
จม.ถึงผู้แทน ถึง รมว.สุวิทย์
บทกวี แม่น้ำของ (โขง) "กำลังมาเยือน"
แม่น้ำที่เคยให้ชีวิตของข้า
ปูปลากุ้งหอยมากมาย
น้ำเต็มฝั่งยามหน้าน้ำ
น้ำใสไหลเย็นยามแล้งมิเคยแห้งหืด
แผ่นดินอุดมสมบูรณ์ด้วยข้าวปลาอาหาร
สัตว์ป่าวัวควายเลาะริมหญ้าริมสองฝั่ง
ลูกหลานพี่น้องของข้าอยู่เย็นเป็นสุข
เมื่อจิตวิญญาณของมนุนย์กลับกลายเป็นยักษ์มาร
ทุกอย่างถูกจองจำด้วยโซ่ตรวนของโลภะ
หัวใจถูกห่อหุ้มด้วยโมหะ
แแห่งโทสะ โบยตัดสรรพสิ่งอย่างอำมหิต
แม่น้ำของ แม่น้ำของ ของสรรพสิ่ง
พี่น้องลูกหลานของข้าร่ำให้
ความตายกำลังมาเยือนคนลุ่มน้ำของ(โขง)
ครูตี๋ ณ นครเวียงจันทร์
"คนแคมของ"
แม่โขงของลอยละลิ่วล่องรินหลั่งไหล
ผ่านภูโพนดินแดนอันแสนไกล
ทิเบตหิมาลัยไหลเลยล่วงผ่าน
หล่อหลอมเลี้ยงผู้คนชั่วกาลนาน
จากป่าย่าตาทวดปู่สู่รุ่นหลาน
ต่างเอิ้นเอ่ยขับขานผ่านสังคม
ตนเลธม หลานซาง เกาลอง ของ โขง
จีนพม่า ลาว ไทย เวียต ขะแมร์ แม่เชื่อมโยง
ไหลลดโขดขดโค้ง ผ่านสุข ทุกข์ระทม
ขุดคลองคันผันน้ำ ตันเขื่อนกั้นดันทับถม
ระเบิดหินผา ปูปลา แม่ข้าระบม
แค้นสุดขมขุ่นเคือง หดหู่ห่อเหี่ยวแห้งเหือดหาย
กระแสโลกาฯโลภา ควบมากับทุนร้าย
ทำลายแม่น้ำอันงดงามที่กราบก้ม
ฮีตครรลองล่ม ดับจมสลาย
ผู้คนสับสนดิ้นด้นดั้นไห้
จากคนแผ่นดินใหญ่ใฝ่กระหาย
ฤ นี่หรือยุคสุดท้าย ล่มสลายลูกแม่ของ
ลูกของลุ่มน้ำนี้ ยังมีความงามที่พรั่งพราว
เพื่อหินผา กุ้งหอยปูปลา และแววตาของหญิงสาว
ดวงตะวัน เดือนดาว เรื่องราวปากท้อง
คงอุดมการณ์สืบทอด โอบกอดปกป้อง
แม่น้ำขุนเขา ลูกหลานเราทั้งผอง
คนลูกแม่ของ ทัดทานถีบทุบถุนเถื่อน
แอนไฟ สบอิง ณ เชียงของ



