ไลฟ์สไตล์

กล้วยไม้กับความรัก (จบ)

กล้วยไม้กับความรัก (จบ)

13 ส.ค. 2553

นอกจากนั้นฉันยังพบความจริงจากคนกลุ่มเดียวกันว่า มีพฤติกรรมที่หวงวิชาความรู้โดยไม่ยอมนำสิ่งซึ่งตนรู้แล้วออกมาเปิดเผยแม้กระทั่งการหวงความรู้ภายในพวกเดียวกันทำให้รู้สึกว่าเมื่อมีการหวงความรู้แก่บุคคลภายนอก ภายในรากฐานจิตใจตนเองก็ย่อมหวงความรู้ด้วยเช่นกัน

 จากประเด็นที่ได้กล่าวมาแล้ว ดูเหมือนจะมีพลังจุดประกายภายในจิตใจฉันทำให้ลุกขึ้นมามุ่งมั่นค้นหาความรู้จากทุกสาขาวิชาเพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาชีวิตของคนส่วนใหญ่บนพื้นฐานดังกล่าวอย่างรู้สึกท้าทาย

 นอกจากนั้นยังได้ตั้งปณิธานเอาไว้ด้วยว่า “ถ้าฉันสามารถค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับกล้วยไม้ รวมทั้งเรื่องอื่นๆ ซึ่งทุกคนสนใจ ตนก็จะนำออกมาเปิดเผยให้แก่คนในสังคมอย่างไม่เลือกที่รักมักที่ชัง” เริ่มต้นจากกลุ่มคนที่อยู่ใกล้ตัวไปก่อนจนกระทั่งถึงคนในประเทศต่างๆ อย่างอิสระ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉันเป็นคนมีนิสัยรักการใช้ชีวิตติดพื้นดินร่วมกับเพื่อนมนุษย์ในระดับล่าง 

 ไม่เพียงเท่านั้น ฉันยังตระหนักถึงความสำคัญของกลุ่มบุคคลที่ใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดินในประเทศด้อยพัฒนา ดังจะพบความจริงว่าตัวฉันเองเป็นคนที่มีรากฐานจิตใจอิสระจึงมีบุคลิกภาพที่สะท้อนให้ทุกคนตระหนักได้ถึงความรักความจริงใจในเพื่อนมนุษย์และมองเห็นโอกาสที่จะใช้กล้วยไม้เป็นสื่อสานความรักให้ถึงซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะระหว่างคนที่อยู่ในระดับเหนือกว่ากับคนที่ดำรงชีวิตอยู่ในระดับล่างอย่างเป็นธรรมชาติ

 อนึ่ง สิ่งที่กล่าวมาแล้วทั้งหมด ควรจะเป็นภาพสะท้อนทำให้ทุกคนในสังคม ถ้าสนใจนำทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในวิถีชีวิตจากการทำงานมาคิดค้นหาเหตุผลให้ถึงที่สุดย่อมรู้ได้ว่า ตัวฉันเองไม่ว่าร่างกายจะขึ้นไปอยู่สูงแค่ไหน แต่พฤติกรรมอันเกิดจากจิตวิญญาณที่ให้ความรักความเมตตาแก่คนระดับล่างก็ได้กำหนดให้ตัวฉันลงมาทำงานร่วมกับกลุ่มคนผู้ด้อยโอกาสอย่างมีความสุข ซึ่งความสุขที่ได้รับจึงทำให้เกิดการนำปฏิบัติที่ยั่งยืนมาตลอดชีวิต

 ไม่เพียงเท่านั้น สิ่งที่กล่าวมาแล้วทั้งหมดยังช่วยให้ตัวฉันเองเกิดปัญญาซึ่งเปรียบเสมือนแสงสว่างส่องทางให้เดินไปสู่อนาคตอย่างท้าทาย 

 ฉันมักพูดอยู่เสมอว่า ครูคือสิ่งที่อยู่ในจิตวิญญาณของทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติมาตั้งแต่เกิด ถ้าการจัดการศึกษาไม่ส่งผลทำลายวิญญาณความเป็นครูของแต่ละคน คนในโลกนี้ซึ่งอยู่บนพื้นฐานความหลากหลายคงจะกระจายความสุขอย่างปราศจากกรอบกำหนดจึงช่วยให้โลกนี้มีความสุขยิ่งกว่านี้มา          
         (จบ)

ระพี สาคริก