พิชิตปัญหาสัตว์เลี้ยง - เขม่น ! | คมชัดลึก

 ทว่า ในกิจวัตร พฤติกรรมของหมาแล้ว หมาก็สามารถเขม่นกันเองได้รวมถึงเขม่นคนเราได้ด้วย การกระทำหรือกิริยาเดียวกันคือ จ้องตาหรือสบตากันนั่นเอง คงเข้าทำนองที่ว่ามองหน้าหาเรื่อง มองอะไรวะ ฯลฯ 

 การใช้สายตามองจ้องกันและกันเป็นการสื่อสารอย่างหนึ่งของหมา มีความหมายไปในทางที่ไม่ดีนัก มันหมายความถึงการท้าทายซึ่งกันและกันก่อนจะลงเอยด้วยการต่อสู้จนเลือดตก ยางออกนั่นเอง!

 เมื่อสมัยเป็นลูกหมา ทุกครั้งที่พบปะหน้าค่าตาหมาอาวุโสหรือแก่กว่า เจ้าลูกหมาจะก้มหน้าก้มตาชายตาชม้อยลงต่ำเสมอ ไม่พยายามมองซึ่งๆ หน้ากับหมาวัยวุฒิสูงกว่าเหล่านั้น นั่นเป็นการแสดงออกอย่างนอบน้อมของหมาตัวด้อย เป็นการถ่อมตัว ยอมสยบ อันเป็นการกำกับควบคุมดูแลจัดลำดับชั้นในสังคมหรือครอบครัวของหมาอันเป็นปกติวิสัยมาโดยตลอด

 ต่อเมื่อลูกหมาโตเป็นหมาวัยรุ่น มีวัยวุฒิมากขึ้น ความก้าวร้าวในตัวย่อมเพิ่มขึ้นตามวัย ไม่เหมือนลูกหมาแล้ว มันหนุ่มพอจะต่อสู้กับหมาตัวอื่น อาจด้วยร่างกายที่เริ่มแข็งแกร่งกำยำมากขึ้น

 ฉะนั้น จึงท้าทายหรือแสดงความไม่ยอมด้วยการไม่หลบสายตาเมื่อถูกจ้องมอง หรือจ้องมองหรือเริ่มสบตาเสียเอง ถ้าไม่มีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดหลบตาไปต่างยังคงจ้องกันอยู่ ก็จะนำมาซึ่งการต่อสู้ด้วยกำลัง ถึงขั้นเลือดตกยางออก ไม่มีวันไม่ใช้ความรุนแรงหรอก

 แต่สำหรับหมาที่ไม่เคยฝึกหัดมาก่อน แม้จะมีความก้าวร้าวมันก็จะไม่พยายามสบตาผู้ที่เป็นเจ้าของหรือเก็บมันมาเลี้ยง เช่น หมาจรจัดที่รับมาเลี้ยงใหม่ๆ ครั้นมันคุ้นชินอยู่มานาน อยากท้าทายผู้เป็นนายด้วยความเชื่อมั่นว่าตัวมันเองแข็งแกร่งพอ หรือผู้ที่เป็นนายแสดงพฤติกรรมให้มันรู้สึกได้ว่าอ่อนแอลงหรือไม่สามารถเป็นผู้นำมันได้แล้ว มันจะใช้การสบตาเป็นการท้าทาย โดยจ้องตา และขู่คำรามขึ้น

 นี่คือลางบอกเหตุถึงความก้าวร้าวในเชิงลบหรือเชิงอันตราย ที่เจ้าของต้องระมัดระวังหาทางป้องกันแก้ไข ตัดไฟแต่ต้นลม เช่น แสดงความแข็งแกร่งเป็นผู้นำได้เช่นเดิม ต้องเหนือกว่าหมา พร้อมทั้งลดความก้าวร้าวของหมาลงโดยใช้วิธีอื่นช่วยด้วย เช่น นำไปตอนหรือทำหมัน ทบทวนบทเรียนการฝึกเดิมๆ ให้มากขึ้น ฯลฯ

 ทั้งหลายเหล่านี้ จะทำให้หมากลับมายอมรับ และไม่อยากเขม่นอีกครับ !

ปานเทพ รัตนากร