เรื่อยๆ ใน “ลอนดอน” | คมชัดลึก

 มาลอนดอนด้วยสายการบินเอทิฮัด (โทร.0-2253-0099, www.etihadairways.com) เที่ยวนี้  ฉันไม่จำเป็นต้องควักเงินปอนด์ เพื่อขึ้นชิงช้าสวรรค์ขนาดใหญ่ เพราะเคยใช้บริการลอนดอน อาย ให้ช่วยเอกซ์เรย์มหานครลอนดอนไปเมื่อหลายปีก่อน  เห็นหมดแล้วว่าตับไตไส้พุงของลอนดอนมีกี่ขด  จำได้ว่าขดที่สวยติดตา ก็น่าจะเป็นวิวของอาคารรัฐสภา (House of Parliament) และหอนาฬิกาบิ๊กเบน (Big Ben) นั่นเอง

 แม้วัยของลอนดอน อาย จะแค่ไม่กี่ขวบ  แต่พักหลังโด่งดังจนแทบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของลอนดอนแทนหอนาฬิกาบิ๊กเบนไปซะแล้ว  เพราะลอนดอน อาย เป็นเครื่องมือที่จะย่อให้ลอนดอนแคบขึ้น แทบทุกวันจึงมีนักท่องโลกไปยืนต่อคิวกันยาวเหยียดเพื่อตะกายขึ้นไปชมวิว

 ลอนดอน อาย ทำให้หลายเมืองในสหราชอาณาจักร ผุดกระเช้าลอยฟ้าหน้าตาเหมือนลอนดอน อาย ประดับเมืองกันเต็มไปหมด ไล่ไปตั้งแต่เบลฟาสท์ แมนเชสเตอร์ ลิเวอร์พูล ส่วนใครจะเรียกขานกันว่าอะไร ก็ตั้งชื่อกันไปต่างๆ นานา
 ไม่ว่าโมงยามจะเคลื่อนคล้อยไปนานแค่ไหน แถวลอนดอน อาย บิ๊กเบนและอาคารรัฐสภายังคงเนื้อหอมไม่สร่างซา ยิ่งวันที่ดินฟ้าอากาศเป็นใจ  มีแต่ผู้คนปลงใจออกไปเดินให้แดดลวนลาม

 เช่นเดียวกันกับที่ด้านหน้าของ พระราชวังบักกิ้งแฮม (Buckingham Palace)  ที่ไม่ว่าโมงยามที่เคลื่อนไปกี่ศตวรรษ ก็ไม่เคยไร้เงาของผู้คน ต่อให้หนาวแค่ไหน ก็มีนักท่องโลกมายืนตากหนาวชมพระราชวังงามอันลือลั่น และดูพิธีผลัดเปลี่ยนเวรของทหารรักษาพระองค์

 11.30 น. เป็นเวลาทองของบักกิ้งแฮม  เรียกว่าถนนทุกสายพุ่งไปหาพระราชวังแห่งนี้  ถ้าไม่แคร์เรื่องดูพิธีเปลี่ยนเวรของทหาร  มาเวลาอื่นจะปลอดโล่งโปร่งคนมากกว่า ไม่ต้องเบียดกับคลื่นคน ที่เกยกันหน้าพระราชวังจนแทบจะขี่คอกัน เออ ถ้าเบียดกับเดวิด เบ็คแฮม ยืนเกยกับฮิวจ์ แกรนท์ หรือดมเต่าหนุ่มฮอต อย่างโรเบิร์ต แพททินสันก็ว่าไปอย่าง  เราจะยืนนิ่งไม่หือไม่อืออะไรทั้งสิ้น แต่นี่ถ้าจะให้ยืนดมเต่าหลากสัญชาติ ขอเลือกเผ่นไปทาวเวอร์ ออฟ ลอนดอน (Tower of London) ดีกว่าเป็นไหนๆ

 หากห้างสรรพสินค้าแฮร์รอดส์คือตัวแทนความเป็นปัจจุบันของลอนดอน  ทาวเวอร์ ออฟ ลอนดอน ก็น่าจะเป็นตัวแทนของอดีต บอกเล่าทุกสิ่งทุกอย่างของลอนดอนได้เป็นอย่างดี

 อายุเกือบพันปีของทาวเวอร์ ออฟ ลอนดอน กักขังประวัติศาสตร์มากมายเอาไว้ในหอคอยแห่งนี้  เป็นสิ่งปลูกสร้างที่เป็นทั้งป้อมปราการ พระราชวัง คุก สวนสัตว์ โรงกษาปณ์ และพิพิธภัณฑ์  ทาวเวอร์ ออฟ ลอนดอน จึงไม่เพียงเป็นตำนานแห่งลอนดอน หากแต่ยังเป็นหีบสมบัติขนาดใหญ่ที่ถูกเก็บอยู่ใจกลางมหานครแห่งนี้

 คนมาลอนดอนมีวิธีสร้างความคุ้นเคยกับลอนดอนแตกต่างกันไป บางคนนั่งเรือล่องแม่น้ำเทมส์ บางคนเข้าบริติช มิวเซียม บางคนขลุกในแฮร์รอดส์ บางคนชอบไปเดินเล่นในไฮปาร์ค

 ส่วนฉันมีวิธีตีซี้กับลอนดอน โดยเลือกที่จะไปนั่งเล่นเย็นใจที่ จัตุรัสทราฟัลการ์ มุมที่เป็นเหมือนห้องนั่งเล่นของลอนดอน  วันๆ มีแต่คนแวะมานั่งที่ห้องนั่งเล่นแห่งนี้กันนับไม่ถ้วน  ชนิดที่ว่านายพลเนลสันที่ยืนตระหง่านอยู่บนหัวเสาแทบไม่มีเวลาเหงา รายรอบจัตุรัสเต็มไปด้วยอาคารและสิ่งปลูกสร้างสำคัญๆ ของลอนดอน ไม่ว่าจะเป็น พิพิธภัณฑ์ศิลปะ และโบสถ์เซนต์มาร์ติน อิน เดอะฟีลด์

 วันนี้อาจจะเนืองแน่นไปด้วยนักเดินทางจากทั่วมุมโลก แต่ในวันที่ชาวลอนดอนเนอร์อยากจะเฉลิมฉลอง หรือในวันที่ผู้คนอยากแสดงพลังเรียกร้องเรื่องใดๆ พวกเขาก็จะออกมารวมตัวกันที่จัตุรัสแห่งนี้  ทราฟัลการ์จึงเป็นลานกว้างที่ไม่เคยขาดแคลนผู้คน

 ไม่ต้องเสี่ยงทายด้วยวิธีใดๆ  ลางสังหรณ์ของผู้หญิงก็บอกว่านี่ไม่ใช่เที่ยวสุดท้ายในลอนดอนอย่างแน่นอน  ทั้งที่จริงลอนดอนก็ไม่ได้เป็นเมืองสวยจัดจ้านอะไร  แค่เป็นเมืองที่ไปมาหาสู่ได้เรื่อยๆ  อะไรไม่ดีเท่า อยู่ด้วยแล้วสบายอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก

"กาญจนา หงษ์ทอง"