พิชิตปัญหาสัตว์เลี้ยง - “เรื่องไม่น่า” | คมชัดลึก

 1.“เลี้ยงสัตว์อริกันไว้ด้วยกัน” โดยเฉพาะหมา ไม่ว่าจะเป็นหมาด้วยกันเอง หรือกับสัตว์ต่างชนิดที่เป็นคู่อริกันมาโดยธรรมชาติ เช่น หมากับกระต่าย หมากับแมว หมากับนก ฯลฯ แม้ว่าจะไม่ถูกทำร้ายโดยตรง ต่างตัวต่างอยู่ในกรง แต่ความกลัวว่าจะถูกทำร้ายของสัตว์ฝ่ายที่อ่อนแอกว่าย่อมระแวงภัยจนไม่เป็นอันกินอันนอน ร่างกายอ่อนแอจึงถูกเชื้อโรคเข้าแทรก เป็นเหตุให้ป่วยและตายได้โดยมิต้องถูกทำร้ายร่างกาย

 2.“กินผิด” เลี้ยงอาหารผิดประเภท ขาดคุณภาพ ให้กินมากหรือน้อยเกินไป ฯลฯ เช่น เลี้ยงนกกระตั้วโดยให้อาหารเพียงแค่เมล็ดทานตะวันอย่างเดียวตลอดชีวิต จะทำให้มันป่วยด้วยโรคอ้วน หรือเลี้ยงหมาโดยให้กินแต่ข้าวคลุกปลากระป๋องอย่างไม่อั้น ขุนจนหัวแบน ในที่สุดก็ป่วยด้วยโรคอ้วน หรือแมวที่กินแต่ปลาทูนึ่ง ปลาทูเค็ม สุดท้ายก็ไตวาย หรือหนูแกสบี้ที่ให้กินแต่อาหารเด็กอ่อน ผลสุดท้ายคือฟันยื่นยาวจนเคี้ยวไม่ลง ฯลฯ

 3.“ความเชื่อผิดๆ” เป็นสิ่งที่เคยได้ยิน ได้ฟังมาจากคนขายหรือความเชื่อโบราณ แล้วนำมาปฏิบัติกับสัตว์ ผลคือ เจ็บ ป่วย หรือตาย เช่น การจับกระต่ายโดยใช้มือหิ้วหู ห้อยต่องแต่ง หรือแมวมีเก้าชีวิต ดังนั้น หากเจ็บป่วยมีโอกาสหายเองจึงไม่พาไปหาหมอ หรือแมวกินแต่ปลาทูก็อยู่ได้ ฯลฯ

 4.“ทำไปเพราะไม่รู้” เป็นความผิดพลาดที่ไม่น่าเกิดขึ้น มันมาจากความไม่รู้แล้วไปทำ เหตุแห่งความไม่รู้คือ ไม่ศึกษาหาข้อมูลก่อนเลี้ยง ไม่ถาม ฯลฯ เช่น เลี้ยงปลาในน้ำประปาที่มิได้พักไว้ให้คลอรีนระเหยหมดก่อน อย่างนี้ก็หงายท้องแน่ๆ แมวเป็นไข้ก็เอายาแก้ปวดพาราเซตามอลของคนให้กินโดยไม่รู้ว่าแมวแพ้ยาตัวนี้ถึงตาย ฯลฯ

 5.“ขาดความรับผิดชอบ” ผัดวันประกันพรุ่ง โรคเลื่อน สันหลังยาว ธุระไม่ใช่ ไม่รักษาเวลา ฯลฯ ล้วนเป็นสิ่งที่ก่อความเสียหายต่อสัตว์เลี้ยงหลายรายถึงกับตาย เช่น ลูกหมาท้องร่วง ก็บอกพรุ่งนี้จะพาไปหาหมอ วันรุ่งขึ้นก็ผัดเป็นวันถัดไป อย่างนี้จนลูกหมาตายเพราะเสียน้ำจนร่างกายทานไม่ไหว ฯลฯ

 เห็นไหมครับว่าเรื่องไม่น่าเกิดก็เกิดขึ้นได้ หากผู้เลี้ยงสัตว์ไม่ตระหนักถึง “สวัสดิภาพสัตว์” ที่เขาต้องมีให้แก่สัตว์เลี้ยงของตน 

 ถ้าทำได้ก็ไม่เกิดเรื่องหรอกครับ!

ปานเทพ รัตนากร