
จีพีเอสอุ่นใจผู้ร่วมทาง
อุปกรณ์นำทางด้วยแผนที่ดาวเทียมหรือเครื่องจีพีเอส จะมีอนาคตเหมือนกับหูฟังบลูทูธ หรือเปล่าเป็นข้อสงสัยที่น่าคิด
ที่ตั้งข้อสังเกตดังกล่าวขึ้นมาเพราะเห็นว่าหูฟังบลูทูธออกจะเป็นส่วนเกินสำหรับชีวิตมากกว่าเป็นผู้ช่วยสำหรับสนทนาสาย ลองนึกถึงเวลาต้องการใช้หูฟังบลูทูธคุยสาย แต่บลูทูธไม่ "คอนเนค" กับมือถือ หรือคุยสายอยู่แล้วการเชื่อมต่อหลุด กว่าจะรู้ตัวหลงพูดคนเดียวไปเสียนาน
บลูทูธยังทำให้แบตเตอรี่โทรศัพท์หมดเร็วด้วยเนื่องจากต้องใช้พลังงานมากกว่าเดิมเพื่อเชื่อมต่ออุปกรณ์ และตัวมันเองก็ต้องคอยชาร์จอยู่บ่อยๆ สายชาร์จเลยอีนุงตุงนังเต็มบ้านไปหมด
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเครื่องจีพีเอส
ถ้าไม่ใช่อุปกรณ์นำทางด้วยดาวเทียมที่ติดตั้งกับแผงคอนโซลมาจากโรงงานประกอบรถยนต์ผู้ใช้จำเป็นต้องยึดขารับจีพีเอสกับกระจกรถเพื่อติดตั้งใช้งานจีพีเอส และยังต้องต่อสายเสียบกับที่จุดบุหรี่เพื่อป้อนไฟให้อุปกรณ์ ซึ่งแบตเตอรี่ทำงานหนักมาเพื่อรับสัญญาณติดต่อกับดาวเทียมอย่างต่อเนื่อง รันโปรแกรม และแสดงผลบนจอแอลซีดีขนาดใหญ่
การติดตั้งจีพีเอสกับกระจกบังลมหน้าพวงมาลัยดูจะเป็นตำแหน่งที่เหมาะสมและชำเลืองดูได้ง่ายกว่าตำแหน่งกลางคอนโซล แต่ต้องยอมแลกกับสายชาร์จกับที่จุดเสียบบุหรี่ที่ระเกระกะมาบนคอนโซล ตัวยึดสุญญากาศกับกระจกหน้ารถที่คอยหล่นจากตำแหน่งเป็นอีกปัญหาระอาใจสำหรับผู้ใช้จีพีเอส จนสุดท้ายเลิกใช้ เพราะเส้นทางเดินทางส่วนใหญ่วิ่งอยู่ระหว่างบ้านกับออฟฟิศเป็นหลัก ถึงจะออกนอกเส้นทางบ้างก็เป็นเส้นทางที่คุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว
กลุ่มผู้ใช้รถที่ผมสนับสนุนให้ใช้เครื่องจีพีเอสและติดตั้งไว้เป็นอุปกรณ์มาตรฐานสำหรับรถคือ แท็กซี่ เพื่อประโยชน์ของตัวโชเฟอร์เองหากต้องวิ่งส่งผู้โดยสารในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย และช่วยให้ผู้โดยสารมองเห็นถนนหนทางด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่งยามค่ำคืน
จีพีเอสของลีโอน่า545 เป็นรุ่นที่น่าสนใจสำหรับเจ้าของรถ หรืออู่รถ เพราะมีระบบแผนที่ของสปีดนาวี เอสคิว ยูเนียน (Speednavi) ตัวล่าสุด ที่ให้ข้อมูลตำแหน่งสำคัญถึง 534,000 แห่ง สลับเป็นภาษาอังกฤษได้ด้วยสำหรับผู้โดยสารต่างชาติ ซึ่งสามารถเลือกระบบเสียงนำได้ 5 ภาษา ไทย จีน อังกฤษ ญี่ปุ่น และเกาหลี แถมยังมีทีวี วิทยุ ใช้ดูวิดีโอ ฟังเพลงเอ็มพีสาม เก็บภาพถ่ายดิจิทัลไว้เปิดดูคลายอารมณ์
ถือเป็นอีกบริการประทับใจสำหรับโชเฟอร์ไทยแลนด์
สมสกุลเผ่าจินดามุข



