คนรักหมา - หมาตัวแรกของผม : หนูน้อยเซ็กซี่ | คมชัดลึก

 ไม่รู้จะเป็นด้วยความสงสารทั้งอดีตเจ้าของหมาและตัวแม่หมาลูกหมาเอง แต่ผมและภรรยาก็มีข้อสังเกตตรงกันระหว่างการเดินทางร่วม 2 ชั่วโมงก็คือ ท่าทางของแม่หนูน้อยดูจะขาดความมั่นใจในตัวเองเป็นอย่างยิ่ง ผิดกับเมื่อครั้งเรานำมิคกี้กลับบ้านที่ไม่เคยจะอยู่นิ่งซึ่งสะท้อนความเชื่อมั่นในตัวเองอย่างเห็นได้ชัด แต่แม่หนูน้อยที่ยังไม่มีชื่อตัวนี้กลับเลือกที่จะซุกตัวอยู่ที่ซอกเล็กๆ หลังรถที่อยู่ไกลสุด

 แม้ว่าเราคือทั้งผม ภรรยา และเจ้ามิคกี้จะพยายามทักทายเพื่อสร้างความคุ้นเคยให้หายตื่นเต้นหวาดกลัวแต่ก็ไม่ได้รับการสนองตอบแต่อย่างใด ถ้าเป็นคนก็เรียกเท่าไหร่ไม่ยอมขาน ไม่ยอมสบตา เอาแต่ซุกหน้าดูพื้นก็แล้วกัน

 แม่หนูน้อยเอาแต่นอนหมอบเงียบนิ่งอยู่หลังรถ ไม่ยอมโผล่ออกมาให้ใครต่อใครได้เห็น ผิดกับเจ้ามิคกี้ซึ่งนั่งชูคอสง่าอยู่บนตักภรรยาผมที่เบาะหน้าอย่างองอาจ นานๆ ทีจึงหันไปมองหน้าน้องใหม่เสียทีหนึ่ง ซึ่งปฏิกิริยาตอบรับคือหลบสายตาวูบวาบทำท่าหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งทำให้จินตนาการตามนวนิยายน้ำตาท่วมจอของผมต่อยอดไปถึงว่า ไมเพียงแต่ “คุณชาย” จะถูกแม่เลี้ยงใจร้ายรังแกเอาเท่านั้น

 แม้แต่หมาของ “คุณชาย” เจ้าหล่อนก็ไม่ยอมละเว้น !!!

 สลัดโลกแห่งจินตนาการออกไป ผมกลับมายังโลกของความเป็นจริงแล้วนึกถึงเรื่องสำคัญลำดับแรกที่จะต้องทำเมื่อได้หมามาก็คือการตั้งชื่อจะได้สะดวกในการสื่อสารกัน ดังนั้น ผมจึงกลับมาครุ่นคิดเรื่องการตั้งชื่อลูกสาวคนใหม่นี้อย่างเอาจริงเอาจัง
ผมนึกถึงรูปร่างหน้าตาของเธอกับแม่ซึ่งโตขึ้นก็คงจะไม่แตกต่างกันมากนัก จุดเด่นที่สำคัญของแม่และเธอคือขนที่ยาวและเป็นลอนสลวยตามธรรมชาติปกคลุมรุงรังทั่วตัวรวมทั้งบริเวณใบหน้า ทำให้ผมนึกถึงนางเอกหนังที่จะแสดงบทรักเมื่อไหร่ก็ต้องเอาผมมาปรกหน้าแล้วทำหน้าทำตายั่วยวนกวนสวาท...เซ็กซี่ไง...แบบว่าเซ็กซี่

 “เซ็กซี่...เซ็กซี่” ผมหลุดคำพูดนี้ออกมาตอนรถวิ่งผ่านตลาดอำเภอท่ามะกา และมันจะกลายเป็นชื่อของลูกสาวสมาชิกใหม่ของบ้านเราในเวลาต่อมา

 ภรรยาผมหันไปมองหน้าลูกสาวคนใหม่แวบหนึ่งเมื่อแน่ใจว่าผมไม่ได้หมายถึงสาวผมยาวคนที่ผมเพิ่งขับรถผ่านมา ก็ตอบตกลงแล้วบอกว่าเห็นด้วย...

 “มิคกี้”กับ “เซ็กซี่” คล้องจองกันด้วย...

บัญชร ชวารศิลป์