
คนรักหมาตอน - ไอ้โจ้รีเทิร์น (3)
ในสายตาของพวกเรา ไอ้โจ้จัดได้ว่าเป็นหมาที่มีลักษณะดีเข้าทำนอง หล่อ-ล่ำ เลยทีเดียว คุณผู้อ่านลองเอาลักษณะเด่นหมาไทยหลังอานมาผสมกลับลักษณะเด่นของหมาฝรั่งเยอรมัน เชพเพิร์ด ดูก็ได้ ไอ้โจ้โดยรวมแล้วก็มีลักษณะเช่นนั้น ต่อมาเมื่อผมพอจะมีความรู้เรื่องหมามากขึ้
ตำราบางเล่มให้แนวทางในการเปรียบเทียบอายุหมากับอายุคนไว้ว่า 1 ปีแรกของหมาเท่ากับอายุคน 15 ปี จากนั้นก็ 1 ปีหมาเท่ากับ 5 ปีคน คิดเทียบตามสูตรนี้ ไอ้โจ้ตอนที่พวกเรารู้จักนั้นก็ตกอายุประมาณ 45 ปีแล้ว เป็นคนก็จัดว่าหนุ่มใหญ่แล้ว
อย่างไรก็ตาม แม้จะด้วยวัยขนาดนี้ แต่เพราะไม่เคยขาดเรื่องการออกกำลัง ไอ้โจ้จึงยังสามารถคงมาดเข้มและรักษาฟอร์มไว้ได้อย่างมั่นคงจนไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะอายุเข้าวัยกลางคน... เอ๊ย วัยกลางหมาแล้ว
พวกเราแอบนินทากันว่า ไอ้โจ้มันคงตั้งตัวเป็น “ผู้บัญชาการหมาโรงเรียนนายร้อย” เพราะนอกจากวันๆ เอาแต่รักษามาดเข้มผู้นำหมาทั้งหลายในอาณาจักรรั้วแดงกำแพงเหลืองแล้ว เราไม่เคยเห็นมีหมาตัวไหนจะกล้ามาตอแยกับมันเลย แต่ละวันรวมทั้งกลางคืนดึกๆ ดื่นๆ เราก็จะเห็นไอ้โจ้เดินสง่าคอยตรวจตรารักษาความสงบเรียบร้อย คอยพยักหน้ารับความเคารพจากบรรดาหมาในโรงเรียนนายร้อยทุกตัว
เพื่อนผมเคยบอกกับไอ้โจ้ว่า มึงน่าจะหัดเดินเอามือไขว้หลังด้วยนะ จะได้สง่ามากขึ้นไปอีก...ไอ้เวร !!!
ทุกๆ เช้าหลังเจ็ดโมงครึ่งในอดีตที่โรงเรียนนายร้อยยังอยู่ริมถนนราชดำเนินนอก หลายท่านคงยังจำได้ว่า พวกเราต้องเข้าแถวมีปี่กลองนำหน้าเดินถือกระเป๋าไปเรียนหนังสือกันที่ฝั่งกองการศึกษาหน้ากระทรวงศึกษาธิการ ขบวนแถวนี้คนเดินนำหน้าสุดคือหัวหน้านักเรียนนายร้อย นับเป็นภาพที่งดงามและประทับใจพวกเรารวมทั้งใครต่อใครที่ได้มาเห็นไม่รู้ลืม บ่อยครั้งถึงขนาดที่พ่อแม่ผู้ปกครองพาญาติมาคอยดักดูพวกเราเดินแถวกันไปเรียนอย่างชื่นอกชื่นใจ รวมทั้งย่าของผมและลุง ป้า น้า อา ฯลฯ จากลพบุรีก็ด้วย
แต่ถ้ายังเดินแถวไปเรียนแบบนี้จนถึงวันนี้-คงถูกบ่นว่าทำรถติดอิ๊บอ๋ายเลย !!!
ช่วงเวลาในอดีตนั้น ถ้าใครช่างสังเกตสักหน่อย คงจะเห็นว่าบนทางเท้าใต้ร่มมะขามที่เรียงรายขนาบสองฟากถนนนั้น จะมีหมาฝูงหนึ่งเดินตามควบคู่ไปกับแถวนักเรียนด้วย พอแถวเลี้ยวเข้ากองการศึกษา ไอ้หมาฝูงนี้ก็จะเดินแถวเลี้ยวตามเข้าไป
ไอ้ตัวที่เดินหน้าเชิดหูตั้งหางชี้นำหน้าขบวนแถวของหมาฝูงเบ้อเริ่มนั่นแหละครับ...
ไอ้คุณโจ้จอมจุ๊ยของพวกผม !!!
บัญชร ชวารศิลป์



