“แต่งร้านเหมือนแต่งเพลง”ร้อยเรียงบทเพลงให้ไพเราะ กับการตกแต่งร้านอย่างมีรสนิยม | คมชัดลึก

 การเชื่อมโยงระหว่างสัญลักษณ์กับภาพรวมของร้านมักจะต้องไปด้วยกันอย่างไม่ขัดแย้ง เพื่อสะท้อนความเป็นเอกภาพ และย้ำจุดแข็งของสินค้าเพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์ในเชิงบวกมากที่สุด ในปัจจุบันผู้ออกแบบทุกกลุ่มงานจะต้องเริ่มต้นจากสิ่งเล็กน้อยที่สุดโดยขยายสู่สิ่งที่ใหญ่ที่สุดในโครงการเพื่อสร้างความสอดคล้องกัน  ผู้ออกแบบที่ดีไม่ควรปล่อยปละละเลยเรื่องเล็กๆ ควรใส่ใจทุกเรื่องให้มีความเชื่อมโยงเกี่ยวเนื่องกันไปทั้งโครงการ

 ยกตัวอย่างโครงการแห่งหนึ่ง สถาปนิกร่วมทำงานกับมัณฑนากร, นักออกแบบผลิตภัณฑ์, ภูมิสถาปนิก, ศิลปิน, กราฟฟิกดีไซเนอร์, นักออกแบบแสงสว่าง, วิศวกร โดยระดมสมอง คิดเพื่อโครงการหนึ่งอย่างเป็นเอกภาพและให้ทุกจุดในโครงการมีความสัมพันธ์กันบนฐานแนวความคิดเดียวกัน อันสอดคล้องกับแนวทางการตลาด และการบริหารจัดการของโครงการนั้น ตั้งแต่โลโก้ นามบัตร โบรชัวร์ สถาปัตยกรรม บรรยากาศภายใน การจัดสวน รายละเอียดเฟอร์นิเจอร์ วัสดุ แสงสว่างที่สวยงามเหมาะสม โดยอยู่บนโครงสร้างที่ท้าทาย และงานระบบทุกระบบภายในอาคารที่กลมกลืน

 นั่งดูแก้วน้ำและเฟอร์นิเจอร์ในห้องอาหาร เงยดูฝ้าเพดาน เสา คาน โคมไฟ และบรรยากาศซึ่งไปด้วยกันได้อย่างลงตัว เสมือนดนตรีที่ร้อยเรียงเสียงบทเพลงจากเครื่องดนตรีหลากหลายชนิด บรรเลงเพลงที่ไพเราะและกลมกลืน

 การออกแบบอาคารและสถานที่ก็เช่นกันจะต้องร้อยเรียงทุกส่วนในพื้นที่ ซึ่งก็มีการใช้สอยหลากหลายตามตำแหน่งต่างๆ ให้สอดประสานกันในเพลงเดียวอย่างไพเราะสวยงาม นักออกแบบหลายคนได้ไอเดียในการออกแบบจากการฟัง เช่น ฟังเสียงนก เสียงไม้ เสียงคลื่นทะเล ได้ความคิดออกแบบตกแต่งจากธรรมชาติสวยงามไปด้วยกันอย่างกลมกลืน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฟังเสียงบทเพลงต่างๆ ในโลกนี้ นักออกแบบสามารถถอดความหมาย ถอดเมโลดี้ออกมาแล้วถ่ายทอดออกมาเป็นผลงานออกแบบได้

 จังหวะของดนตรีอาจหมายถึง การจัดวางเฟอร์นิเจอร์, การบรรเลงเปียโน อาจหมายถึง การให้สีในอาคาร, จังหวะของเสียงกลอง อาจหมายถึง โครงสร้าง เพดาน และแพทเทิร์นพื้น, เสียงแซกโซโฟนที่พลิ้วไหว อาจสะท้อนออกมาด้วยผ้าลายสวยทั้งผ้าม่าน และผ้าบุเฟอร์นิเจอร์ จังหวะการร้อยเรียงเพลง จุดเน้น สร้อย จุดซ้ำ อาจแทนค่าด้วยศิลปะการจัดวางอย่างมีองค์ประกอบศิลป์ ภาษาของนักร้องกับเนื้อหา อาจหมายถึง วัสดุและลวดลายต่างๆ ของวอลเปเปอร์

 การยกบทเพลงและดนตรีมาสักเพลงหนึ่ง ผู้ออกแบบสามารถถอดสมการจากเพลงออกมาได้ เช่น เพลงร็อก ไอเดียความคิดจากจังหวะร็อก ลักษณะศิลปินผู้เล่นดนตรี ผู้ฟังออกมาเป็นสไตล์เฉพาะตัวสะท้อนมาเป็นสไตล์การตกแต่งได้ เช่นกัน

 แนวเพลงบอสซาโนว่า ที่เหมาะกับร้านอาหารฟิวส์ชั่นริมทะเลาะ (ชิว ชิว) หรือบทเพลงแจ๊สเบาๆ ผมนึกภาพการให้แสงสว่างแบบนุ่มตา และการใช้วัสดุที่โชว์พื้นผิว สัจจะง่ายๆ แนวเพลงบลูส์ที่ผมนึกถึงศิลปะคนผิวดำและคันทรีอเมริกา บทเพลงคลาสสิกในเวทีที่มีเครื่องดนตรีหลากชิ้น ร้อยประสานกันอย่างอลังการ ทำให้ผมนึกถึงการออกแบบคลาสสิกสไตล์เพดานสูงๆ มีความสง่างาม และวิจิตรที่สุด

 ผมหยิบบทเพลงของเอลวิส แล้วนำยุคสมัยช่วงที่ดังสุดๆ ของเอลวิสมาเป็นแรงบันดาลใจ ในการตกแต่งยุค 60 ที่มีลักษณะเด่นเฉพาะทั้งเฟอร์นิเจอร์ไฟเบอร์กลาส และสีสันที่สดใสทั้งห้อง และการผสมศิลปะ POP ART ที่ถูกชะตากับแนวเพลงยุคเรโทรเป็นที่สุด
ความผ่อนคลายของสปาแห่งหนึ่งที่ได้แรงบันดาลใจจากดนตรีบรรเลงที่มีการผสมดนตรีไทยและสากล และได้ยินช่วงจังหวะเหมือนน้ำไหลและใบไม้กระทบกันนำมาเป็นแนวคิดในการออกแบบในการใช้วัสดุธรรมชาติ บรรยากาศเชื่อมโยงระหว่างสวนและอาคารอย่างกลมกลืน
การนำเนื้อหาของเพลงในยุคสมัยที่บทเพลงเหล่านั้นได้รับความนิยม ก็เป็นอีกวิธีการหนึ่งของการหาแรงบันดาลใจในการออกแบบ เพราะดนตรีและบทเพลงสะท้อนวิถีชีวิตในเวลานั้นได้เป็นอย่างดี บางคนรำลึกถึงเรื่องราวอดีตหรือจากได้ยินเพลงแว่วเข้ามาตั้งแต่ท่อนแรก  บางคนมีความหลังในอดีตในช่วงเดียวกับเพลงนั้น

ทั้งหมดเหล่านี้เป็นการหยิบยกความรู้สึกจากเพลงมาออกแบบ  บางงานได้ความอิมแพค, ได้ความแรง, ได้ความบริสุทธิ์ โดยเฉพาะการตกแต่งภายในซึ่งเกี่ยวข้องกับอารมณ์ไปพร้อมๆ กับการใช้สอยที่ดีเลิศ สำหรับการตกแต่งร้านค้า ผู้ออกแบบสามารถนำบทเพลงไพเราะมาเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบได้ โดยควรให้สอดคล้องกับสินค้าและการให้บริการด้วย ร้านของคุณก็จะได้ขึ้นชื่อว่ากลมกลืนทั้งรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเป็นการง่ายสำหรับนักออกแบบสมัครเล่น หรือเจ้าของร้านรุ่นใหม่ที่ต้องการตกแต่งร้านเอง โดยสามารถกำหนดโจทย์และแนวความคิดขึ้นมาเองได้ครับ

 อ. เอกพงษ์   ตรีตรง
www.ideal1group.com