จ.ม.ถึงผู้แทน ถึง จตุพร | คมชัดลึก

 หนูกับแม่ได้แต่คุยกันว่า "พ่อ" ขึ้นรถบัสไปกรุงเทพฯ พร้อมกับลุง ป้า น้า อา ที่ได้แจกเสื้อแดง หมวกแดง เกือบเดือนแล้ว ทำไมยังไม่กลับมาเสียที ตอนแรกพ่อบอกว่าจะไปแค่ 3 วัน แม่กับหนูเป็นห่วงพ่อมาก ลุงอาจที่ไปรถบัสพร้อมกับพ่อ เขากลับมาแล้ว เอาเงินมาให้แม่ด้วย บอกว่า พ่อฝากมากให้ แล้วก็เล่าให้แม่ฟังว่า ไม่เห็นจะสนุกเหมือนที่คนมาชวนไปเที่ยวกรุงเทพฯ บอกเลย
 ลุงอาจ เล่าว่า ร้อนก็ร้อน กินนอนลำบาก ต้องนั่งฟังคนบนเวทีพูดอะไรก็ไม่รู้ ฟังไม่เข้าใจ ลุงอาจบอกด้วยว่า คนบนเวทีไม่ยอมให้พ่อและชาวบ้านคนอื่นๆ กลับบ้าน บอกว่ารอโค่นอำมาตย์กันก่อน ลุงอาจก็ไม่รู้เหมือนกันว่า อำมาตย์คืออะไร ทำไมต้องโค่น และทำไมต้องเรียกตัวเองว่า ไพร่ แม้หนูจะเรียนแค่ชั้น ป.4 แต่หนูก็พอรู้ว่า ไพร่ ใช้เรียกคนชั้นต่ำ แล้วทำไมต้องมาชวนพ่อหนูไปเป็นไพร่ด้วย
 ลุงอาจเล่าอีกว่า พ่อก็บ่นอยากกลับบ้าน แต่ก็อยากได้เงิน อยู่ที่บ้านเราไม่ค่อยมีงาน ไม่มีเงิน แต่ไปกรุงเทพฯ ไม่ต้องทำงาน แต่มีเงินใช้ทุกวัน และเหลือเก็บมาให้แม่ด้วย แม้จะเหนื่อยที่บางวันต้องเดินหลายกิโล แต่พ่อก็ทน เพราะได้เงินค่าเดินทุกวัน
 แม่อยากให้พ่อกลับมาบ้านให้ทันสงกรานต์ มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน พี่สาวบอกว่า มาคราวนี้อาจจะไม่กลับไปกรุงเทพฯ อีก อยากกลับมาทำมาหากินที่บ้านเรา อยู่แบบพอมีพอกิน เพราะกรุงเทพฯ ตอนนี้วุ่นวายมาก ห้างที่ทำก็ปิดมาหลายวันแล้ว ไม่รู้จะเปิดได้วันไหน เพื่อนๆ ที่เป็นคนกรุงเทพฯ ก็บ่นว่า เบื่อกรุงเทพฯ ตอนนี้มาก มองไปทางไหนมีแต่สีแดงและความวุ่นวาย
 พ่อจ๋า...เมื่อไหร่ ลุงๆ เขาจะให้พ่อกลับบ้านเสียที หนูคิดถึงพ่อจังเลย ลุงๆ พวกนั้นเขามีลูกเหมือนพ่อไหม ทำไมเขาไม่กลับไปหาลูกๆ ของเขา ไปฉลองวันครอบครัวเหมือนบ้านเราบ้างล่ะ
 แม่เตรียมแจ่วบองของโปรดของพ่อไว้รอพ่อแล้วนะ รีบกลับบ้านให้ทัน "วันครอบครัว" นะพ่อ หนูจะรอ...
อีหล่าของพ่อ / นครพนม