สกว.จัดอันดับมหาวทิยาลัยด้านวิทย์-เทคโนฯ | คมชัดลึก

 ผศ.วุฒิพงศ์ เตชะดำรงสิน รองผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) กล่าวว่า ในรอบปีที่ผ่านมามีการประเมินและการจัดอันดับ (ranking) มหาวิทยาลัยทั่วโลกโดยสถาบันต่างๆ แต่ยังไม่มีการประเมินลงลึกในหน่วยที่เล็กลง เช่น คณะวิชา หรือ สาขาวิชา ทำให้ขาดรายละเอียดที่จะนำไปใช้ประโยชน์ เช่น การจัดสรรงบประมาณ

 เนื่องจากในมหาวิทยาลัยที่เข้มแข็งทางด้านการวิจัยอาจมีสาขาที่อ่อนแออยู่ด้วย ในทำนองกลับกัน มหาวิทยาลัยที่อ่อนแอในการวิจัย อาจมีสาขาวิชาที่เข้มแข็งอยู่ ดังนั้น การประเมินที่แม่นยำจึงควรใช้สาขาวิชาเป็นหน่วยที่ใช้ประเมิน ซึ่งถ้านำผลหลายสาขาวิชามารวมกันก็จะได้ผลระดับคณะวิชาและมหาวิทยาลัยตามลำดับ

 ด้วยเหตุนี้ สกว.จึงจัดประเมินผลงานวิจัยเชิงวิชาการของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยประเมินลงลึกในระดับ 34 สาขาวิชา จัดเป็น 6 กลุ่มสาขา ได้แก่ กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ เทคโนโลยี แพทยศาสตร์ และกลุ่มสาขาอื่นๆ (เภสัชศาสตร์ พยาบาลศาสตร์ ทันตศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์) และครั้งนี้เป็นการประกาศผลการประเมินของ 3 กลุ่มสาขาคือวิศวกรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ เทคโนโลยี ส่วนกลุ่มที่เหลือยังอยู่ระหว่างดำเนินการ ซึ่งจะแล้วเสร็จในเร็วๆนี้

 “การประเมินผลงานวิจัยเชิงวิชาการที่สกว.จัดทำขึ้น จะทำให้หน่วยงานที่ให้ทุนรู้ปริมาณผลงานวิจัยเชิงวิชาการระดับสาขาของแต่ละสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย และความถนัดของแต่ละสถาบัน สำหรับประโยชน์ในการวางแผน และจัดสรรทุนวิจัยของสกว.”

 ผลการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยพบว่า สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีคะแนนระดับดีเยี่ยมในกลุ่มสาขาวิศวกรรมศาสตร์ เนื่องจากมีผลงานตีพิมพ์อยู่ในระดับสูง ส่วนมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีคะแนนในระดับดีเยี่ยมในกลุ่มสาขาเกษตรศาสตร์ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มีคะแนนระดับดีเยี่ยมในกลุ่มสาขาเทคโนโลยี

 ในการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการฯดังกล่าว ใช้ข้อมูล 2 ปี ตั้งแต่ 1 มกราคม 2550 - 31 ธันวาคม 2551 ได้รับความสนใจจากมหาวิทยาลัยทั้งภาครัฐ เอกชน และมหาวิทยาลัยนานาชาติ เสนอผลงานเข้าร่วมโครงการรวม 36 แห่ง โดยนับจากจำหนวนหน่วยงานระดับสาขาวิชาที่เข้าร่วมโครงการมีจำนวนถึง 436 หน่วยงาน

 วิธีการประเมินกรรมการจะใช้ตัวชี้วัด 4 ตัว ได้แก่ ความสามารถของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ เทียบเท่ากับวารสารวิชาการระดับนานาชาติ โดยวัดบทความต่ออาจารย์ 1 คน ตัวชี้วัดต่อมาเป็นความสามารถของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติที่มีคุณภาพในด้านการได้รับการอ้างอิง โดยวัดค่าจากอิมแพ็คแฟคเตอร์ ต่ออาจารย์ 1 คน

 การแสดงถึงความสามารถของสาขาวิชาในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เทียบเท่ากับวารสารวิชาการระดับนานาชาติ และความสามารถสาขาวิชาในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติที่มีคุณภาพในด้านการได้รับการอ้างอิง โดยวัดจากค่าอิมแพ็คแฟคเตอร์