ดับร้อน | คมชัดลึก

 ร้อนหัวอกร้อนหัวใจไหนจะเท่า  ปีนี้เร่าเร่าร้อนไม่หย่อนหยุด
ร้อนอากาศแดดเผาจนเข่าทรุด   เหงื่อปุดปุดหยดแปะแปะแฉะทั้งตัว
แต่บางคนร้อนวิชาแบบบ้าคลั่ง   ส่งเสียงดังว่ากูเก่งตะเบ็งทั่ว
ทฤษฎีที่ถูกต้องเป็นของตัว    คนอื่นมั่วคนอื่นเหลวเลวระยำ
รัฐธรรมนูญต้องของข้าเข้าท่าหมด   จะใสสดผลเลิศประเสริฐล้ำ
ฉบับเก่านั้นหนอก่อเคราะห์กรรม   เปลี่ยนตามคำข้าแนะแหละจึงดี
ถ้าใครค้านพาลโกรธว่าโฉดชั่ว   ด่าไปทั่วไอ้วัว-ควายไอ้บัดสี
ไอ้พวกมึงไดโนเสาร์เต่าพันปี    ส่วนกูนี้ปราดเปรื่องเรืองปัญญา
ด่ากันผ่านสารมวลชนกล่นรูหู   ทุกวันผู้ฉลาดประกาศกล้า
จะล้างชั่วให้สิ้นถิ่นพารา   คนอื่นอย่าอวดรู้กว่ากูเลย
แล้วพวกร้อนวิชาก็บ้าคลั่ง   พวกรู้นั่งอุดอู้อยู่เฉยเฉย
พวกรู้นั่งอมสากโอ้ปากเอย    พวกร้อนเย้ยผยองหยิ่งดั่งสิงโต
บางพวกออกวิทยุทะลุลั่น    ด่าทุกวันว่าพวกเจ้าพวกเง่าโง่
ด่าคนอื่นอย่างกักขฬะเฮละโล   ตนเองโก้ตนเองกล้าวิชาชาญ
สารพัดสารพันสรรมาด่า   ถึงเหี้ยห่าสอดสำเนียงเสียงประสาน
ทั้งผู้จัดผู้โทรโห่ประจาน    เว้นแต่มารดาบิดาวงศามัน
พวกเร่าร้อนวิชาด่าไปทั่ว    ถามว่าตัวทำอะไรเป็นไหมนั่น
อวดว่ารู้เลิศหล้าสารพัน    แท้คือมันรับจ้างด่ามาเลี้ยงตน
อากาศร้อนร้อนฉ่าเมษาฯ นี้    ร้อนทุกที่ทุกแหล่งทุกแห่งหน
ร้อนพวกร้อนวิชาก่นด่าคน    ดับร้อนบนความเมตตาหยุดด่าเถอะ

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"