
"จิงจ้อ"กินได้-เป็นยา
11 มี.ค. 2553
"จิงจ้อ" จะพบทั่วไปตามทุ่งหญ้าโล่ง ทุ่งนาร้าง และตามป่าริมฝั่งน้ำ ชาวอีสานนำยอดสดกินกับลาบ-ก้อย หรือลวกจิ้มน้ำพริก ส่วนผลอ่อนเอามาแกงอ่อม ทั้งต้นเป็นยาแก้ทางเดินปัสสาวะอักเสบ ส่วนรากกินดิบช่วยเจริญอาหาร ขับเสมหะ เลือดกำเดาออก
เป็นไม้เถาวงศ์ CONVOLVULACEAE ลำต้นหรือเถากลมเกลี้ยงสีน้ำตาลปลานเหลือง ทอดยาวถึง 4 เมตร
ใบ เป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับตามกิ่งและต้น รูปทรงกลมออกรีนิดกว้าง 5-14 เซนติเมตร 5-16 เซนติเมตร โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ขอบใบหยัก มีก้านใบยาว 4-12 เซนติเมตร
ดอก ออกเป็นช่อตามซอกใบ ก้านช่อยาว 1-2 เซนติเมตร เวลาบานดอกสีขาวมี 5 กลีบกว้าง 2-3 เซนติเมตร โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ปลายกลีบมีติ่ง
ผล รูปไข่ ผลแห้งสีน้ำตาล ด้านในมี 2-4 เมล็ด
ขยายพันธุ์ โดยเมล็ด ขึ้นได้ทุกสภาพดิน ความชื้นและแสงแดดปานกลาง
"นายสวีสอง"



