
หอยเกลื่อนทะเลสาบสงขลา (2)
หอยกะพงเทศ มีความทนทานต่อความเค็มและอุณหภูมิ รวมทั้งทนต่อมลภาวะได้ดี สามารถสร้างกลุ่มประชากรหนาแน่นได้ดี ยึดเกาะได้บนทุกพื้นผิววัสดุที่จมน้ำ
การครอบครองพื้นที่ของหอยกะพงเทศ จึงก่อให้เกิดปัญหาหลากหลายทางชีวภาพ ความสมดุลของระบบนิเวศ และปัญหาทางเศรษฐกิจ
จากการสำรวจเบื้องต้นพื้นที่ชายฝั่งของทะเลสาบสงขลา (ทะเลสาบตอนล่าง) และพบหอยกะพงเทศจำนวนมากที่บริเวณปากคลองวง บ้านบ่ออ่าง และ ต.สทิงหม้อ แสดงให้เห็นว่า หอยกะพงเทศรุกรานเข้าสู่ทะเลสาบสงขลาแล้ว
หอยกะพงเทศขยายพันธุ์ และเพิ่มจำนวนประชากร 2 ช่วงในรอบปี คือ ช่วงเดือนกรกฎาคม และเดือนมกราคม โดยมีความสัมพันธ์กับความเค็มของน้ำ และความหนาแน่นของแพลงก์ตอน พืชที่เป็นอาหารของหอยกะพงเทศ หากน้ำมีความเค็มต่ำและมีแพลงก์ตอนพืชจำนวนมาก จะขยายพันธุ์มากขึ้น
การลงเกาะของหอยกะพงเทศ จะเกาะกลุ่มหนาแน่นบนพื้นดิน เลน หรือวัสดุจมน้ำ ก่อให้เกิดปัญหาต่อความหลากหลายทางชีวภาพ ความสมดุลของระบบนิเวศ นอกจากนี้ การลงเกาะบนตาข่ายกระชัง และเครื่องมือประมงของชาวบ้าน ทำให้เกิดปัญหากระแสน้ำไม่หมุนเวียน ทำให้ประสิทธิภาพของเครื่องมือประมงลดลง ส่งผลถึงปัญหาทางเศรษฐกิจในบริเวณดังกล่าว
ข้อมูลการศึกษาชีววิทยาของหอยกะพงเทศครั้งนี้ มีความน่าจะเป็นที่หอยกะพงเทศจะระบาดในทะเลสาบสงขลา ดังนั้นหน่วยงานและผู้ที่เกี่ยวข้องจึงควรหันมาให้ความสำคัญกับการป้องกันการแพร่ระบาด และควบคุมประชากรหอยกะพงเทศ ก่อนที่จะระบาดรุนแรง และสายเกินแก้ไข โดยเริ่มจากการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับชีววิทยาพื้นฐานของหอยกะพงเทศ เป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญที่นำมาประยุกต์ใช้จัดการกับหอยกะพงเทศต่อไป
กริ่งผกา วังกุลางกูร



