-ชี้แนะ-ชี้นำ | คมชัดลึก

  เมื่อโจทย์ออกมา ๒ วัยเช่นนี้ ก็ต้องเลือกเอาว่าจะเอากลุ่มใด ระหว่าง วัยรุ่น กับ วัยโรย จึงได้นำมรรค ๘ มาวิเคราะห์ให้เหมาะแก่วัยเรียนวัยรุ่น ส่วนวัยโรยซึ่งประกอบด้วยครูและบุคคลภายนอก ก็ควรรู้แบบเดียวกับวัยเรียน แต่ควรให้รู้เพื่อ “ชี้แจง, ชี้แนะ, ชี้นำ” ให้เด็กเดินทางมรรค มิใช่ให้เด็กเดินแบกมรรค

 เพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านที่จะได้ทำ “ทิศทางแห่งมรรค ๘” แก่วัยเรียน วัยรุ่น เรียกโก้ๆ ว่าโรดแม็พ (Road map) ก็ได้ผู้ปกครองและครูควรวางแผนการเรียน การสอน ความประพฤติของวัยเรียนวัยรุ่นให้เดินเส้นทางมรรค ๘ ดังนี้
 ทฤษฎีปลูกฝังนักเรียนในมรรค ๘
 •ปลูกฝังทัศนคติในการพึ่งพาคนอื่น - พึ่งพาตน (สัมมาทิฐิ)
 •ฝึกฝนการเป็นคนช่างคิด - ช่างทำ (สัมมาสังกัปปะ)
 •ฝึกพูดแต่คำน่ารัก และเป็นประโยชน์ (สัมมาวาจา)
  •ฝึกไม่เป็นคนชั่วโฉดในการทำรายงาน - การบ้าน - สอบแบบทุจริต (สัมมากัมมันตะ)
 •ดำรงชีวิตในระเบียบวินัย - ศีลธรรม - กฎหมาย (สัมมาอาชีวะ)
 •ขวนขวายแบบพึ่งพาตนเอง (สัมมาวายามะ)
 •เคร่งในเวลา - ตาราง (สัมมาสติ)
 •ไม่ละวางในปณิธาน (สัมมาสมาธิ)

           การวางแผนการเรียน การสอน การอบรม จะมีรายละเอียดอย่างไร ก็ต้องจัดประชุมวางแผน ใส่วิชาการ ข้อปฏิบัติ วิถีชีวิต กฎระเบียบ และต้องปลูกฝังให้เด็กมีปัญญา และยังเห็นว่ามรรค ๘ เป็นซูเปอร์ไฮเวย์ของพวกเขา พวกเด็กก็จะพากันเดินตามทางมรรค ๘ ด้วยความศรัทธา เพราะเห็นความสุขและอนาคตในเบื้องหน้า แล้วเขาก็จะเป็นผู้ถ่ายทอดมรรค ๘ ให้แก่เด็กรุ่นต่อๆ ไป และเมื่อถึงวัยแต่ละช่วงวัย พวกเขาก็จะพากันขยับขยายมรรค ๗ จนถึง มรรค ผล นิพพาน

 มรรค ๘ เป็นทางสำหรับเดินอันต่อเชื่อมถึงกัน ขอให้ครู ผู้ปกครอง พระสงฆ์ วางแผนให้เด็ก “เดินบนมรรค ๘” เถิด อย่าให้เขา “แบกมรรค ๘” เลย ถนนน่ะ...เขาทำเอาไว้ให้เดิน ไม่ใช่ทำเอาไว้ให้แบก

"ท่านจันทร์ "
www.prajan.com