Hoi An..ทำไมฉันยังรักเธอ
การไปเวียดนามในคราวแรกของฉัน มีโอกาสติดตามรุ่นพี่ที่ไปติดต่อธุรกิจที่เมืองดานัง แม้มีเวลาเพียงเล็กน้อยและด้วยระยะทางที่ใกล้กันมาก เราจึงเลือกที่จะไปเยือนเมืองมรดกโลกที่น่าสนใจอย่าง "ฮอยอัน" ซึ่งอยู่ห่างจากดานังเพียง 30 กิโลเมตร แม้ฮอยอันจะไม่ใช่เมืองที่
ภาพบรรยากาศบริเวณเมืองเก่าอันสวยสด และงดงาม ข้าวของที่ประดิดประดอยวางขายเรียงราย ภาพเขียนอีกมากมาย ที่ฉันทำได้แค่มองผ่านตา ไม่มีเวลาจะชื่นชมให้สมอยาก ฉันได้แต่หวังว่า วันหนึ่งฉันถ้ามีโอกาส ฉันอยากจะกลับมาฮอยอันอีกครั้ง....
แล้วก็ได้มาจริงๆ....
ฉันไปเวียดนามครั้งที่สองเพื่อท่องเที่ยวกับเพื่อนสนิท เรามีเวลาสิบวันสำหรับเวียดนาม เริ่มจากใช้เวลาบินสองชั่วโมงจากสนามบินสุวรรณภูมิไปยังโฮจิมินห์ ซิตี้ ใช้เวลาสองวันแรกกับการทำความรู้จักเมืองหลวงที่มีการจราจรคับคั่ง
ถ้าฉันจะคิดถึงโฮจิมินห์ ซิตี้อีกครั้งในวันหนึ่งข้างหน้า ภาพที่ทำให้ฉันคิดถึงเป็นสิ่งแรก คงเป็นภาพรถจักรยานยนต์ที่มาจากท้องถนนทุกสารทิศ พร้อมใจกันมาแออัดยัดเยียดในทุกแยกของการจราจร และบีบแตรดังลั่นไม่มีใครฟังใคร เหมือนกับว่าไม่มีใครยอมฟังเสียงแตรรถของใคร แต่การจราจรก็เคลื่อนตัวไปได้อย่างล้ำลึก น่าอัศจรรย์ใจ
วันต่อมา ฉันกับเพื่อนเลือกเดินทางโดยรถบัส ไปยังเมืองในหุบเขาที่ชื่อ ดาลัท เรามีแผนอยู่ที่นั่นสามวัน ต่อจากนั้นจะเดินทางไปยังเมืองฮอยอัน
ฉันกับเพื่อนออกจากเมืองดาลัทโดยรถบัสประจำทางในตอนบ่าย นอนบนรถตลอดคืนไปจนเช้า ผ่านถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยว อีกทั้งยังมีฝนตกตลอดทาง ฉันคิดว่าเป็นการเดินทางที่ทรหดและต้องใช้ความอดทนอย่างมาก หนทางค่อนข้างน่าหวาดกลัวทั้งสภาพของท้องถนนที่ไม่เรียบ และมักจะมีการซ่อมแซมแทบตลอดทาง
ฉันได้แต่นั่งมองบรรยากาศที่ดำมืดเปล่าเปลี่ยวทั้งสองข้างทางผ่านกระจก และไม่กล้าจะปิดม่านลง เก้าอี้นั่งที่คับแคบไม่สามารถเอนลงได้ เพราะมีเท้าของผู้ชายที่นั่งด้านหลังฉันค้ำยันไว้อย่างแข็งแรง ฉันทำได้แค่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปพร้อมๆ กับนั่งมองข้างทางแทน
รถประจำทางไม่สามารถกำหนดเวลาที่แน่นอนได้ว่าจะถึงดานังในเวลาใด ตอนซื้อตั๋วคนขายบอกว่าจะถึงที่หมายตอนเช้าตรู่ในเวลาหกนาฬิกา แต่เวลาที่เดินทางจริงๆ ฉันมาถึงดานังในเวลาเกือบเก้านาฬิกา
ในทันทีที่รถประจำทางเทียบท่า จะมีเหล่าพนักงานขับรถประจำทางเมืองต่างๆ ปรี่เข้ามาหาเราในทันที เพื่อถามว่าจะไปไหน เมื่อเราตอบไปว่าจะไปฮอยอัน กระเป๋าจะโดนแย่งไปจากมือโดยฉับพลัน ไม่มีการขออนุญาต จากนั้นพนักงานขับรถคนที่ถือกระเป๋าของฉันก็เดินนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนำเราขึ้นรถคันที่จะพาไปยังเมืองที่เราต้องการ
ในที่สุดการเดินทางข้ามคืนจากเมืองในหุบเขาแสนสวย..ดาลัท มายังเมืองแห่งท้องทะเลแสนงาม..ฮอยอัน ก็จบลง
ฉันมีเวลาสองวันก่อนจะออกจากฮอยอันไปฮานอย ขอใช้เวลาให้เต็มที่กับเมืองที่ฉันหลงเสน่ห์เมืองนี้ อยากเดินสำรวจความสวยงามของย่านเมืองเก่าอีกครั้งอย่างช้าๆ ให้ทั่ว อยากสัมผัสความงดงามของแสงสีในยามค่ำคืนที่ร่ำลือกันว่า มีเสน่ห์งดงามกว่ากลางวัน
เราเลือกที่พักเป็นโรงแรมเก่าในย่านที่มีนักท่องเที่ยวนิยมพัก และราคาไม่แพง ซึ่งอยู่ในย่านเมืองเก่าที่เต็มไปด้วย ร้านค้า ร้านอาหารรายล้อม ฉันกับเพื่อนเช่าจักรยานที่มีบริการนักท่องเที่ยวหน้าที่พักในราคา 1 ดอลลาร์ต่อวัน
ฉันกับเพื่อนก็มีกิจกรรมไม่แตกต่างจากนักท่องเที่ยวคนอื่น เราปั่นจักรยานไปมาทั่วบริเวณย่านเมืองเก่าวนไปมาหลายต่อหลายรอบ สลับกับนั่งจิบกาแฟร้านสวยตามความชอบ
จุดหมายต่อไปของฉันที่ขาดไม่ได้ คือไปเยี่ยมชม ชายหาดของเมืองฮอยอัน ที่ระยะทางห่างจากย่านเมืองเก่า 5 กิโลเมตร คนให้เช่าจักรยานบอกฉันว่าให้ปั่นจักรยานไปตามถนน ตรงไปตลอดทางจากย่านเมืองเก่า ก็จะไปสิ้นสุดทางที่ทะเลที่ฉันต้องการ
เราปั่นจักรยานเป็นทางตรงตามที่ได้รับคำแนะนำ ระหว่างทางเราสวนกับจักรยานนักท่องเที่ยวคนอื่นไปตลอดทาง ร้านอาหาร ร้านค้า โรงแรม รีสอร์ท เกสต์เฮ้าส์ มากมายเรียงรายทั้งสองข้างทาง ทำให้ระยะทาง 5 กิโลเมตรไม่ไกลนัก ฉันคิดว่าเมืองแห่งนี้คงมีนักท่องเที่ยวไม่ขาดสาย สถานที่เหล่านี้จึงมีจำนวนมากเพื่อรองรับตามปริมาณนักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมเยือน
สีสันของเมืองมรดกโลก .. ฮอยอัน ในความรู้สึกของฉัน
เป็นเมืองที่ประสมประสานศิลปะ และวัฒนธรรมของหลากหลายเชื้อชาติและหลากหลายวัฒนธรรม จากห้วงเวลาในอดีตที่เคยอยู่ร่วมกันมาอย่างยาวนาน ยังคงกลมกลืนและยืนหยัดอยู่อย่างงดงามอยู่จนถึงปัจจุบัน ตึกรามบ้านช่อง ทั้งหลายยังคงรักษาให้คงสภาพเดิม เพื่อให้นึกย้อนไปถึงภาพของเรื่องราวในอดีตได้ชัดเจน
ถนนทุกสายในย่านเมืองเก่า เมืองมรดกโลกแห่งนี้ ยังคงเป็นถนนสายตำนาน ที่บอกกล่าวเล่าขานด้วยภาพแห่งความจริงที่ทุกคนยังมาสัมผัสได้ถึงรอยอดีตที่ยังคงงดงาม
"ฮอยอัน" เมืองที่ไม่เคยหลับใหลไปกับคืนวัน เมืองที่ยังคงมีชีวิตชีวา และสีสันทั้งกลางวันและกลางคืน
ร้านกาแฟ ผับบาร์ แกลเลอรี ร้านค้า ร้านอาหาร มีมากมายให้อิ่มตา อิ่มท้อง และอิ่มใจ พร้อมๆ กับการหลับใหลไปกับเสียงดนตรีที่ลอยแว่วมาจากที่ไกลๆ ยามค่ำคืน
"ฮอยอัน" ยังคงกล่อมฉันให้หลงใหลไม่รู้จบ
ถึงแม้จะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เรื่องราวและเสน่ห์ของบางอย่าง แม้จะซ้ำไปซ้ำมา กลับไม่น่าเบื่อ