ขุมทรัพย์จากพระไตรปิฎก - ทำร้ายเขาก็เหมือนทำร้ายเรา | คมชัดลึก

กสิรญฺจ ปริตฺตญฺจ          
ตญฺจ ทุกฺเขน สํยุตํ                      
             โกมํ ชีวิตมาคมฺม    
เวรํ กยิราถ เกนจิ ฯ 
 ขุ. ชา. ๒๘/๔๐๘
ชีวิตช่างลำบากและนิดหน่อยนัก                                                       
มิหนำซ้ำเจือระคนด้วยความทุกข์
ควรละหรือที่คนเราอาศัยชีวิตนี้
เที่ยวไปก่อกรรมทำเวรกับใครๆ .
        ชีวิตช่างลำบาก         ต้องตรากตรำทำงานหนัก
   ช่วงวันแสนสั้นนัก  ไม่น่าอยู่ชวนชื่นชม
        มิหนำซ้ำทุกข์ซ้อน         คอยบั่นทอนท่วมทับถม
   แท้ท้อทุกข์ระทม          ทนระทวยโรครอนราญ
        ควรเราจะร้อนร้าย         อาฆาตหมายมุ่งล้างผลาญ
   หรือควรคิดก่อการณ์         ผูกเกี่ยวเวรกับใครใคร ฯ

 อายุของยุงอยู่เพียง ๗ วัน แสนสั้น หากเทียบกับอายุของมนุษย์ ๗๕ ปีโดยถัวเฉลี่ย เราเข้าใจว่ายาวนาน แต่ครั้นนำไปเทียบกับอายุของเทวดาซึ่งนับเป็นพันปีทิพย์ อายุของมนุษย์ก็สั้นนิดเดียว ชีวิตเปรียบเหมือนรอยขีดบนผืนน้ำ น้ำค้างบนยอดหญ้า เพียงครู่เดียวก็อันตรธาน คนพาลเห็นว่ายืนยาวมัวหลงระเริง แต่บัณฑิตเห็นว่าสั้นนิดเดียว เร่งกระทำคุณงามความดี

 อนึ่ง ชีวิตของมนุษย์อยู่ด้วยอาหารหยาบวันต่อวัน ต่างจากเทวดาอยู่ด้วยอาหารทิพย์ ครั้นกินแล้วก็อิ่มไปได้หลายวัน แต่ละวันมนุษย์จึงสาละวนวุ่นวายอยู่กับเรื่องปากท้อง ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด “ดีดดิ้นทุกดวงแด” ปลาเล็กดิ้นอย่างปลาเล็ก ปลาใหญ่ดิ้นอย่างปลาใหญ่ เมื่อถูกโยนลงไปในหม้อแกงแห่งความตาย “ต้มเปรตปลาไหล”

 แม้คนเราจะต่างฐานะ เชื้อชาติชั้นวรรณะไม่เหมือนกัน แต่ก็เหมือนกันในความเป็นมนุษย์ที่หายใจเข้า-ออก มนุษย์ที่อยู่ในวัฏจักรแห่งความทุกข์ เกิด แก่ เจ็บตายด้วยกันทั้งสิ้น มองเห็นอย่างนี้เราจะเบียดเบียนทำลายก่อกรรมทำเข็ญกันทำไม พยาบาทอาฆาตแค้นเจ้าผีร้ายตัวนี้ต้องรีบจับมันลงหม้อถ่วงน้ำโดยเร็ว

 ชีวิตคนเราแสนสั้นมิหนำซ้ำยืนอยู่บนฐานทุกข์ที่กระเทือนสั่นอยู่ตลอดเวลา อย่าซ้ำเติมทุกข์ให้แก่กันเลย “หยิกเล็บเจ็บเนื้อ” ทำร้ายเขาก็เหมือนทำร้ายเรา

 เราเขาต่างก็ทุกขเวทนาเหมือนๆ กัน เปลี่ยนมามองด้วยสายตาเมตตาสงสารไม่ดีกว่าหรือ ร่วมร้องเพลง “We are the world” กันหน่อยสิ 

"พระมหาอุเทน ปัญญาปริทัตต์"