คืนกล้วยไม้สู่ธรรมชาติ (2) | คมชัดลึก

  ความจริงแล้วแรงดลใจในการจับงานกล้วยไม้ของฉันตั้งแต่อายุยังไม่มากนัก ได้สะท้อนให้เห็นถึงจิตใต้สำนึกที่หยั่งรู้ความจริงแล้วว่า ในอนาคตสังคมไทยกำลังเปลี่ยนแปลงไปสู่การสิ้นชาติสิ้นแผ่นดิน ทั้งนี้ เพราะชีวิตคนไทยกำลังเริ่มต้นเห็นความจริงได้ชัดเจนแล้วว่า วิถีการดำเนินชีวิตของเรากำลังตกเป็นทาสคนต่างชาติแม้ในอดีตจะไม่ชัดเจนนัก แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ฉันเห็นความจริงได้แล้ว

 อนึ่ง ปัจจุบันเธอลองคิดดูก็แล้วกันว่าการผลิตรถยนต์ก็ดี การผลิตกล้องถ่ายรูปก็ดี แม้แต่การผลิตเทคโนโลยีเรื่องอื่นๆ จึงได้เริ่มขึ้นจากชนต่างชาติ ในที่สุดเขาก็เล่นกลยุทธ์ในการค้าขายโดยใช้วิธีผลิตสิ่งที่มีรูปแบบพัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆ เมื่อลูกค้าติดแล้ว เขาก็ค่อยๆ ผลิตสิ่งที่มันดีกว่าเก่าขึ้นไปทีละเล็กทีละน้อย กระทั่งคนในสังคมได้ตกเป็นทาสตามลำดับ

 หวนนึกถึงช่วง พ.ศ.2490 ระหว่างนั้นคนไทยจำต้องตกเป็นทาสผู้ผลิตกล้วยไม้สำเร็จรูปหรือที่เรียกกันว่า “กล้วยไม้ลูกผสม” จากฮาวายรวมทั้งประเทศในเขตวัฒนธรรมตะวันตกอื่นๆ

 สมัยนั้นคนไทยจำพวกเศรษฐีมีเงินนำตัวเองไปเสพติดกล้วยไม้ลูกผสมจำพวกหวายฟอร์มกลมสีเข้มที่ผลิตในฮาวายอย่างต่อเนื่อง ขณะนั้นคนไทยแม้ยากดีมีจนก็ยังอยากซื้อหามาเล่น แม้กระทั่งยอมเป็นหนี้เป็นสินเขาก็เอา

 ส่วนฮาวายนั้นแม้จะเป็นเมืองร้อนแต่ก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจอิทธิพลของฝรั่ง หลังจากผลิตกล้วยไม้ลูกผสมฟอร์มกลมสีเข้มขึ้นมาได้ เขาก็เริ่มต้นปล่อยสินค้าที่มันยังด้อยกว่า แม้ฟอร์มกลมก็ยังไม่กลมมากนัก รวมทั้งสีเข้มก็ยังไม่เข้มเท่าไหร่ กระทั่งคนไทยติดกันงอมแงม จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ปล่อยของที่ดีกว่าเก่าออกมา กระทั่งลูกค้าลุกขึ้นยืนชนิดตั้งตัวไม่ติด

 ส่วนผู้บริหารประเทศขณะนั้นก็พอดีกัน หลังจากเห็นผลการค้ากล้วยไม้แบบนั้นก็เลยทึกทักเอาว่ากล้วยไม้เป็นสิ่งเสพติดรวมทั้งเป็นของทำลายเศรษฐกิจของชาติ ซึ่งคนลักษณะนี้คงคิดได้แต่สิ่งที่อยู่บนพื้นฐานวัตถุแทนที่จะมองเห็นอิสรภาพภายในรากฐานจิตใจมนุษย์แต่ละคนได้ว่า แท้จริงแล้วมันไม่ใช่กล้วยไม้ทำลายเศรษฐกิจ แต่ความคิดคนนั่นแหละที่มันทำลาย
(ต่อฉบับหน้า)

"ระพี สาคริก"