ไลฟ์สไตล์

จ.ม.ถึงผู้แทน 
ถึง รมว.ท่องเที่ยวฯ และ รมว.แรงงาน

จ.ม.ถึงผู้แทน ถึง รมว.ท่องเที่ยวฯ และ รมว.แรงงาน

30 เม.ย. 2553

"มัคคุเทศก์กำลังจะอดตาย" (2) ผมอยากจะเรียนถาม รมว.แรงงาน และ รมว.การท่องเที่ยวและกีฬา ว่า ท่านคิดไหมว่า มัคคุเทศก์ยังมีตัวตนอยู่ในประเทศนี้ ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเราเป็นอย่างไร และหากยังมีวิกฤติอยู่อย่างนี้ พวกเราจะเป็นอย่างไร

 บริษัททัวร์ไม่ค่อยจะเดือดร้อน เพราะนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะโอนเงินมาก่อนเพื่อเป็นการยืนยันการจอง พอยกเลิกการเดินทาง บริษัททัวร์ก็ยังไม่ต้องคืนเงินเลย ยังสามารถเก็บไว้เป็นเครดิตในการเดินทางในครั้งต่อไปเมื่อเหตุการณ์สงบได้ โดยหักค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ส่วนโรงแรมก็ยึดมัดจำตามสัญญาที่มีกับบริษัททัวร์
 ส่วนมัคคุเทศก์อย่างผมสิครับ ลำบากที่สุด พอนักท่องเที่ยวยกเลิก พวกเราก็ตกงาน ไม่มีรายได้ชดเชย เป็นความยุติธรรมดีแล้วหรือครับ
 หลายๆ เหตุการณ์ เช่น สึนามิ การปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ฯลฯ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) มาขอร้องให้พวกมัคคุเทศก์หลากหลายภาษา ไปช่วยเหลือปลอบขวัญนักท่องเที่ยว ต้องทำงานแบบอาสาสมัคร บางวันเริ่มทำงานตีห้า ไปจบที่ 4-5 ทุ่ม โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ เลย มีแต่อาหาร 2 มื้อกลางวันและเย็น
 ส่วนเจ้าหน้าที่ ททท. หรือกระทรวงฯ นอนโรงแรม มีเบี้ยเรียงตอบแทนตามระเบียบราชการ ตอนเช้าก็ลงมาทำงานสายโด่ง เพราะไม่ต้องทำอะไร มัคคุเทศก์ทำแทนอยู่แล้ว ต่อมาก็มีการเยียวยาให้ค่าทดแทนแต่ให้แก่ผู้ประกอบการท่องเที่ยว ภัตตาคาร โรงแรม แต่มัคคุเทศก์ไม่เคยได้รับค่าทดแทน หรือค่าตอบแทนอะไรเลย มีมัคคุเทศก์หลายคน จำเป็นต้องขายรถ ขายบ้านทิ้ง เพราะเหตุการณ์ลักษณะนี้
 ขอเรียนถามท่านรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้อง ท่านผู้ว่าการ ททท. และท่านนายกรัฐมนตรี ว่าท่านคิด หรือจะคิดช่วยเหลือพวกมัคคุเทศก์อย่างไร โปรดมองเห็นความสำคัญของพวกมัคคุเทศก์อาชีพบ้าง อย่ามาเหมารวมกับพวกไกด์ผีตามข้างถนนนะครับ คนละกลุ่มกัน
ประวิทย์ ธรรมาวงศ์