
"อ้อยช้าง"แก่นปรุงยา
26 ส.ค. 2553
เมื่อพูดถึง "อ้อยช้าง" หลายคนคงคิดว่าน่าเป็นพืชชนิดเดียวกับอ้อยที่เขาปลูกเพื่อนำไปหีบเอาน้ำตาล แต่แท้ที่จริงแล้วเป็นพรรณไม้ที่มีสรรพคุณทางยาสารพัด เช่น เปลือกใช้ใส่แผล แก่นนำมาปรุงยาช่วยให้ชุ่มคอ แก้กระหายน้ำ
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงกลาง ในวงศ์ ANACARDIACEAE พบทุกภาคของไทย ลำต้นเปลาตรง เรือนยอดเป็นพุ่มโปร่ง เปลือกเรียบสีเทาอมเขียว
ใบ เป็นช่อเรียงสลับเวียนกัน ช่อหนึ่งมีใบย่อย 2-7 คู่ รูปไข่แกมรูปหอก โคนใบเบี้ยวปลาย เป็นติ่งยาว แผ่นใบค่อนข้างหนา หลังใบเกลี้ยง ท้องใบมีขนประปรายขอบเรียบ
ดอก สีเหลืองอ่อน กลีบหอม ออกเป็นช่อตามง่ามใบบริเวณปลายกิ่ง กลีบดอกมี 4 กลีบ ดอกเพศผู้จะโตกว่าเพศเมีย
ผล ทรงคล้ายถั่ว ส่วนเมล็ดแข็งมาก
ขยายพันธุ์ ใช้เมล็ดง่ายที่สุด ขึ้นได้ทุกสภาพดิน ที่ความชื้นและแสงแดดเต็มวัน
"นายสวีสอง"



