
"เดื่อดิน ยอดแกงอ่อม
19 ม.ค. 2553
นอกจากใบและดอกของ เดื่อดิน ชื่อพื้นบ้าน เคือไส้ตัน ไม้ป่าเบญจพรรณซึ่งมีถิ่นกำเนิดแถบอินโดจีน อินเดีย พม่า บ้านเราพบทางภาคเหนือ ภาคตะวันออก จะสวยโดดเด่นแล้ว ชาวอีสานยังนิยมนำเนื้อไม้ทำหลอดด้ายหรือกระสวยทอผ้า ส่วนยอดอ่อนใช้แกงอ่อม
เป็นไม้เถาเลื้อย ในวงศ์ Apocynaceae อาศัยเลื้อยพันไม้อื่น ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางเหนียว สีขาว สูง 1-3 เมตร
ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเวียนเรียงสลับตรงข้ามเป็นคู่ ทรงรี ขอบขนาน โคนมนสอบ ปลายเรียวแหลม สีเขียวปนส้ม ยาว 4-8 เซนติเมตร
ดอก เป็นช่อกระจุก ออกตามซอกใบที่ปลายยอด กลีบดอก 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเล็กน้อยคล้ายรูปดาว ปลายมนบิดเวียนแยกเป็น 5 แฉก สีขาว
ผล เป็นฝักคู่ คล้ายกระบอก เมื่อแก่แห้งจะแตกออก ขั้วเมล็ดมีพู่ขน สีน้ำตาลอ่อน ยาว 10-25 เซนติเมตร
ขยายพันธุ์ ปักชำเถา ชอบดินทุกสภาพ แดดเต็มวัน
"นายสวีสอง"



