กล้วยไม้กับความรัก (1) | คมชัดลึก

 เพราะเหตุนี้เองที่ฉันใคร่ขออภัยเอาไว้ ณ โอกาสนี้ เพื่อเป็นการป้องกันความเข้าใจผิด เพราะตัวเธอเองนั่นแหละที่ขาดวิญญาณด้านศิลปะ ดังเช่นภาพเขียนและภาพถ่ายซึ่งหลายคนได้นำเอามาวิพากษ์วิจารณ์ถึงขนาดถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่า มันเป็นภาพลามกหรือเป็นภาพศิลปะกันแน่ 

 ประเด็นนี้ ฉันก็ได้เคยเขียนวิจารณ์เอาไว้ในบทความเรื่องหนึ่งมาแล้วในอดีตว่า ภาพเดียวกันนั่นแหละใครจะคิดว่าเป็นภาพลามกหรือเป็นภาพศิลปะ ย่อมอยู่ที่จิตใจเธอเองว่ามีความสะอาดบริสุทธิ์แค่ไหน

 ฉันขอพูดด้วยความหวังดี ทั้งๆ ที่ได้เคยพูดย้ำแล้วย้ำอีกว่าตลอดชีวิตที่ผ่านพ้นมา ฉันไม่ได้ทำเรื่องกล้วยไม้ แต่เธอก็ยังดันทุรังมองเห็นว่าฉันทำเรื่องกล้วยไม้อยู่ร่ำไป แม้แต่การเชิญมาประชุม บางคนก็ยังอ้างว่าตัวเองไม่มีความรู้เรื่องกล้วยไม้จึงไม่สนใจเข้าร่วมประชุม ประเด็นนี้เธอเองนั่นแหละที่ปิดโอกาสตัวเองในการเรียนรู้สิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต จากบุคคลผู้หนึ่งซึ่งมีวิญญาณความเป็นครูอยู่เต็มหัวใจ 

 เธอไม่เฉลียวใจบ้างเลยหรือว่า คนที่เขามีวิญญาณความเป็นครูนั้นคงไม่คิดจะทารุณกรรมถึงขั้นทำร้ายจิตใจลูกศิษย์ นอกจากมีความหวังดีที่จะสร้างสรรค์ชีวิตชนรุ่นหลังให้เป็นผู้ที่มีคุณค่าของสังคม

 เธอฉลาดแต่ไม่เฉลียวใจเลยหรือว่า ถ้าฉันทำเรื่องกล้วยไม้ เหตุใดคนทั่วโลกเขาถึงได้ยอมรับนับถือฉันอย่างกว้างขวาง ไม่เช่นนั้นแล้วทุกวันนี้คนเรียนเรื่องกล้วยไม้ก็มีถมเถไป แต่เหตุใดจึงไม่ได้รับการยอมรับเช่นที่ชีวิตฉันผ่านพ้นมาแล้วจากการปฏิบัติแทบทุกสิ่งทุกอย่างที่มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องกล้วยไม้บนพื้นฐานความคิดของตัวเองจนถึงทุกวันนี้  
 ยิ่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2552 ที่ผ่านพ้นมา หลังทราบว่ามีการยกย่องให้ฉันเป็นปราชญ์เกษตรของแผ่นดิน โดยประกาศว่าเพราะฉันมีผลงานเรื่องกล้วยไม้ แทนที่ฉันจะดีใจกลับรู้สึกเศร้าสลดใจเป็นอย่างมาก คิดรำพึงอยู่ในใจมาตลอดว่า “คนไทยนี้หนอ เหตุไฉนจึงไม่รู้สึกเฉลียวใจจนกระทั่งทำอะไรก็สุดแล้วแต่ มักถูกคนอื่นเขาหลอกให้หลงตนลืมตัวได้ง่ายๆ”

" ระพี สาคริก"