
คนสำราญงานสำเร็จ (๑๑) งานทุกอย่างสำคัญเท่ากัน
ขงจื๊อเคยพูดว่า ถ้าให้ฉันไปเป็นคนเลี้ยงม้า ม้าต้องอ้วน ถ้าให้ฉันไปเป็นขุนคลังต้องมีเงินทุนสำรองเหลือเฟือ ให้ฉันไปเป็นแม่ทัพกรำศึก ต้องได้ชัยชนะ ให้ฉันไปสอนหนังสือเด็ก ต้องเป็นนักปราชญ์กันทุกคน นี่หมายความว่า ถ้าตั้งใจทำงานจริงๆ อย่าว่าแต่งานเล็กงานใหญ่ ง
ดังนั้นในโลกของการทำงาน เราอยู่ส่วนไหนขององค์กร อย่าไปนึกว่าเราสู้คนอื่นไม่ได้ เราสู้คนอื่นได้เสมอแต่ต้องสู้คนละเรื่อง อย่าเอาเงินเดือนมาแข่งกัน แต่จงเอาคุณธรรมมาแข่งกัน ต้องสู้ให้ถูกเรื่องด้วยนะ สู้ไม่ถูกเรื่องก็แพ้ทุกที เพราะฉะนั้นคุณค่าของคนหรือความภาคภูมิใจในงานถึงที่สุดแล้ว มันไม่ได้รับจากข้างนอก แต่มันรับจากข้างใน ใครบางคนอาจจะทำงานใหญ่โตในบ้านนี้เมืองนี้ แต่อาจจะไม่กล้าเดินถนนก็ได้ เพราะงานไม่สะอาด สู้คนเล็กๆ ซึ่งเป็นคนกดลิฟต์ประจำเนชั่นก็ไม่ได้ เขาทำงานด้วยจรรยาบรรณอย่างดี
ขอให้เราทุกคนภูมิใจในตำแหน่ง เราอยู่ส่วนไหน เราสำคัญทั้งหมด ถ้าเข้าใจตรงนี้ เรามีความสุข คุณโยมคิดดู คนคนหนึ่ง ถ้าบอกว่า หัวสมองดีกว่าเท้า ตัดเท้าออกเลยนะทั้งคู่ เอาส่วนที่ดีไว้นะ ขาไม่สำคัญใช่ไหม ตัดเลย สมองดีอยู่ได้ไหม ก็ไม่ได้
มีนิทานเรื่องหนึ่ง ตีนกับตามันทะเลาะกัน ตาบอก ตาดีที่สุด ไม่มีฉันตาจะเห็นอะไร ตีนบอก ไม่มีตีนจะไปไหนได้ถูกรึ ตากับตีนทะเลาะกัน เลยไม่ทำงานร่วมกัน ตาหลับ ตีนก็ช่าง ตาหลับก็เดิน เดินไปเหยียบหนาม เหยียบสารพัด สุดท้ายตกเหว ตาก็ไม่ยอมลืม รู้สึกตัวอีกทีหนึ่ง ร่างแตกกระจาย
เพราะอะไร ต่างข่มกัน ในที่สุดก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ แท้ที่จริงงานทุกอย่างสำคัญทั้งหมด เป็นนักข่าวเขียนให้ดีที่สุด เป็นผู้บริหารก็บริหารให้ดีที่สุด เป็นลูกน้องให้ดีที่สุด เป็นพนักงานทำความสะอาดทำให้ดีที่สุด ถ้างานของเรามันดีที่สุดในส่วนไหน ส่วนนั้นก็คือส่วนที่ดีที่สุด มันก็เป็นเกียรติยศ ไม่ว่าจะมีคนเห็นหรือไม่มีคนเห็น เป็นเกียรติภูมิที่แท้จริง ไม่ต้องรอให้คนอื่นมาเห็น แต่เป็นเกียรติภูมิที่เกิดขึ้นจากความบริสุทธิ์งดงามภายในใจที่เราสัมผัสได้ แล้วไม่อายใครๆ ในโลก คนกวาดถนนคนหนึ่ง กวาดอย่างดีที่สุดทุกเช้าอาจจะมีเกียรติมากยิ่งกว่านายกฯ ก็ได้ ถ้าเขาทำด้วยความบริสุทธิ์ใจของเขา
แต่ในการที่จะมีเกียรติอย่างนี้ได้ ทำงานเล็กๆ อย่างนี้ให้มีความสุขมีคุณค่าได้ต้องอดทนนะ ดาบตำรวจวิชัยที่ปลูกต้นไม้สองล้านต้น ปลูกไปใหม่ๆ ร้อยกว่าต้นชาวบ้านบอกบ้า ปลูกไปสามร้อยต้นเขาบอกมันเพี้ยน ปลูกไปห้าร้อยต้นเขาเริ่มจะจับส่ง โรงพยาบาลศรีธัญญา ปลูกครบสองล้านต้น เป็นวีรบุรุษ ไปงานไหนมีเกียรติยศมาก สื่อมวลชนสัมภาษณ์วันเว้นวัน โทรทัศน์วิทยุตามตลอด เพราะฉะนั้นการทำงานเล็กๆ แล้วจะให้เป็นงานที่น่าภาคภูมิได้ต้องทำจริงๆ แล้วต้องรู้จักอดทนและรอคอย ถ้าดีจริงผลก็ปรากฏ จะช้าหรือเร็วก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ถ้าเราทำงานองค์กรนี้มีคนทำงานด้วยหัวจิตหัวใจอย่างนี้ มันอาจจะไม่ปรากฏที่เรา แต่จะปรากฏที่ยอด คือมันอาจจะกลายเป็นคุณภาพของงาน แต่ตัวเราอาจจะอยู่ข้างหลัง เป็นคนปิดทองหลังพระ คนทำงานแบบนี้ต้องเข้มแข็งจริงๆ ไม่งั้นอยู่ไม่ได้
"ว.วชิรเมธี"



