ดนตรี ดีไซน์ ไลฟ์สไตล์หนุ่มไซเบอร์ "กอล์ฟ" อภิธนะ | คมชัดลึก

 ไม่ว่าจะตีคอร์ท หรือกดบอร์ดเปียโน หนุ่มมากความสามารถคนนี้ก็พยายามจัดสรรเวลาให้ลงตัว ขนานไปบนเส้นทางยุ่งแสนยุ่งกับโปรเจกท์ความฝันการก้าวสู่ทำเนียบนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งการปูพื้นแน่นปึ๊กจากทางบ้านที่ส่งเสียจนจบตรีวิศวกรไฟฟ้าคอมพิวเตอร์ และโทเอ็มบีเอจากอเมริกา อาจช่วยหนุนให้ลูกชายคนหัวปีของเถ้าแก่ วิพัฒน์ และเถ้าแก่เนี้ยะ นิตย์ภรณ์ จีรวงศ์ไกรสร แห่ง "ยูนิคแวร์" รายใหญ่ธุรกิจเย็บเสื้อผ้าส่งออกมากว่า 20 ปี คว้าสิ่งที่คิดหวังได้ไม่ยาก

 แต่ก่อนที่จะค่อยๆ ฟูมฟักดีไซนิตี้ หนุ่มกอล์ฟไม่รีรอเรียนรู้งานนอกอาณาจักรยูนิคแวร์เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ไม่ว่าจะเป็นวิศวกรซอล์ฟแวร์ ที่บริษัท เอ็นอีซี อิเลคทรอนิกส์ ประเทศสหรัฐฯ เป็นผู้จัดการฝ่ายการบริหารความเสี่ยงองค์กร แบงก์กสิกรไทย เป็นต้น ซึ่งเจ้าตัวยอมรับว่าแต่ละงานดูจากเนื้อหาแล้วสร้างความเครียดเอาการ ยิ่งก้าวแรกของการดูแลธุรกิจส่วนตัวไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด และนั่นก็เป็นเหตุผลข้อใหญ่ที่ทำให้ต้องหาเวลาผ่อนคลายหลังจากสมองเริ่มตัน

 "ผมทำงาน 7 วัน เหตุผลหนึ่งบ้านอยู่บริเวณเดียวกันกับโรงงานตื่นมาก็เปิดคอมฯ ทำงานได้เลย ตกดึกมักเป็นเวลาคุยกับโปรแกรมเมอร์ผ่านเน็ตสะดวกดี ตอนนี้ที่อยากทำที่สุด คือออกกำลังกาย เพราะรู้สึกว่าเริ่มมีคอเลสเตอรอล อาจจะตีกอล์ฟกับเพื่อนๆ แต่ก็ใช้เวลามากนะ เลยหยิบกีตาร์มาเล่น ฟังเพลง ถ้าเพลงไหนชอบก็จะมาหาวิธีจับคอร์ทจากอินเตอร์เน็ต" ว่าที่เถ้าแก่ เผยไลฟ์สไตล์ชิล ชิล ยามว่าง

 ใช่ว่าจะพึ่งพรสวรรค์อย่างเดียว แต่หนุ่มคนนี้ก็เปี่ยมด้วยพรแสวงเช่นกัน ตั้งแต่เล็กๆ คุณพ่อพาไปเข้าคอร์สเรียนกีต้าร์จริงๆ จังๆ ที่โรงเรียนดนตรียามาฮ่าสยามกลการถึง 2 ปี เริ่มจากกีต้าร์คลาสิก เคยเปลี่ยนอารมณ์ไปเล่นเบสบ้างตอน ป.6 สมัยอยู่สาธิต จุฬาฯ พอไปเรียนต่อเกรด 11-12 ที่อเมริกาก็เปลี่ยนแนวปันใจให้กีตาร์โปร่ง ด้วยรู้สึกว่าหาเล่นง่ายและเสียงใสกว่ากีตาร์คลาสิก

 กอล์ฟ สารภาพว่า สมัยวัยรุ่นมักชอบแบกกีตาร์ตัวโปรดไปตีคอร์ทหยอดสาวอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะงานปาร์ตี้กลุ่มเพื่อนๆ ตัวเองมักรับหน้าที่สร้างสรรค์ความบันเทิงด้วยเสียงเพลง ซึ่งเพลงโปรดของวิศวกรหนุ่มผู้หลงรักงานกราฟิกดีไซน์รายนี้ เห็นหน้าตี๋ๆ อย่าคิดว่าเป็นอะไรใสๆ แนวเค-ป๊อป เพราะทั้งใจยกให้ซอฟท์ร็อก "เสก โลโซ" หรือ "พลพล" ฟังสบายแต่แอบเหงาเล็กๆ และด้วยบุคลิกแบบนี้จึงไม่แปลกหากเขาจะแอบปันใจให้เพื่อนใหม่คลายเหงาอีกหนึ่ง อย่าง "เปียโน" เมื่อราว 4 ปีก่อนได้มาด้วยความบังเอิญจากเพื่อนบ้านที่กำลังย้ายที่อยู่แล้วไม่รู้จะเก็บไว้ที่ไหน คุณแม่จึงซื้อเก็บไว้เผื่อจะมีใครสนใจอยากเล่น

 พอมีของเล่นใหม่มาท้าทายถึงในบ้าน คนอยากรู้อยากลองอย่างเขาไม่รอช้าที่จะเรียนรู้ ตอนนี้เล่นได้หลายเพลงโดยเฉพาะเพลงแนวถนัดสไตล์คลาสิก อาทิ  "แต่ปางก่อน"  "มหัศจรรย์แห่งรัก" ที่เจ้าตัวยิ้มอย่างภาคภูมิว่าเล่นได้ดี เพลงเหล่านี้นอกจากจะมีท่วงทำนองไพเราะน่าฟังแล้ว ยังมีความหมายลึกซึ้งอีกด้วย ซึ่งเมื่อมีโอกาสเขามักจะกางโน้ตเพลง "แต่ปางก่อน" พร้อมวาดลีลาให้สมาชิกในบ้านฟังเสมอๆ

 ศาสตร์และศิลป์ที่หนุ่มกอล์ฟบรรเลงอย่างตั้งใจ เป็นความสุขที่ยากจะแยกจากกัน สำคัญอยู่ที่การแบ่งสัดส่วนให้พอเหมาะพอดี ไม่ว่า การงาน ดนตรี หรือกีฬา ก็จะเกิดความสมดุล...

 "ดนตรีไม่ว่าจะเล่นจังหวะช้าหรือเร็ว ผมว่าช่วยในเรื่องความคิด ถ้าเราสามารถควบคุมนิ้ว 2 ข้างให้แยกและประสานกันได้ เหมือนเล่นโยคะ เป็นการควบคุมร่างกาย เมื่อควบคุมได้ก็เกี่ยวข้องกับการหายใจ หายใจคล่อง ควบคุมตัวเองได้ดี ก็ทำให้มีพลัง ที่ผ่านมาคุณพ่อมักให้ลูกทำในสิ่งที่ชอบ ถ้าไม่ผิดกฎหมาย อย่างการเรียนด้านวัสดุศาสตร์ก่อนที่จะมาต่อด้านคอมพิวเตอร์ คุณพ่อก็แนะนำว่า น่าจะนำมาประยุกต์ใช้กับธุรกิจทางบ้านได้

 พอเรียนแล้วเราไม่ชอบก็ไม่บังคับ พ่อไม่เคยสร้างกฎเหล็ก ปล่อยพอสมควรแต่ไม่เลยเถิด และที่มีโอกาสเล่นดนตรีตั้งแต่เด็ก ผมว่าตรงนี้มีส่วนทำให้ผมมีวันนี้ ถ้าผมไม่พัฒนาด้านดนตรี ก็อาจจะเครียดหนัก และถ้าเรียนวิทยาศาตร์มากเกินไปก็อาจทำให้ศิลปะขาดหายไป เป็นเรื่องของอารมณ์ ต้องทำให้เกิดความสมดุล" หนุ่มหัวคิดทันสมัย ย้ำชัด

 เพราะชอบลอง ชอบเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้ยังมีอีกหลายอย่างที่นักธุรกิจหนุ่มคนนี้อยากลอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการทำอาหาร ว่ายน้ำกับโลมา  โดดร่ม ตกปลาทูน่า หรือแม้แต่เลี้ยงลิงชิมแปนซี ด้วยเหตุผลง่ายๆ ไม่ซับซ้อนที่ว่า ถ้าได้รู้อะไรหลายๆ ด้านก็น่าจะนำมาเชื่อมโยงกันได้ โดยเฉพาะความชื่นชอบคอมพิวเตอร์ นำมาบวกกับเสื้อผ้า เติมความรู้ใหม่ๆ ลงไปจนเกิดบริษัท ดีไซนิตี้ ทุกวันนี้....

เรื่อง... "ชาญยุทธ ปะวะขัง"
ภาพ... " นัทพล ทิพย์วาทีอมร"