
ชีวิตกับกล้วยไม้ตอน-คืนกล้วยไม้สู่ธรรมชาติ (2)
เริ่มต้นกู้ชาติกู้แผ่นดินไทยจากงานกล้วยไม้
หลังจากเธอได้อ่านหัวข้อภายใต้ชื่อเรื่องว่า “การคิดริเริ่มกู้ชาติกู้แผ่นดิน” หลายคนคงจะสงสัยว่า เรื่องนี้มันไปเกี่ยวอะไรกับกล้วยไม้
การที่ฉันนำเรื่องนี้มาเขียน หาใช่เป็นการลำเลิกบุญคุณจากคนกล้วยไม้ไม่ แต่ขอให้เธอคิดด้วยปัญญาแล้วจะเห็นเองว่าชีวิตเธอเองขณะนี้ เรากำลังจะเสียแผ่นดินถิ่นเกิดของตัวเอง เท่านี้ยังรู้สึกไม่ได้อีกหรือ
ความจริงแล้วแรงดลใจในการจับงานกล้วยไม้ของฉันตั้งแต่อายุยังไม่มากนัก ได้สะท้อนให้เห็นถึงจิตใต้สำนึกที่หยั่งรู้ความจริงแล้วว่า ในอนาคตไม่ว่าจะยาวนานแค่ไหน สังคมไทยกำลังเปลี่ยนแปลงไปสู่การสิ้นชาติสิ้นแผ่นดิน ทั้งนี้เพราะชีวิตคนไทยกำลังเริ่มต้นเห็นความจริงได้ชัดเจนแล้วว่า วิถีการดำเนินชีวิตของเรากำลังตกเป็นทาสคนต่างชาติ แม้ในอดีตจะไม่ชัดเจนมากนัก แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ฉันเห็นความจริงได้แล้ว
หลักธรรมได้ชี้เอาไว้อย่างชัดเจนว่า สิ่งใดก็ตามเมื่อเริ่มต้นขึ้นแล้วก็คงหยุดได้ยาก แม้ช่วงนั้นฉันจะมีอายุเพียง 10 กว่าขวบ แต่พฤติกรรมของคนในสังคมที่นำเอากล้วยไม้มาเล่นโดยคิดดูถูกเด็กและผู้ที่มีทรัพย์สินเงินทองไม่มาก เราก็เห็นได้แล้วว่า นั่นคือวิถีการเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่ความเป็นทาสคนต่างชาติ ถ้าเราตกอยู่ในความประมาทจนกระทั่งไม่คิดจะสู้กับปัญหา
อนึ่ง ในปัจจุบันเธอลองคิดดูก็แล้วกันว่าการผลิตรถยนต์ก็ดี การผลิตกล้องถ่ายรูปก็ดี แม้แต่การผลิตเทคโนโลยีเรื่องอื่นๆ ลงได้เริ่มขึ้นจากชนต่างชาติ ในที่สุดเขาก็เล่นกลยุทธ์ในการค้าขายโดยใช้วิธีผลิตสิ่งที่มีรูปแบบพัฒนายิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ
หลังจากมีบรรดาลูกค้ายึดติดแล้ว เขาก็ค่อยๆ ผลิตสิ่งที่มันดีกว่าเก่าขึ้นไปทีละเล็กทีละน้อย จนกระทั่งคนในสังคมไม่อาจลุกขึ้นมายืนหยัดบนลำแข้งของตัวเองได้อย่างสง่างาม นอกจากตกเป็นทาสลึกซึ้งยิ่งขึ้นเป็นลำดับ!!
ระพี สาคริก



