สะท้อนบทบาทหญิงพิการ ผ่านนิทรรศการทรงคุณค่า | คมชัดลึก

 "โจ้" อภิลักษณ์ ศิลปินเจ้าของผลงาน เผยว่า นิทรรศการครั้งนี้มุ่งที่จะถ่ายทอดเรื่องราวชีวิต และการทำงานของผู้หญิงพิการ จำนวน 25 คน จากหลากหลายอาชีพและหลากหลายความพิการ เพื่อเปิดเผยให้เห็นถึงแง่มุมที่มักไม่ถูกพูดถึงในสังคมไทยของผู้หญิงพิการ ในฐานะของการเป็นแรงผลักดัน  ผู้สร้างสรรค์และผู้ให้ โดยสื่อออกมาเป็นภาพถ่ายขาว-ดำ จำนวนทั้งสิ้น 50 ภาพ ด้วยการใช้เวลาสร้างสรรค์ผลงานเป็นระยะเวลาถึง 1 เดือนเต็ม

 "นับเป็นครั้งแรกที่ผมมีโอกาสได้ทำงานร่วมกับหญิงพิการอย่างจริงจัง ก่อนหน้านี้ทุกคนอาจมองว่าคนพิการเป็นคนที่ไม่มีความสุขในสังคม ซึ่งผมเองก็คิดเช่นนั้น แต่หลังจากที่ผมมีโอกาสทำงานร่วมกับพวกเขาทั้งที่บ้านบ้าง ที่ทำงานบ้าง หรือสำหรับน้องๆ บางคนต้องตามไปถ่ายภาพที่โรงเรียน ตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผมคลุกคลีกับพวกเขา ทำให้ผมรู้ว่าที่จริงแล้วพวกเขามีความสุขและใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน และมีแรงบันดาลใจที่จะทำสิ่งต่างๆ มากมาย ซึ่งเป็นความคิดที่แตกต่างจากในตอนแรกที่ผมคิดไว้ค่อนข้างมากทีเดียว" ศิลปินกล่าว

 ด้าน "ยุ้ย" พรสุดา วุฒิเกรียงไกร นายกสมาคมค้าปลีกคนพิการสามัคคี 1 ใน 25 หญิงพิการที่ร่วมเป็นนางแบบ เล่าว่า เมื่ออายุ 27 ปี เป็นต้อหินที่ตาทั้ง 2 ข้าง จากนั้นตาก็ค่อยๆ มืดลงจนมองไม่เห็นในที่สุด ความรู้สึกแรกของเธอตอนนั้นคือรู้สึกอาย ขาดความมั่นใจในตัวเอง ตามมาด้วยความกลัวและหวาดระแวงทุกสิ่งที่อยู่รอบๆ ตัว

 "ตอนที่ตาบอดใหม่ๆ ยุ้ยเก็บตัวอยู่ในห้องนานเป็นเดือน ไม่อยากเจอเพื่อนหรือใครๆ ตอนนั้นไม่กินไม่นอนร่างกายทรุดโทรม รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมืดมนไปหมดถึงขั้นคิดฆ่าตัวตาย แต่หลังจากได้กำลังใจจากคนรอบข้าง ทำให้จิตใจค่อยๆ ดีขึ้นเป็นลำดับ และเมื่อไม่นานมานี้ยุ้ยได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเขาเป็นคนร่าเริงแจ่มใส ช่วยสร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม และห่วงใยเอาใจใส่ยุ้ยเป็นอย่างดี ในอนาคตยุ้ยก็อยากแต่งงาน แต่ยุ้ยเป็นคนที่มีเหตุผลในความรัก คงต้องตัดสินใจอีกซักพัก อยากให้แน่ใจก่อนไม่อยากเสียใจทีหลัง และวันนี้ยุ้ยอยากให้คนพิการทุกคนมีกำลังใจ ต้องคิดไว้เสมอว่าคนเราท้อได้แต่อย่าถอย" ยุ้ยกล่าวให้กำลังใจ

 ขณะที่ อรุณี ลิ้มมณี อาจารย์ประจำของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ม.ศิลปากร อีกหนึ่งนางแบบ เผยว่า เป็นโรคโปลิโอตั้งแต่อายุราว 3 ขวบเศษ โดยที่ไม่ทราบสาเหตุทั้งๆ ที่ได้รับวัคซีนป้องกันตามกำหนดทุกอย่าง หรือจะเป็นเพราะวัคซีนอาจไม่ได้รับการจัดเก็บในอุณหภูมิที่เหมาะสมก็เป็นได้

 "สมัยเรียนมีประสบการณ์ที่ดีในการได้เรียนร่วมกับเด็กทั่วไป เพื่อนก็ดีมีน้ำใจ ครูก็ดี บางครั้งกิจกรรมบางอย่างก็ให้เรายกเว้น แต่เราก็รู้สึกอยากทำ อยากมีส่วนร่วม ไม่อยากรู้สึกว่าเราแตกต่างจากคนอื่น ซึ่งทุกอย่างก็ผ่านมาได้ด้วยดีจนเมื่อปี 2545 ได้รับทุนให้ไปทำวิจัยที่ประเทศญี่ปุ่น ทำให้รู้จักกับชายชาวญี่ปุ่นและแต่งงานกันในเวลาต่อมา ซึ่งเป็นโชคดีมากเพราะสามีรักและเข้าใจ โดยเฉพาะในทางกายภาพจะคอยช่วยเหลือทุกอย่าง ส่วนในเรื่องของความสัมพันธ์ก็พูดคุยกันได้ทุกเรื่องราวกับว่าเป็นเพื่อนกัน" อ.อรุณีเล่าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

 ร่วมให้กำลังใจหญิงพิการกับนิทรรศการภาพถ่าย "หญิงพิการ : แรงบันดาลใจ ความงามและคุณค่า" ได้ตั้งแต่วันนี้ถึง 27 มิถุนายน บริเวณชั้น L หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร