ไลฟ์สไตล์

 "เกี่ยวไก่"ใบ-ต้นอาหารสัตว์

"เกี่ยวไก่"ใบ-ต้นอาหารสัตว์

02 ก.พ. 2553

แม้ “หนามงัวซัง” บางพื้นที่เรียก “หนามเกี่ยวไก่” จะเป็นพรรณไม้เฉพาะถิ่นที่หาดูได้ยาก ซึ่งพบบ้างในแถบภาคกลาง อีสาน และทางตอนใต้ของไทย นอกจากต้น ใบ จะเป็นอาหารสัตว์แล้ว ยังมีคุณค่าทางยาด้วย อย่างผู้เฒ่ายุคก่อนนิยมนำมาต้มเป็นยาแก้พิษขับน้ำเหลือง

  เป็นไม้เถาพุ่มในวงศ์ Capparaceae ชื่อวิทยาศาสตร์ Capparis echinocarpa Pierre ex ชอบอยู่ที่ความสูง 50-750 เมตร ลำต้นกึ่งเลื้อยมีหนามแข็งคล้ายเล็บไก่ สีน้ำตาลออกเหลือง ยาว 2-4 มิลลิเมตร

 ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเวียนเรียงสลับรูปรีกึ่งไข่ ผิวหนาเป็นมัน โคนมน ปลายเรียวแหลมมีติ่ง สีเขียวเข้ม ยาว 2-8 เซนติเมตร

 ดอก เป็นดอกเดี่ยว ออกเรียงสลับเป็นแถวตามซอกใบ กลีบดอก 4 กลีบ มีขนหนา ออกดอกราวเดือนมกราคม-สิงหาคม

 ผล ค่อนข้างกลม เปลือกหนามัน ภายในมี 1 หรือ 2 เมล็ด สีเหลืองอมขาว ยาวราว 3 เซนติเมตร 

 ขยายพันธุ์  เพาะเมล็ด ไม่ชอบชื้น ชอบแดดเต็มวัน

"นายสวีสอง"