
จงอย่า...!
เมืองไทยของเรามีลักษณะการปกครองประเทศใน "ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข ตราอยู่ในรัฐธรรมนูญทุกฉบับ นับตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบบบ "สมบูรณาญาสิทธิราชย์" มาเป็น "ระบอบประชาธิปไตย"
สถาบันพระมหากษัตริย์ เกิดจากการเป็นผู้นำในการสร้างดินแดน ผู้นำในการสร้างดินแดนให้พ้นจากการกดขี่และพัฒนาประชาชนให้มีความสุข อีกทั้งเป็นผู้นำในการรบป้องกันอาณาเขต จึงถูกเรียกว่า “องค์พระประมุขบ้าง, พระราชาบ้าง, พระมหากษัตริย์บ้าง, เจ้าเหนือหัวบ้าง, พระเจ้าชีวิตบ้าง”
ทั้งหมดนี้ เป็นความเกิดขึ้นของสถาบันพระมหากษัตริย์ในสยามประเทศ หรือประเทศไทยของเรา และด้วยเหตุนี้นั่นเอง คนไทยจึงถวายความจงรักภักดี พลีชีพได้เพื่อสถาบันพระมหากษัตริย์
ปัจจุบันนี้ ทางการเมืองภายในประเทศอันเชื่อมต่อกับต่างประเทศ และมีสื่อสารมวลชนเป็นตัวแพร่ข่าว ได้สร้างความวิกฤติให้เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา ด้วยเพราะมีคนโง่เขลาเฉาโฉด ทั้งระดับมีเงินล้นฟ้า และเป็นยาจกเข็ญใจ ได้สร้างความระคายเคืองต่อเบื้องพระยุคลบาท โดยปราศจากความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ที่คุ้มเกล้าคุ้มหัว และบันดาลให้ตัวมียศศักดิ์
การกระทำของคนพวกนี้ นำมาซึ่งความแตกแยกของคนภายในชาติ แต่ตัวของพวกมันก็ถูกประชาชนเกลียดชัง สาปแช่ง แม้แต่พระสงฆ์ทรงศีล สมาธิ ปัญญา มีฌาน สมาบัติ ก็อุทานด้วยธรรมสังเวชว่า "ช่างหาเวรกรรมใส่ตัวแท้ๆ นรกกินกบาล”
จึงใคร่ขอกล่าวเตือนด้วยความรักความปรารถนาดีต่อทุกคนว่า
๑.จงอย่าโง่เขลาที่จะไม่จงรักภักดี
๒.จงอย่าแสดงความจงรักภักดีแบบโง่เขลา
๓.จงอย่าโฉดชั่วที่จะอ้างความจงรักภักดี เพื่อประโยชน์ตน และเพื่อหลอกคนจน คนโง่เง่า
๔.จงอย่าโฉดชั่ว ที่จะอ้างความจงรักภักดี เพื่อบดขยี้ฝ่ายตรงข้ามกับตน
ความขัดแย้งเรื่องความคิดเป็นธรรมดาของมนุษย์ แต่พึ่งจงระลึกอยู่เสมอว่า ความแตกแยกเล็กๆ นี่แหละ ถ้าไม่อยู่ในขอบเขต มุ่งแต่เอาชนะเพียงฝ่ายเดียว ในที่สุดก็จะเป็นชนวนสงคราม จงคิดเสมอว่า ชาติไทยตั้งอยู่ได้ และรักษาคามเป็นเอกราชมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะความสามัคคี
"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"



