มองนอกดูใน-ความสุขเล็กๆ ในกระเป๋าผ้าใบน้อยๆ | คมชัดลึก

โดยในวันนั้น ผู้ที่มาร่วมงานคงจะได้เห็นสาวน้อยคนหนึ่งทำหน้าที่ตากล้องอย่างคล่องแคล่วอยู่หน้าเวที เธอมีชื่อว่า น้องเท็น หรือ ญารวี โรจนสุนันท์ บุตรสาวสุดรักของ คุณวิชัย และ คุณหมอพรทิพย์

 ก่อนกลับ คุณหมอพรทิพย์ได้มาลาข้าพเจ้าด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขว่า วันนี้น้องเท็นขอตามมาด้วย เพราะอยากมาเสถียรธรรมสถาน เพราะอยากมาเป็นอาสาสมัคร ข้าพเจ้าจึงบอกกับสาวน้อยว่า วันอาทิตย์พรุ่งนี้เป็นวันที่เสถียรธรรมสถานมีวิถีชีวิตที่เราเรียกว่า ‘โรงเรียนพ่อแม่’ ซึ่งจะมีเด็กๆ พ่อแม่ และวงศาคณาญาติมากันมากมาย หากน้องเท็นอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมนี้ เป็นต้นกล้าอาสาสมัครทำงานรับใช้คนอื่นละก็ คุณยายขอเชิญ น้องเท็นยิ้มอย่างเอียงอายแล้วหันไปถามคุณหมอพรทิพย์ว่า “แล้วพรุ่งนี้แม่จะมาด้วยมั้ย” คุณหมอพรทิพย์ตอบทันทีว่า “แม่มาด้วยแน่นอน”

 บ่ายค่อนเย็นของวันอาทิตย์ หรือวันรุ่งขึ้น ท่ามกลางครอบครัวมากมายที่กระจายตัวกันอยู่ ข้าพเจ้าก็ได้เห็นภาพ คุณพ่อ (คุณวิชัย) ยกจักรเย็บผ้ามา 1 เครื่อง ตามด้วย คุณแม่ (คุณหมอพรทิพย์) และ คุณลูก (น้องเท็น) ถือกระเป๋าพะรุงพะรังกันมา และทันทีที่วางจักรลงบนโต๊ะบริเวณลานเฟื่องฟ้าและดูความเรียบร้อยแล้ว คุณพ่อก็แยกไปนั่งอ่านหนังสือรอตรงมุมสงบมุมหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก ปล่อยให้สองสาวแม่ลูกแสดงฝีมือกันเต็มที่ และก็ทันทีอีกเช่นกันที่เมื่อเห็นว่าวันนี้จะมีกิจกรรมการประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า โดยสองแม่ลูกคนเก่ง ผู้คนที่สนใจก็เริ่มเข้ามารุมล้อมขอร่วมเป็นหนึ่งในกิจกรรม 

 คุณหมอพรทิพย์เล่าให้ฟังว่า เมื่อวันเกิดที่ผ่านมา น้องเท็นขอจักรเย็บผ้าตัวนี้เป็นของขวัญวันเกิด  และตอนนี้กำลังสนุกกับการตัดเย็บอยู่ วันนี้จึงยกจักรมาร่วมกิจกรรมด้วย น้องเท็นหันมายิ้มกับข้าพเจ้าแล้วถามว่าคุณยายอยากได้อะไร เธอจะทำถวาย ข้าพเจ้าจึงบอกหลานว่า กระเป๋าใส่โทรศัพท์เคลื่อนที่เล็กๆ ทำได้ไหม สาวน้อยรับคำทันที คุณหมอพรทิพย์ลงมือตัดผ้า ส่งให้ลูกสาวเย็บ ชิ้นนี้เป็นตัวกระเป๋า ชิ้นนี้เป็นสายสะพาย ชิ้นนี้เป็นรังดุม

 เมื่อเวลาผ่านไป จากเศษผ้าขาวลายดอกไม้สีแดงปนชมพูแซมใบสีเขียว ก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง ไปพร้อมๆ กับอีกหลายครอบครัวที่นั่งทำกระเป๋ากันด้วยความสุข

 ตกเย็น น้องเท็นได้นำกระเป๋าผ้าใส่โทรศัพท์มามอบให้ข้าพเจ้าพร้อมรอยยิ้ม บนกระเป๋ามีผ้าสีขาวลายจุดแดงตัดเป็นรูปหัวใจปะติดอยู่    

 กระเป๋าผ้าเล็กๆ ในมือของข้าพเจ้าเกิดจากฝีมือของสองแม่ลูกนักประดิษฐ์มือใหม่   ความสวย ของกระเป๋าใบนี้จึงไม่ได้อยู่ที่แบบที่เตะตา หรือการเย็บที่ประณีตบรรจง แต่ความสวยที่ฉายชัดจากกระเป๋าผ้าใบเล็กๆ คือการได้เห็นครอบครัวที่มีพ่อและแม่คอยเป็นเพื่อน ไม่ว่าลูกของพ่อและแม่จะใช้พลังเป็นไปเพื่อการสร้างสรรค์สิ่งดีงามใดในโลกใบนี้ เมื่อมองไปข้างๆ ตัวก็จะเห็นคนสองคนนี้อยู่คอยให้กำลังใจเสมอ

 ที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ กระเป๋าใบนี้ไม่ได้สร้าง ความสุข ตอนได้รับ หรือตอนได้ใช้ ทว่า สุข ทุกครั้ง เพราะเราต่างได้ระลึกถึงกัน ระหว่างคนให้กับคนรับ

 สังคมของเรากำลังต้องการอาสาสมัครที่จะนำศักยภาพของเขาออกมาทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม หน้าที่ของเราจึงคือการช่วยกันสร้างต้นกล้าอาสาสมัคร สร้างครอบครัวแห่งสติ ที่จะใช้การงานเป็นฐานแห่งการเจริญสติ ซึ่งความชื่นใจที่ได้ก็ไม่ต่างจากความรู้สึกเมื่อได้ปลูกต้นไม้แล้วเห็นว่าต้นไม้นั้นค่อยๆ หยั่งรากลงไปในพื้นดิน รากของต้นไม้ซึ่งก็คือสติ ที่จะทำให้ต้นไม้ต้นนั้นมั่นคงแข็งแรง และเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เพื่อเป็นร่มเงาแก่โลก

 เย็นนั้น น้องเท็นมาลาคุณยายพร้อมกับบอกว่าจะกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับชวนเพื่อนๆ มาเป็นอาสาสมัคร

 ช่วงปิดภาคการศึกษานี้ ถ้าหากคุณพ่อคุณแม่คุณลูกครอบครัวใดต้องการปันเวลาที่มีอยู่ของครอบครัวเพื่อออกมาทำงานรับใช้ผู้อื่น ด้วยการเป็นต้นกล้าอาสาสมัครที่จะทำให้โลกใบนี้สวยด้วยน้ำใจของพวกเรา ก็น่าจะมารวมกลุ่มร่วมมือกัน ในสังคมนี้มีงานอาสาอีกมากมายที่ต้องการผู้ที่สมัครใจเข้าร่วม มีวิธีการมากมายที่จะทำให้เกิดงานที่มีความสุข แล้วก็สุขอยู่ในทุกกระบวนการของทุกการกระทำ โดยไม่ต้องรอให้งานเสร็จ

 และในงานสัปดาห์หนังสือครั้งนี้ ข้าพเจ้าขอเชิญชวนหลานๆ หนุ่มสาวเยาวชนคนรุ่นใหม่ มาร่วมเป็นต้นกล้าอาสาสมัครของเสถียรธรรมสถาน โดยสมัครได้ที่บูธของเสถียรธรรมสถาน (N 03 โซน C)
 เพื่อสร้างสรรค์งานอันเป็นประโยชน์
 และเพื่อโลกสวยด้วยน้ำใจ...ของคนหนุ่มสาว 

        ธรรมสวัสดี

 วันที่ 27 มีนาคม 2552 เวลา 14.00-15.00 น. ณ ฮอลล์ เอ พบกับ ‘เส้นทางแห่งอริยะ’ กับแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต
 วันที่ 28 มีนาคม 2552 เวลา 13.00-17.00 น. ณ ห้อง มีตติ้งรูม 4 พบกับแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต และแขกรับเชิญใน "เสียงลือ เสียงเล่าอ้างอันใด กับ กรุณาแห่งหัวใจ"