ไลฟ์สไตล์

โลกใบนี้ดนตรีไทย - อาหารดี ดนตรีแจ๊ส

โลกใบนี้ดนตรีไทย - อาหารดี ดนตรีแจ๊ส

02 ก.พ. 2553

หลังจากเมื่อฉบับที่แล้วผมได้ตอบคำถามของ คุณไทยโมโนโทน ข้อที่ 1 ซึ่งคุณโมโนโทนอยากทราบประวัติของครูอุทัย แก้วละเอียด และผมก็ได้เขียนให้แบบชนิดที่รู้จักกันเป็นส่วนตัวหรือเขียนแบบเท่าที่รู้ ไม่ได้ศึกษาประวัติของท่าน และหลังจากนั้น ก็มีแฟนคอลัมน์ซึ่งก็เป็นบุ

 สำหรับคำถามข้อที่ 2 ของ คุณไทยโมโนโทน ซึ่งถามว่า ผมคิดอย่างไรกับหลักการพิจารณาศิลปินแห่งชาติ และผมอยากให้ใครเป็นศิลปินแห่งชาติ โดยคำถามของ คุณไทยโมโนโทน นั้นจัดว่าเป็นคำถามที่ถามแบบตรงไปตรงมา และผมก็คงจะต้องตอบแบบตรงไปตรงมา ก็คือ ผมไม่ทราบถึงหลักการพิจารณาศิลปินแห่งชาติว่าเขามีหลักการพิจารณากันอย่างไร และเกณฑ์มาตรฐานของคุณสมบัติต่างๆ ผมเองก็ไม่ทราบ ถ้าจะเขียนอะไรลงไปมันก็จะกลายเป็นว่า เรารู้ไม่จริงแล้วสะเออะไปเขียน ซึ่งผมว่ามันก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่ดีสำหรับตัวผมแน่ๆ เอาเป็นว่าขอข้ามไปที่ว่า ผมอยากให้ใครเป็นศิลปินแห่งชาติ 

 ตรงนี้ตามความคิดของผมคิดว่า ใครก็ได้ที่มีอายุประมาณ 60 ปีขึ้นไป และก็เป็นบุคคลที่ยอมรับในวงการนั้นๆ ว่าท่านนั้นเป็นคนที่มีความรู้ ความสามารถ รวมถึงมีจิตใจและความประพฤติที่ดีมาโดยตลอด แต่ถ้าจะให้บอกชื่อลงไปเลยว่าเป็นใคร ผมก็คงไม่กล้าระบุชื่อลงไป เพราะจะว่ากันจริงแล้วมันก็คงไม่ใช่หน้าที่อะไรของผม และประการสำคัญ ผู้ที่สมควรจะได้รับตำแหน่งศิลปินแห่งชาตินั้นก็ยังมีอีกหลายคน ถ้าเราอยากให้คนนี้เป็น เดี๋ยวคนนั้นก็จะหาว่าเราเชียร์แต่พวกกันเอง ซึ่งลักษณะนี้ คณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกศิลปินแห่งชาติ ก็คงจะโดนตำหนิอะไรทำนองนี้อยู่แล้ว

 แต่โดยส่วนตัวของผมเองก็เห็นใจคณะกรรมการพิจารณา เพราะว่าเรื่องแบบนี้มันไม่สามารถที่จะทำอะไรให้ถูกอกถูกใจแบบถ้วนหน้ากันทุกๆ คน ก็เอาเป็นว่าข้อนี้ผมก็ไม่ขอตอบอีกนั่นแหละ แต่ถ้าเป็นคนในวงการอื่นๆ ที่ไม่ใช่ดนตรีไทยแล้ว เช่น ดนตรีสากล ผมก็กล้าพอที่จะระบุชื่อได้เลยว่า คนนี้แหละสมควรได้ เพราะเนื่องจากเป็นคนนอกวงการกับผม มันก็คงจะไม่ทำให้ผมเจ็บตัวเท่าไหร่  แต่ก็ยังไม่มีใครถามคำถามในลักษณะนี้เข้ามา ฉะนั้นผมก็คงไม่จำเป็นต้องเขียนบอกว่าเป็นใคร เอาไว้รอให้คุณไทยโมโนโทนหรือคนอื่นๆ ถามเข้ามาก่อนดีกว่า

 เขียนถึงนักดนตรีสากล พอดีผมเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่า มีนักดนตรีสากลคนหนึ่งซึ่งเป็นชาวสวิตเซอร์แลนด์ และเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของผมเองชื่อ MR. FRANCOIS  LINDEMANN หรือ ฟรองซัวส์  ลินเดอมานน์ ซึ่งเขาเป็นนักเปียโนที่มีฝีมืออยู่ในระดับโลก โดยตอนนี้ ฟรองซัวส์ ลินเดอมานน์ เขามาแสดงอยู่ที่เมืองไทย และจะแสดงอยู่ที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนแถวๆ ย่านสีลม

 ขออนุญาตออกชื่อร้านสักหน่อย แต่ผมไม่ได้แนะนำให้ท่านผู้อ่านมารับประทานอาหารที่ร้านนี้เพราะบอกตรงๆว่า สำหรับคนไทยแล้ว อาหารอิตาเลี่ยนมันอร่อยสู้อาหารไทยไม่ได้หรอกครับ ร้านอาหารที่ว่านี้ซึ่งมีชื่อว่า NIU's ก็มีดีในเรื่องของดนตรีที่เล่นอยู่ในร้าน โดยเขากล้าที่จะจ้างนักดนตรีสากลที่มีชื่อเสียงเข้ามาเล่นในร้านอยู่หลายคน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มี ฟรองซัวส์  ลินเดอมานน์ รวมอยู่ด้วย โดยฟรองซัวส์ จะเล่นทุกคืนวันพฤหัสบดีและวันเสาร์ แถมวันพฤหัสบดีที่ 2 และ 4 ของเดือน ก็จะมีนักดนตรีสาวชาวญี่ปุ่น ชื่อว่าโนริโกะ มาเล่นไคโตะหรือพิณญี่ปุ่น ซึ่งก็จะเล่นกันเป็นแนวคอนเทมโพรารีหรือร่วมสมัยนั่นเอง

 โดยเมื่อคือวันพฤหัสบดีที่ 28 ที่ผ่านมา ผมเองก็ได้รับคำชวนจาก ฟรองซัวส์  ลินเดอมานน์ ให้เข้าไปชมเขาแสดงที่ร้าน NIU's และก็ไม่ผิดหวัง เพราะนักดนตรีที่อยู่บนเวที ทุกคนจะมีฝีมืออยู่ในระดับสุดยอด ถึงแม้บางท่านจะเป็นคนไทยอย่างเช่น มือกลองที่เล่นอยู่ ผมจำได้ว่าเมื่อประมาณปี 2002  คนนี้เขาเคยชนะเลิศการประกวดโซโลกลองแจ๊ส ในรายการที่มีชื่อว่า ไทยแลนด์ ดรัม คอนเทสต์ ซึ่งตอนนั้นผมจะรู้จักชื่อเล่นเขาว่า ฮง แต่ตอนหลังก็เพิ่งจะทราบว่าเขาชื่อ คุณชนุตร์ เตชธนนันท์ ซึ่งคนนี้ต้องถือว่าเป็นสุดยอดมือกลองของเมืองไทยในยุคนี้คนหนึ่ง และยิ่งลีลาโซโลกลองชุดแล้วนั้น ก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก เพราะเขามีรางวัลชนะเลิศการโซโลกลองแจ๊ส  เป็นใบรับประกันอยู่แล้ว

 สรุปว่าผมอยากจะให้ท่านผู้อ่านที่มีเวลาว่างในค่ำคืนของวันพฤหัสฯ หรือวันเสาร์ ลองเข้าไปในร้านนี้ ซึ่งอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า บ้านสีลม  ท่านจะได้ชมดนตรีแจ๊สระดับโลก โดยเฉพาะเอาแค่ ฟรองซัวส์ ลินเดอมานน์ คนเดียวก็คุ้มกับค่าอาหารที่สั่งมาซึ่งมีราคาค่อนข้างสูง และเขาก็จะอยู่เล่นถึงสิ้นเดือนมีนาคมนี้ จากนั้นก็จะบินกลับบ้านที่ย่านโลซานน์ ก็เท่ากับว่ายังมีเวลาให้เราได้ไปชมกันอีก 2 เดือน

 เอาล่ะครับสำหรับฉบับนี้ก็คงต้องจากกันก่อน เพราะหมดเนื้อที่แล้วล่ะครับ...สวัสดีนะครับ

"ขุนอิน"