อ้อยอิ่งใน “อเล็ปโป” | คมชัดลึก

 ดามัสกัสตอน 8 โมงเช้ายังมีหมอกลอยอ้อยอิ่งคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง ฉันจับรถแท็กซี่สภาพโบราณจากย่านเมืองเก่าไปหาสถานีรถบัสที่อยู่ชานเมือง  เพื่อบ่ายหน้าไปหาปลายทางอย่างอเล็ปโป 

 การไม่รู้ภาษาอาหรับ ชวนให้การเดินทางมีกลิ่นอายของการผจญภัยเจืออยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป  แค่ให้สตาฟของเรือนพักเขียนจุดหมายปลายทางหรือสถานที่ที่จะไป ยื่นให้โชเฟอร์ เรื่องยากก็จะกลายเป็นเรื่องง่าย

 ฉันเดินทางในประเทศอาหรับมาหลายที่  ไม่ใช่ทุกที่ที่หน้าตาของรถประจำทางจะเนี้ยบนิ้ง แต่ซีเรียเป็นแบบนั้น เบาะกว้างนุ่มเหมือนนั่งเรือบินชั้นบิสซิเนส พอรถออกไม่เท่าไหร่เอาน้ำท่าและขนมนมเนยมาเสิร์ฟ  เสร็จแล้วสร้างความบันเทิงเริงใจด้วยการเปิดหนังให้ผู้โดยสารดู  4 ชั่วโมงจึงเคลื่อนไปไวเหมือนเหาะไปอเล็ปโป 

 “ไปสปริงฟลาวเวอร์เกสต์เฮ้าส์รึเปล่า?” คำถามที่ยิงมาจากแท็กซี่หัวไวเมื่อหย่อนเท้าลงแตะอเล็ปโป  เขาไม่ได้มีตาทิพย์เดาใจฉันถูก  แต่แค่หันนักเดินทางที่แบกเป้พะรุงพะรัง เขาก็เดาออกว่า สารรูปแบบนี้มีหรือจะพักโรงแรมห้าดาว คำว่าเชอราตัน ฮิลตัน โนโวเทล จึงเป็นคำที่ไม่คุ้นเคยกับฉันสักเท่าไหร่

  ที่หมายของนักแบกเป้เกือบร้อยทั้งร้อย ต่างพุ่งไปหาสปริงฟลาวเวอร์เกสต์เฮ้าส์ เรือนพักรังหนูที่อยู่ในย่านใจกลางเมืองอเล็ปโป จะเรียกว่าเป็นแหล่งซ่องสุมของพลพรรคนักแบกเป้ คงไม่ผิด

 อาจจะเป็นเพราะเรือนพักแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากแหล่งท่องเที่ยว  แค่เดินออกจากเรือนพักไปไม่ไกลก็เจอตลาดสดที่ขายผักปลา ที่นั่นจึงเต็มไปด้วยภาพที่มีสีสันและชีวิตชีวา ร้านรวงแถวนี้อนุญาตให้เก็บภาพได้อย่างหนำใจ เท่านั้นยังไม่พอ แต่ร้านไหนขายอะไรก็เชื้อเชิญให้ชิมกันอย่างไม่ขาดปาก

 ยิ่งเข้าสู่ชายคาของตลาดนัดมีหลังคา ที่ซึ่งว่ากันว่า เป็นตำนานของห้างสรรพสิน ค้าแห่งแรกของโลก  ที่นี่ยิ่งตื่นตาตื่นใจขึ้นเป็นทวีคูน

 ตลาดโบราณแห่งนี้ในอดีตคือชุมทางการค้าที่สำคัญของพ่อค้าวานิชจากฝั่งเอเชีย ยุโรป และชนชาติแถบเมดิเตอร์เรเนียน  หากแต่ในปัจจุบันที่นี่คือตลาดที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของโลกเลยก็ว่าได้

 ใต้หลังคาโค้งมนฝีมือของพวกออตมันที่สร้างคลุมทางเดินแคบๆ เอาไว้ยาวรวมกันกว่า 30 กิโลเมตร ไม่เพียงคลี่ภาพให้เห็นความคึกคัก แต่ที่นี่ยังซ่อนจิตวิญญาณของวิถีค้าขายอันเก่าแก่เอาไว้ตามซอกเล็กซอกน้อย

 เสียงตะโกนเรียกลูกค้าขโมงโฉงเฉง  ภาพเจรจาต่อรองราคามีให้เห็นทุกซอกซอย ควันลอยฟุ้งจากร้านอาหาร ผู้คนเบียดเสียดกันเนืองแน่น  นั่นคือภาพของ ”ซุค” หรือตลาดโบราณแห่งเมืองอเล็ปโป

 จะว่าไป ถูกแล้วที่ๆ นี่เป็นต้นกำเนิดห้างสรรพสินค้า เพราะของขายเขาจะแบ่งเป็นโซนไม่ให้เรางง  มีทั้งโซนขายผ้า โซนขายเครื่องเย็บปักถักน้อย โซนเครื่องมือก่อสร้าง โซนเครื่องใช้ภายในบ้าน โซนของตกแต่งบ้าน แต่ที่หาได้ง่ายสุดคงเป็นพวกร้านขายถั่วและของขบเคี้ยว ร้านขายสบู่ที่ทำจากน้ำมันมะกอก   และร้านขายเครื่องเทศจำพวกยี่หร่า อบเชย หญ้าฝรั่ง

 สารภาพตามจริง ว่าหลังจากผ่านตลาดหมื่นตรอกที่เมืองเฟซ แห่งโมร็อกโกมาแล้ว ฉันไม่เคยคิดว่า จะเจอตลาดใดในโลกที่เทียบเคียงกับตลาดแห่งนั้นได้  ครั้นมาเจอตลาดใต้ร่มแห่งอเล็ปโป  รู้ได้ทันทีว่าที่นี่แหละ คือคู่แข่งสำคัญของตลาดหมื่นตรอกแห่งเฟซ  ช่างเป็นตลาดที่กินกันไม่ลงจริงๆ

 ถ้าจะเดินทอดน่องชมตลาดแห่งนี้ให้ทั่ว ฉันว่าต้องใช้เวลา 1 วันเต็มเป็นอย่างน้อย ฉันเองก็อนุญาตให้ตัวเองหลงทางอยู่ในตลาดแห่งนี้อยู่ครึ่งค่อนวัน  แต่เป็นการหลงที่คุ้มค่ากว่าครั้งไหนๆ 

 การถอนสมอออกจากตลาดแห่งนี้  ดูเหมือนไม่ง่ายเหมือนตลาดอื่นๆ ในโลกนี้  ทั้งที่จริงไม่มีข้าวของเย้าตายวนใจสักเท่าไหร่ แต่ทุกซอกซอยกลับเหมือนมีแม่เหล็กมาคอยดึงไว้ให้ไม่ตีจาก
แต่เพราะรู้ดีว่ามีป้อมปราการแห่งอเล็ปโป (Citadel of Aleppo) คอยอยู่ จึงค่อยๆ คลำหาปากอุโมงค์ออกมาจากตลาดวงกฎได้สำเร็จ

 ป้อมปราการแห่งอเล็ปโปโดดเด่นเป็นสง่าอยู่บนเนินเขาตรงใจกลางเมือง เมื่อขึ้นไปบนนี้จะสามารถมองเห็นอเล็ปโปได้ทุกซอกมุม ป้อมปราการแห่งนี้เคยถูกใช้งานตั้งแต่เมื่อ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล แต่โครงสร้างที่เหลือเห็นในปัจจุบันมีอายุในราวศตวรรษที่ 13 และได้รับการประทับตราให้เป็นมรดกโลกตั้งแต่ ปี ค.ศ.1986

 ด้านหน้าของป้อมปราการมีคาเฟ่ให้ผู้คนได้มานั่งหย่อนอารมณ์ สูบชิชา จิบชากาแฟ แลป้อมปราการ  นั่นแหละ แพ็กเกจแห่งความสำราญที่อเล็ปโปจัดให้
เท่าที่จำได้ อเล็ปโปเหนี่ยวให้ฉันเที่ยวแบบอ้อยอิ่งสุดแรงเกิด 

"กาญจนา หงษ์ทอง"

 เดินทางจากกรุงเทพฯ ไปซีเรีย สายการบินกัลฟ์แอร์บินจากกรุงเทพฯ ไปกลับดามัสกัสทุกวัน สอบถามรายละเอียดได้ที่เบอร์โทร. 0-2254-7930-4 หรือคลิกไปค้นข้อมูลได้ที่ www.gulfair.com จากดามัสกัสมีรถประจำทางวิ่งไปอเล็ปโปทุกชั่วโมงทั้งวัน หาข้อมูลการท่องเที่ยวในอเล็ปโปได้ที่  www.world66.com