การรณรงค์ลดเลิกอบายมุข | คมชัดลึก

  การรณรงค์อบายมุข ๕ ประการดังกล่าวข้างต้น จึงควรศึกษากระบวนการอย่างน้อย ๕ ประการ คือ ศรัทธา ปัญญา รักษาสุขภาพ ทราบความเสียหาย ออกกฎหมายลงโทษ

 ศรัทธา ผู้ที่จะทำการรณรงค์ หรือห้ามปราม ต้องคำนวณตัวเองว่า สังคมมีศรัทธาในตัวเราระดับไหน คือต้องมีอัตตัญญุตา รู้ประมาณตัวเองก่อน อีกทั้งรู้ ปุคคโลปรปรัญญูตา คือรู้ว่าสังคมยอมรับเราในระดับไหน คือ รู้เรา รู้เขา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง หรือถ้าเรามีหน้าที่ที่จะต้องทำ แต่สังคมไม่ศรัทธา ก็หาบุคคลที่สังคมรักและศรัทธาออกมารณรงค์

 ปัญญา การให้ความรู้ให้มองเห็นบาปบุญคุณโทษนั้น ก็เป็นเรื่องที่ต้องปลูกฝังเสียแต่ยังเยาว์
 รักษาสุขภาพ ให้คนรักษาสุขภาพด้วยความรักพ่อแม่ ที่สู้อุตส่าห์เลี้ยงดูมาด้วยความรัก ทะนุถนอม อีกทั้งต้องมีกฎหมายกำกับในการรักษาพยาบาลผู้ที่เสพเหล้า บุหรี่ ยาเสพติด อย่าให้ความสำคัญต่อชีวิตของคนพวกนี้มากนัก เพราะเขาใช้ภาษีของคนดีโดยเปล่าประโยชน์

 ทราบความเสียหาย ต้องพร่ำสอน เพียรสอน ให้รู้ผลความเสียหายของอบายมุข ลองเปิดหนังสือ “นวโกวาท” ดูก็จะเห็นโทษของอบายมุข  แต่ต้องให้พระและคนที่สังคมศรัทธาเป็นผู้สอน จะสอนโดยหนังสือ หรือบรรยาย เทศน์ หรือรณรงค์สั้นๆ คำสอนทุกอย่างนั้นดีทั้งหมด เพียงแต่ว่า “ออกจากปากใคร” เท่านั้น

 ออกกฎหมายลงโทษ ขั้นตอนต่อมาคือ ออกกฎหมายลงโทษ เมื่อผู้เสพนั้นกระทำให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินผู้อื่น และต้องลงโทษให้คุ้มกันกับเจตนาและความเสียหายที่เกิดขึ้น เช่น ขับรถเมาสุรา ชนรถคันอื่น มีคนตาย ๓ คน เมื่อผู้ขับกระทำการดังนี้ ต้องชดใช้ทรัพย์สินแก่ผู้เสียหาย ส่วนชีวิตนั้นต้องชดใช้ค่าเสียหายและค่าเสียโอกาส ถ้าทรัพย์สินส่วนรวมเสียหาย ต้องปรับเงินเพื่อชดใช้ภาษีที่นำมาสร้างสาธารณประโยชน์ ถ้าเป็นรถรับจ้างต้องมีกฎหมายปรับต่อผู้ว่าจ้าง ฯลฯ

 ลองดูวิธีทั้ง ๕ ประการนี้ ก็จะเห็นว่า การที่พวกเราผู้รักชีวิต ทรัพย์สิน สังคม ประเทศชาตินั้น พอมีทางที่จะทำงานรณรงค์อย่างได้ผล คือได้ใจคนเข้าเป็นแนวร่วม ถ้าทำแบบหักพร้าด้วยเข่า จะเกิดแนวต้านและการทำประชดขึ้นในสังคมทันที

 ทำอะไร อย่าท้อ ทำต่อเนื่อง เมื่อจับเรื่อง ใดใด อย่าไปปล่อย อย่าแชเชือน เอื้อนอิด ตะบิดตะบอย ผลที่พลอย ได้รับ กลับมาคุ้ม

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ) "