รวมอุเทน-ปทุมวัน
"มีคนถามว่าเด็กมันตีกันเพราะอะไร?"
ข้อนี้ตอบไม่ยาก ดูจากตนเองที่เคยเป็นวัยรุ่น ซึ่งถึงจะเป็นวัยรุ่นอยู่ในภาวะของความเป็นสามเณรก็ยังมีเรื่องต่อยกันเอง ชกต่อยกับพระเจ้าถิ่น เด็กเจ้าถิ่น เด็กวัด แต่สมัยอาตมาเป็นเณรนั้นเขาไม่ใช้อาวุธนะ โดยมีพยานยืนล้อมเพื่อให้ความเป็นธรรมนับเป็นสิบ ยอมแพ้หรือน็อกแล้วก็หายโกรธกัน มีไม่น้อยที่เณรชกต่อยกับพระเจ้าถิ่น สุดท้ายก็กลายเป็นน้องเขยบ้าง เป็นพี่เมียบ้าง ดังนั้นจึงพอจะประมวลเหตุที่วัยรุ่นตีกันได้ คือ
"อวดหญิง
ชิงศักดิ์ศรี
เบ่งบารมี
หนี้แค้นที่ต้องชำระ
สันดานเกะกะเกเร"
แมวหลังกุฏิตรงกับหัวนอนอาตมาก็กัดกันเกือบทุกเช้ามืดก็เพราะเหตุ ๕ ประการ บางวันขณะตีกัน ส่งเสียงขู่กันลั่นวัด หมาตัวใหญ่มันรำคาญเสียงก็เลยย่องมากัดแมวทั้งคู่กระเจิง แมวทั้งคู่จึงรู้ว่า "กูเก่งไม่จริง" วันหลังมันจะกัดกันต้องใช้สายตาลอบมองดู "หมาเจ้าพ่อ" เพียงแต่ว่าแถวๆ ที่เด็กมันชอบตีกันน่ะ มีเจ้าพ่ออยู่บ้างหรือเปล่า อ้อ...มีเจ้าพ่อสีกากีอยู่ไม่ไกลเลย แต่สงสัยว่าทำไมเด็กมันไม่เกรงใจ ซ้ำยังเจ็บตัวอีกต่างหาก
เอ้า...วัยรุ่นทั้งสองสถาบันน่ะ ลองไม่ยืนหน้าสถาบันของตนเองแล้วดูสัญลักษณ์ให้เต็มตาสิว่า "มหาวิทยาลัยราชมงคล" หรือเปล่า แล้วดูสิว่า "สัญลักษณ์คือตราที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานให้หรือเปล่า" ดูที่อกเสื้อประดับสัญลักษณ์เดียวกันหรือเปล่า?
ถ้าใช่ก็เลิกตีกันเถอะ องค์พระบิดาเดียวกันทั้งนั้น และถ้าจะแข่งศักดิ์ศรีล่ะก็ "แข่งฝีมือ" กันดีกว่าและถ้าจะแก้ไขให้เด็ดขาด สมมติว่าถ้าเป็นราชมงคลด้วยกัน แก้ไขไม่ยาก ฟังให้ดีนะ ท่านอธิการบดี วิธีแก้ไขที่เด็ดขาดที่สุดคือ
นักศึกษาปี ๑-๒ เรียนที่ ราชมงคลอุเทนถวาย
นักศึกษาปี ๒-๔ เรียนที่ เทคโนปทุมวัน
หรืออาจจะสลับกันตามสถานพื้นที่และอาคาร ก็ได้
ถ้าเทคโนปทุมวันยังแยกส่วนงานก็กลับมาเป็นราชมงคล แล้วแบ่งพื้นที่ ปี ๑-๒ เรียนปทุมวัน ปี ๓-๔ เรียนอุเทนถวาย ความเป็นชนชั้นก็หมดไป เท่านี้ก็สิ้นเรื่อง ก่อนหน้านี้เมื่อหลายสิบปีก่อน ช่างกลนนทบุรี กับเทคนิคนนทบุรี ก็ตีกันไม่แพ้ ๒ สถาบันนี้ เมื่อรวมกันแล้วก็สิ้นเรื่อง
ว่าแต่...เมื่อรวมกันแล้วปัญหาที่ตามมา ที่น่าจะแก้ยากยิ่งกว่าหลายสิบเท่า คือ เรื่องของอาจารย์ที่จะแย่งตำแหน่งกัน เพราะต่างก็อยากใหญ่ไม่อยากเล็ก สุดท้ายก็แก้ปัญหาไม่ได้
0 พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ) 0