ลั่นชัตเตอร์เก็บความทรงจำกับ"นุ่น" ณิชยา ธรรมาวรานุคุปต์ | คมชัดลึก

 ได้โอกาสและเวลาเหมาะเหม็ง "คม ชัด ลึก" จึงขอนัดแนะตามเธอไปลั่นชัตเตอร์ ซึ่งก็ใจดีนัดแนะกับเราที่สวนเบญจสิริ ย่านสุขุมวิท ตั้งแต่เช้าตรู่ ได้เวลานัดสาวนุ่นมาพร้อมกระเป๋ากล้อง 2 ใบโต บรรจุอุปกรณ์ครบครัน พลางเล่าว่า หลังจากคิดจะหันมาถ่ายภาพอย่างจริงจัง เธอจึงเริ่มต้นศึกษาเรื่องการถ่ายภาพจากเว็บไซต์ต่างๆ ซึ่งจะมีก๊วนแก๊งที่รักการถ่ายรูปเข้ามาคุยปรึกษาหารือและแนะนำซึ่งกันและกัน จากตรงนี้สาวนุ่นยอมรับว่าได้ข้อมูลค่อนข้างเยอะ บวกกับการถามจากเพื่อนๆ ที่มีความรู้ทางด้านกล้องอยู่แล้ว รวมถึงหาซื้อหนังสือมาอ่านเพิ่มทำให้ได้ความรู้เยอะทีเดียว

 แม้จะเพิ่งเริ่มถ่ายภาพแต่ตอนนี้เธอมีกล้องถึง 2 ตัว พร้อมอุปกรณ์ต่างๆ ครบครัน ทั้งเลนส์ไวด์ เลนส์ซูม คือเป็นเหมือนพวกบ้าอุปกรณ์ก่อน ฝีมือเอาไว้ทีหลัง

 “ก่อนหน้านี้เห็นคนอื่นถ่ายมาบ้าง แต่นุ่นไม่ได้สนใจเท่าไหร่ จนเมื่อปีที่แล้วเดินทางไปโน่นนี่มากมาย มีทั้งไปทำงานและไปเที่ยวกับครอบครัวทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วย พอกลับมาดูภาพถ่ายก็มีน้อยมากและไม่สวยถูกใจ นุ่นเลยคิดขึ้นมาว่าอยากลองถ่ายภาพเองดูบ้าง พอดีมีเพื่อนสนิทหลายคนที่เขาชอบถ่ายรูปอยู่แล้ว ก็ชักชวนให้ลองมาถ่ายนุ่นก็เลยลองดู ก็เพิ่งเริ่มต้นถ่ายจริงจังประมาณ 3-4 เดือนที่ผ่านมานี่เอง ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงของการลองผิดลองถูก อุปกรณ์นุ่นก็มีพร้อมและเริ่มจะชินกับกล้องและอุปกรณ์ที่มีบ้างแล้ว ส่วนฝีมือนุ่นว่าพอมีกล้องแล้วก็มาฝึกทีหลังได้” สาวนุ่นเล่าถึงที่มาของงานอดิเรกล่าสุด พลางประกอบเลนส์กล้องด้วยความชำนาญ ก่อนสอดส่ายสายตาหามุมสวยๆ กดชัตเตอร์เก็บภาพทันที

 “นุ่นเลือกใช้กล้องเอสแอลอาร์ เป็นแมนนวลปรับแสงเอง ตั้งค่าเอง ซึ่งตอนนี้นุ่นสามารถปรับการตั้งค่าต่างๆ ได้เองแล้ว แต่ลักษณะของการถ่ายภาพกลางคืนซึ่งมันต้องใช้เทคนิคที่มากขึ้น ก็ยังไม่ดีนักต้องลองปรับไปเรื่อยๆ โดยส่วนตัวนุ่นจะชอบถ่ายภาพวิวทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม ด้วยความที่เดินทางเยอะจึงอยากเก็บภาพโน้นภาพนี้ไว้ในความทรงจำ" สาวนุ่นแจง

 ในขณะที่เธอสอดส่ายหาวิวที่ถูกใจ เธอก็เล่าให้ฟังต่อว่า ภาพคนนั้นเธอจะไม่ค่อยชอบถ่ายนัก เพราะเป็นภาพที่ถ่ายยากที่สุด คือการถ่ายรูปต้องดูแล้วรู้สึกว่าภาพมันมีชีวิต เพราะฉะนั้นการถ่ายคนที่ดูแล้วมีชีวิต มันจะต้องเหมือนกับการกำกับคน จะต้องหาจังหวะซึ่งมันไม่ง่ายเลย ภาพอีกอย่างที่ถ่ายยากไม่แพ้กัน คือ การถ่ายภาพธรรมชาติ เพราะเราไม่สามารถคอนโทรลแสงตามที่ต้องการได้ พอเราตั้งแสงเสร็จ อีก 2 วินาทีแดดมา แสงเปลี่ยนอีกแล้ว ภาพก็ไม่เหมือนเดิม การจะคอนโทรลทุกอย่างได้อย่างใจเรามันลำบาก 

 ว่าแล้วเธอก็อวดภาพถ่ายฝีมือตัวเอง พลางบ่นพึมพำพอจับใจความได้ว่า ผลงานที่เธอถ่ายนั้นยังไม่ดีพอ ยังต้องปรับในเรื่องของแสง ซึ่งเป็นอะไรที่คอนโทรลยากมาก แต่องค์ประกอบในการจัดภาพน่าจะโอเคแล้ว และจากงานอดิเรกที่เธอฝึกฝนเพื่อตั้งใจเก็บภาพความประทับใจในตอนแรก ยังกลายมาเป็นแรงบันดาลใจและเป็นผลพลอยได้ต่อหน้าที่การงานของสาวนักบริหารคนนี้อย่างมากอีกด้วย

 “ธุรกิจที่นุ่นทำเกี่ยวกับพวกจิวเวลรี่ นาฬิกา มันต้องการแรงบันดาลใจในการสร้างผลิตภัณฑ์ ซึ่งภาพถ่ายสามารถนำมาเป็นแรงบันดาลใจได้เยอะมาก เพราะจิวเวลรี่ที่ทำอยู่ส่วนใหญ่จะเป็นรูปดอกไม้ ใบไม้ ที่จริงนุ่นเป็นคนวาดรูปไม่เป็น แต่จากการศึกษาเรื่องการถ่ายภาพ หลักๆ จะช่วยในเรื่องของการจัดวางองค์ประกอบได้เป็นอย่างดี ซึ่งตรงนี้เวลาเราออกแบบ หรือเวลามองอะไร มันจะมองเป็นสัดส่วนที่ดูแล้วชัดเจนมากขึ้น หรือในเรื่องของแสงเงา เรื่องของสี เดี๋ยวนี้หลายคนบอกว่าการถ่ายภาพไม่สำคัญมากนัก เพราะสามารถใช้โปรแกรมโฟโต้ชอปช่วยได้ แต่สำหรับนุ่นมองว่ามันเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง” ตากล้องสาวนักบริหาร กล่าวทิ้งท้าย ก่อนเดินดุ่มหามุมสวยลั่นชัตเตอร์ต่อไป แชะ แชะ แชะ

เรื่อง วันวิสา โรจน์แสงรัตน์
ภาพ ศุภกฤต คุ้มกัน