
คนรักหมาตอน - หมาตัวแรกของผม : ไอ้โจ้ (2)
ถ้าอ่านเฉพาะชื่อเรื่อง อดีตนักเรียนนายร้อยรุ่นใกล้เคียงกับผมหลายท่านอาจยกมือประท้วงว่า ผมถือสิทธิอะไรมาอ้างตัวว่าไอ้โจ้เป็นหมาตัวแรกของผม ทำเป็นเขมรขี้ตู่ อ้างว่าเป็นเจ้าของพื้นที่ทับซ้อนไปได้ เดี๋ยวเถอะ...เพราะความจริงแล้ว ไม่มีใครสามารถอ้างสิทธิเป็นเจ้
ขอย้ำว่า แค่ชั้นปีที่ 2 เท่านั้น...นักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 1 ไม่เกี่ยว เหตุผลที่ไม่เกี่ยว เพราะมีธรรมเนียมของพวกเราเหล่านักเรียนนายร้อยว่า “นักเรียนใหม่มีสิทธิเท่ากับศูนย์" คือไม่มีสิทธิอะไรเลย แม้กระทั่งจะเป็นเจ้าของหมาสักตัวหนึ่ง โดยเฉพาะไอ้โจ้
ที่น่าแปลกไปกว่านั้นอีกก็คือ ไอ้โจ้มันก็รู้ธรรมเนียมนี้เช่นเดียวกัน เพราะกับรุ่นพี่พวกเราตั้งแต่ชั้น 2 ยันชั้น 5 ไอ้โจ้จะให้ความสนิทสนมพินอบพิเทา ยอมให้เล่นหัวลูบหางได้ตามใจชอบ แต่สำหรับนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 1 แล้ว ไอ้โจ้ไม่ยอมสุงสิงด้วยเป็นอันขาด ขนาดว่าส่งขนมให้มันก็ยังรับไปกินอย่างเสียไม่ได้ ไม่มีขอบอกขอบใจ ไม่มีจะแสดงท่าทีสำนึกในบุญคุณ คาบขนมได้ก็เชิดหน้าเดินหนีไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหมือนเพื่อนบ้านรายนั้นอีกแล้ว อย่าหาว่าทวงบุญคุณเลย เสียเงินเสียทองสร้างถนนหนทางให้หลายสิบหลายร้อยกิโล มาวันนี้เป็นไง จะนึกถึงบุญคุณกันมั่งก็เปล่า...ขู่ฟ่อๆ
ส่วนเรื่องเล่นเรื่องหัวนั้นอย่าแหยมเสียให้ยาก ไอ้โจ้สะบัดหน้าเดินหนีเอาดื้อๆ จนพวกเราหลายคนแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว อยากหวดสักป้าบ แต่เมื่อนึกถึงคำสั่งของรุ่นพี่ว่า ห้ามพวกเราไปวุ่นวายกับมันเป็นอันขาด จึงต้องเก็บความแค้นไว้
ผมเดาเอาว่า ความแค้นที่มีต่อไอ้โจ้ของเพื่อนบางคนได้กลายเป็นพลังผลักดันให้เขาตั้งใจเรืยนตั้งใจสอบเพื่อจะได้ขึ้นชั้นปีที่ 2 เร็วๆ อยากดูน้ำมะหน้าไอ้โจ้มันนัก...
แล้วจะเชื่อไหมว่า ทันทีที่พวกเราเรียนจบชั้นปีที่ 1 เปลี่ยนเลขบนบ่าเป็นเลข 2 ท่าทีของไอ้โจ้จะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเจน เพราะมันจะกระดิกหางให้แต่ไกล แล้วเดินนอบน้อมเก็บหูเก็บหางเข้ามาแบบว่า ฝากเนื้อฝากตัวด้วยทันที และจะเป็นอย่างนี้จนกระทั่งพวกเราจบออกไป
ขณะที่ไว้ตัววางฟอร์มกับนักเรียนใหม่ ชั้นปีที่ 1 รุ่นต่อๆ มาเช่นเดิม
เห็นเช่นนี้ ทำให้คนที่เก็บความแค้นไอ้โจ้ไว้ก็ถึงบางอ้อ เข้าใจทันทีว่า ที่ไอ้โจ้มันทำท่าจองหองพองขนกับพวกเรานั้น มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัว แต่เป็นเรื่องของ “หลักการ” ไม่ว่าคุณจะเป็นใครมาจากไหน โจ้ไม่เกี่ยว ไม่มีความแค้น ไม่มีบุญคุณส่วนตัว มีแต่หลักการที่ไอ้โจ้ต้องรักษาไว้ นักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 1 มีสิทธิเท่ากับศูนย์
เหมือนเพื่อนบ้านรายนั้นอีกแล้ว...ที่ทำท่าท้าตีท้าต่อยอยู่ทุกวันนี้ โปรดอย่าคิดมาก ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว แต่เป็นเรื่องของหลักการ
บุญคุณต้องตอบแทนไง...
บัญชร ชวาลศิลป์



