วิจัยที่ดีต้องลงพื้นที่จริงใช้ได้ทันทีดีกว่าอยู่บนหิ้ง | คมชัดลึก

 ผศ.นิกร ลีชาคำ  หัวหน้าสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์  คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี กล่าว

ผศ.นิกร เป็นหนึ่งในคณะทีมวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณเปิดประตูการค้าสู่อินโดจีน  กรณีศึกษาศักยภาพการผลิตในอุตสาหกรรมรถยนต์ของจีนคณะบริหารธุรกิจ มทร.ธัญบุรี ภายใต้การดูแลของ ผศ.นาถรพี  ชัยมงคล  ซึ่งนำคณาจารย์สายบริหารธุรกิจจำนวน 65 คน  ไปทำงานวิจัยดังกล่าวโดยรุ่นที่  1 วันที่ 8 - 13 พ.ค. รุ่นที่  2  วันที่  30 พ.ค.- 3  มิ.ย.

เพื่อศึกษาศักยภาพของการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์และความสามารถแข่งขันของอุตสาหกรรมยานยนต์ในจีน  ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมที่เกิดขึ้นในประเทศ และในประชาคมโลก ตลอดจนผลกระทบที่มีต่อไทย  ตามกรอบความร่วมมือตามอนุภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS - EC)  ได้แก่  กัมพูชา จีน(ตอนใต้) เมียนม่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เวียดนามและไทย  ภายใต้กรอบความร่วมมือนี้ทำให้เกิดการค้าระหว่างประเทศ  นำไปสู่การพัฒนาประเทศ  รวมถึงการเพิ่มขึ้นของปัจจัยการผลิต เทคโนโลยีการผลิตใหม่และความเป็นอยู่ของประชาชนที่ดีขึ้น

"เรามุ่งหวังว่าการทำวิจัยครั้งนี้จะทำให้บุคลากรคณะฯมีความรู้ด้านการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ  พัฒนางานวิจัยให้ได้คุณภาพ  นำความรู้ไปพัฒนาการเรียนการสอนให้เกิดประโยชน์สูงสุด  ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับภาครัฐและเอกชนในการนำไปใช้กำหนดนโยบายและยุทธศาสตร์ในการพัฒนาประเทศ  คาดว่าข้อมูลเบื้องต้นน่าแล้วเสร็จภายในเดือนมิ.ย.นี้ จากนั้นจะทำการวิเคราะห์ สรปุงานวิจัย นำไปเผยแพร่ทั้งในและต่างประเทศ" รศ.ดร.ชนงกรณ์  กุณฑลบุตร  คณบดีคณะบริหารธุรกิจ  มทร.ธัญบุรี กล่าวเสริม

คณะวิจัยได้ดูโรงงานผลิตรถบัส Guilin Daewoo Bus Co., Ltd.ตั้งอยู่ในเมืองกุ้ยหลินโดยมี อู่ ข่าย เต๋อ ผู้จัดการฝ่ายธุรกิจต่างประเทศ บริษัทแดวูให้การต้อนรับ บริษัทแดวู ก่อตั้งเมื่อปี 1994 เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างจีนกับเกาหลี สัดส่วน50/50 ผลิตรถบัส เกรดระดับกลางถึงระดับสูง มีพนักงาน 1,100 คน พื้นที่ 140,000 ตารางเมตร  มีกำลังการผลิตเต็มที่ 5 พัน คันต่อปี ปัจจุบันผลิตประมาณ 3,000 คันต่อปี ในอนาคตจะย้ายโรงงานไปตั้งอยู่ชานเมือง จะทำให้มีกำลังการผลิตเพิ่มขึ้น เป็น 1 หมื่น คันต่อปี

ผศ.นาถรพี บอกว่าการไปทำวิจัยครั้งทำให้ได้รู้ว่า โรงงานแดวู มีสายการผลิตรถบัสครบวงจร  ตั้งแต่ขึ้นโครงประกอบ พ่นสี จนเสร็จเป็นรถบัสพร้อมจำหน่าย และได้รับการรับรองมาตรฐาน SCP ชิ้นส่วนที่นำมาประกอบเกือบทั้งหมดนำเข้าจากเกาหลีใต้ เช่น เครื่องยนต์ มีบางส่วนที่นำมาจากบริษัทอื่นๆ มีการพัฒนารูปแบบเพื่อให้เหมาะสมกับพฤติกรรมลูกค้าคนจีน ปัจจุบันมี 100 แบบ มีสำนักงานขาย 13 แห่งเน้นขายในประเทศ ส่งออกไปลาว เวียดนาม พม่า อัฟริกาใต้ ราคาต่ำสุด 3 แสนหยวน สูงสุดจะอยู่ที่ 1.5 ล้านหยวน มีจุดเด่นคือ ประหยัดน้ำมัน 

ทั้งนี้การประกอบรถยนต์แดวู ใช้แรงงานคนเป็นส่วนใหญ่ แบ่งเป็นโซนๆ อาทิ การขึ้นโครงรถบัส หรือทำ Body ใช้แรงงานคนเชื่อมประมาณ 3 คนต่อคัน โซนการทำสี ขัดสี และจุดเชื่อมวงจรพวงมาลัย ใช้แรงงานผู้หญิงสองคนต่อคัน เมื่อประกอบเสร็จก็จะส่งรถไปทดลองขับเป็นขั้นตอนสุดท้าย ก่อนนำไปจำหน่าย

"แต่ละปีจะส่งพนักงานไปอบรมที่ประเทศเกาหลี 1 ปี ไม่น้อยกว่า 50%  เพื่อให้เข้าใจงานทั้งระบบตรงนี้จะนำเสนอให้รัฐบาลไทยว่าบริษัทรถยนต์ที่ไปตั้งฐานการผลิตในไทยควรมีเงื่อนไขในการพัฒนาบุคคลากรไทยเพื่อเพิ่มประสิทธิทั้งคนและงาน" ผศ.นาถรพี กล่าว

 อาจารย์อู๋เฟย  คณบดีคณะวิศวกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคมนาคม แห่งกวางสี ,ผู้เชี่ยวชาญด้านการซ่อมบำรุงยานยนต์ กล่าวว่าบริษัทรถยนต์ในจีนจะร่วมมือกับยี่ห้อดังจากต่างประเทศ เช่น ร่วมมือกับสหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น เป็นต้น มี 2 บริษัทที่ร่วมมือกับจีนมากเป็นอันดับหนึ่งคือ TOYOTA แ0ละ HONDA และรถยนต์ยี่ห้อจีนเอง ยี่ห้อ BYD,  Geely , Chery ปี 2008 มีบริษัทผลิตรถยนต์ 193 แห่ง ในจำนวนนี้ 30% เป็นโครงการอยู่ในโครงการพัฒนาอุตสาหกรรมยานยนต์ เน้นการรวมกลุ่มและร่วมทุนกันเพื่อมีจำนวนบริษัทยานยนต์ลดลง

ปี 2005 ยอดขายรถยนต์ในจีนจะใกล้เคียงกับญี่ปุ่น แต่ยังต่ำกว่าสหรัฐอเมริกา แต่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ยอดขายรถยนต์ของสหรัฐฯลดลงอย่างต่อเนื่อง ส่วนญี่ปุ่นยอดขายทรงตัว ทำให้ในปี 2009 จีนมียอดขายรถยนต์เป็นอันดับหนึ่งของโลก ปริมาณ1,360 ล้านคัน ปี 2010 จีนมีเป้าหมายการขายรถยนต์อยู่ที่ 1,700 ล้านคัน จีนใช้เวลาไม่ถึง 10 ปี พัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมยานยนต์ได้เพราะมีนโยบายที่ดี   มีแนวโน้มที่จะสร้างความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์กับประเทศแคนาดาและสิงค์โปร์ในอนาคต คาดว่าตลาดรถยนต์ในจีนจะมีอนาคตที่สดใส

รศ.ดร.นำยุทธสงค์ธนาพิทักษ์ อธิการมทร.ธัญบุรี ที่ร่วมเดินทางไปกับคณะ บอกว่า เท่าที่ดูด้วยสายตาโรงงานแดวูใช้แรงงานคนเป็นส่วนใหญ่ การลงทุนต่างๆในจีนต้องร่วมทุนกับรัฐบาลจีน และเป็นชาตินิยม  จึงเป็นไปได้ยากที่จะบุกเบิกตลาดจีนโดยไม่พึ่งพารัฐบาล ที่สำคัญต้องเป็นธุรกิจที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของเขาด้วย ดังนั้นคงใช้หลักการเจาะตลอดรถยนต์เหมือนประเทศไทยคงไม่ได้ผล เพราะคนจีนอนุรักษ์วัฒนธรรม ขณะที่คนไทยชอบแฟชั่น

 ที่สำคัญการเปิดโอกาสให้คณาจารย์ได้มีโอกาสทำงานวิจัยในพื้นที่จริงน่าจะเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานนำมาใช้จริงได้มากขึ้น ลบคำกล่าวหาที่ว่า "ผลงานวิจัยไม่มีคุณภาพ ทำแล้วใช้งานไม่ได้จริง ได้แต่เก็บไว้บนหิ้ง" ให้หมดไปจากสถาบันการศึกษาไทยได้อีกด้วย

0 หทัยรัตน์ ดีประเสริฐ 0