จม.ถึงผู้แทน ส.ส.อยุธยา และ รมว.คมนาคม | คมชัดลึก

 เรื่องมีอยู่ว่า เพื่อนหนูขึ้นรถโดยสารเดินทางมาจาก จ.เชียงใหม่ เพื่อกลับมาที่ จ.พระนครศรีอยุธยา ตอนที่จะลงรถ เวลาประมาณตีสอง เพื่อจะลงที่ศาลาพักรถโดยสาร ริมถนนสายเอเชียขาเข้า (สายใน) อยู่ตรงข้าม "โรจนะคอนโด" คนแถวนั้นเรียกกันติดปากว่า "แยกอยุธยา"
 ตอนที่บอกให้คนขับรถจอด เพื่อนหนูเล่าว่า เธอตกใจมาก เพราะมืดมากๆ และน่ากลัวมากๆ บริเวณหลังศาลาเป็นป่าหญ้าทั้งนั้น เธอไม่เคยมาตอนกลางคืนก็เลยไม่รู้ว่าน่ากลัวขนาดนี้ เคยมาแต่ตอนกลางวัน แต่วันนั้นตั๋วรถเที่ยวกลางวันเต็มหมด เธอจึงต้องกลับรถเที่ยวกลางคืน
 พี่คนขับรถก็น่ารักมาก ถามเพื่อนของหนูว่า "จะลงตรงนี้แน่หรือ" เพื่อนหนูบอก "แน่" พี่เขาก็จอดให้ลง พอลงจากรถ ก็เจอพี่วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง บรรยากาศก็น่ากลัว คนก็น่ากลัว แต่เพื่อนก็ทำใจดีสู้เสือ ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างและชวนคนขับคุยไปตลอดทาง
 จึงได้รู้ว่าคนแถวนั้นเคยไปร้องเรียนหลายที่แล้ว แต่ไม่มีหน่วยงานไหนสนใจ ทั้ง อบต.คลองสวนพลู การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคที่ดูแลพื้นที่บริเวณนั้น กรมทางหลวง ไม่มีใครสนใจลงมาแก้ปัญหาอย่างจริงจังสักแห่ง
 หนูไม่เข้าใจเหมือนกันว่า แค่หลอดไฟสัก 1-2 หลอด จะทำให้เปลืองงบประมาณแผ่นดินสักเท่าไร ถ้าแลกกับความปลอดภัยของประชาชนที่ต้องลงรถโดยสารบริเวณนั้น
 ส่วนใหญ่คนที่ลงสมัคร ส.ส. ส.จ. ส.ท. หรือแม้แต่นายก อบต. ตอนหาเสียงเห็นให้ความหวังกับประชาชนในพื้นที่ไว้ว่า "จะดูแล และประสานงานเรื่องร้องทุกข์ของชาวบ้านทุกอย่าง" พอได้รับเลือกเข้าไปทำหน้าที่แทนประชาชน พวกท่านก็เงียบหายไป ประชาชนไม่ได้รับความสะดวกเหมือนตอนที่พวกท่านมาหาเสียงเลย ผิดหวังจริงๆ ...
 ต้องให้มีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นเสียก่อน พวกท่านๆ ทั้งหลาย ถึงจะมาติดไฟส่องสว่างให้ เข้าทำนองที่ว่า "วัวหายแล้วล้อมคอก"
 ที่เขียนมายืดยาวเพราะ "อึดอัดใจมาก" ค่ะ ไม่รู้จะพึ่งใครจริงๆ
เด็กโรจนะ / อยุธยา