คนรักหมา - หมาตัวแรกของผม : ชายชาติหมา | คมชัดลึก

วันหนึ่ง ผมกำลังช่วยภรรยาทำงานบ้านอยู่ในห้องอเนกประสงค์ชั้นล่างก็ได้ยินเสียงทั้งมิคกี้และเซ็กซี่ช่วยกันเห่าประสานเสียงดังด้วยท่วงทำนองที่ฟังออกว่าต้องมีเรื่องตื่นเต้นอะไรสักอย่าง ผมกับภรรยาจึงวางมือจากงานแล้วรีบเปิดประตูบ้านออกไปยังที่ว่างเล็กๆ ใต้ร่มกระท้อนหลังบ้านที่เราปล่อยให้เป็นที่วิ่งเล่นของพี่น้องทั้งสอง

 ภาพที่เราเห็นที่ทำให้ผมถึงกับขนพองสยองเกล้าก็คือเบื้องหน้ามิคกี้กับเซ็กซี่ที่กำลังช่วยกันเห่าอยู่อย่างเอาเป็นเอาตายแล้วหันมามองหน้าเราเป็นระยะๆ ให้รู้ว่ามีตัวประหลาดไม่น่าไว้วางใจอยู่ตรงหน้าของเขาและเธอ

งูเห่า ครับ ตัวเกือบเท่าแขนผมเห็นจะได้ กำลังชูคอสูงเหนือพื้นดินพร้อมแผ่แม่เบี้ยแสดงอาการดุร้ายเตรียมป้องกันตัวเองเต็มที่  มิคกี้หันมามองเราอีกแวบหนึ่งแล้วหันกลับไปยังเป้าหมาย ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ ผมกับภรรยาร้องห้ามกันเสียงหลง มิคกี้จึงชะงัก แต่ก็ยังอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ส่วนเซ็กซี่นั้นส่งเสียงเห่าเชียร์อยู่ข้างหลังตามประสาน้องสาวที่แสนดี

 ฉากสำคัญต่อไปนี้ผมไม่อยากให้คุณหมอปานเทพ รัตนากรท่านอ่านพบ เพราะรับรองได้ว่าจะต้องถูกท้วงติง พร้อมกับเสียงบ่นว่า ไม่น่าจะต้องทำอะไรกันรุนแรงขนาดนั้นก็ได้นี่นา พวกทหารนี่ล่ะก้อ...

 ภาพอันตรายเบื้องหน้าทำให้ผมไม่ได้คิดถึงศีลข้อห้ามฆ่าสัตว์ฯ มุ่งแต่จะระงับเหตุซึ่งไม่เพียงแต่ชีวิตของลูกหมาทั้งสองของเราเท่านั้น แต่มันอาจลุกลามมาถึงภรรยาและตัวผมด้วย อย่างนี้ต้องใช้มาตรการเด็ดขาด ไม่ต้องเริ่มจากเบา...เอาหนักเลย

 ผมหันไปคว้าจอบที่วางพิงอยู่หลังบ้านสำหรับขุดดินถางหญ้าทำสวนครัว จากนั้น...เอางี้แล้วกัน ถือเสียว่ามีการเซ็นเซอร์แบบหนัง ลบฉากหวาดเสียวเลือดพุ่งทะลุจอออกไป ตัดภาพมาอีกทีก็มีเจ้าเห่าดวงกุดนอนนิ่งเงียบอยู่กับพื้นดิน วิญญาณออกจากร่างไปเกิดใหม่แล้ว

 พฤติการณ์ของมิคกี้ที่เกิดขึ้นต่อหน้าทำให้เราได้ประจักษ์ถึงความกล้าหาญของเขาที่ซึ่งแม้จะยังเป็นเด็กอยู่อายุแค่เพียง 4-5 เดือน แต่สัญชาติญาณของลูกผู้ชายไม่ว่าชาติหมาหรือชาติคนที่มีอยู่เต็มเปี่ยมในหัวใจของเขา มิคกี้จึงทำหน้าที่ในการดูแลคุ้มครองแก่ “ฝูง” ของเขาอย่างสุดชีวิต

 ตำราหลายเล่มเขียนตรงกันว่า หมาเป็นสัตว์สังคม อยู่รวมกันเป็นฝูง หมาตัวผู้จะมีสัญชาตญาณของผู้พิทักษ์ โดยเฉพาะตัวจ่าฝูง และเมื่อพวกเขามาอยู่ร่วมกับคน เหมือนอย่างครอบครัวของเรา มิคกี้ก็ไม่ได้คิดว่าเขาเป็นหมา-เราเป็นคน แต่คิดอยู่อย่างเดียวว่า ผมกับภรรยาก็เป็นหมาในฝูงของเขา เขาจึงต้องมีหน้าที่ดูแลปกป้อง

 ดังนั้น หากจะเรียกนิสัยแบบนี้ว่าเป็นเรื่องของลูกผู้ชาย (ชาติหมา) ก็คงไม่ผิดกติกาอันใด

บัญชร ชวารศิลป์