มิตรภาพบนยอดเขาหลวงสุโขทัย | คมชัดลึก

เมื่อตอนที่ผมถามถึงต้นสารภีป่าที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงปลูกไว้เมื่อคราวเสด็จฯ มาบนเขาหลวงสุโขทัยแห่งนี้เมื่อปี 2537

ผมเดินมายังใต้ต้นสารภีป่าพลางมองรอบๆ เป็นเวลาเดียวกับที่พี่โหน่งเดินถือเต็นท์ที่ผมติดต่อเช่าไว้มาให้พอดี ไม่มีทำเลที่กางเต็นท์ตรงไหนดีเท่ากับใต้ต้นสารภีป่าต้นนี้อีกแล้ว

ผมทรุดตัวลงนั่งบนผืนหญ้า พี่โหน่งลงมานั่งคุยกับผมด้วย มิตรภาพเล็กๆ จึงเริ่มก่อตัวขึ้น

2.บน ยอดเขาเจดีย์ เป็นจุดหนึ่งที่สามารถชมอาทิตย์ลับขอบฟ้าอย่างสวยงาม ใช้เวลาเดินจากลานกางเต็นท์ไม่นานนัก ลมหนาวพัดแรงขึ้น แสงตะวันค่อยๆ อ่อนลง ไม่ช้าความมืดเริ่มปกคลุมจนท้องฟ้ามืดสนิท

 คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดเบื้องบนจึงเต็มไปด้วยดวงดาวมากมายเต็มท้องฟ้า

3.ในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น ผมเตรียมตัวเดินทางไปยังยอดเขาทั้ง 4 ของเขาหลวงสุโขทัย ได้แก่ ยอดเขานารายณ์ เขาพระแม่ย่า ยอดเขาภูกา และ ยอดเขาเจดีย์ ก่อนออกเดินทาง แวะพูดคุยกับพี่โหน่งและสอบถามเส้นทางการเดินทางในวันนี้

ผมเดินกลับมาที่ ผานารายณ์ อีกครั้ง หลังจากช่วงเช้าได้เดินทางมาครั้งหนึ่งแล้วเพื่อมารอชมพระอาทิตย์ขึ้น ผานารายณ์อยู่ไม่ไกลจากลานกางเต็นท์เท่าไหร่นัก ในเวลากลางวัน สามารถมองเห็นอ่างเก็บน้ำคลองข้างในได้ชัดเจน ถัดไปทางด้านซ้ายมือมองลงไปเบื้องล่างมองเห็นที่ทำการและศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

เดินออกจากผานารายณ์สักพักก็มาถึงบริเวณลานเฮลิคอปเตอร์ซึ่งติดกับสถานีโทรคมนาคมเก่าที่ปิดกิจการไปแล้ว ข้างๆ สถานีโทรคมนาคมจะมีเส้นทางเล็กๆ มุ่งสู่ ผาชมปรง บริเวณผาชมปรงนี้นอกจากจะมีต้นปรงต้นไม้สมัยดึกดำบรรพ์และวิวทิวทัศน์ที่สวยงามแล้วนั้น

พี่โหน่งบอกว่า บริเวณนี้เคยมีนักท่องเที่ยวถ่ายรูปเลียงผาได้ด้วย นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามมองหา ความเชื่อผิดๆ ที่ว่าชิ้นส่วนของเลียงผาเป็นเครื่องยารักษาโรคกระดูกได้อย่างดี ทำให้เลียงผายังคงถูกล่าและอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์

 เดินย้อนกลับมาเส้นทางเดิมเดินต่อไปยังยอดเขาพระแม่ย่า ระหว่างทางเดินผ่านป่าทึบ ร่องรอยการขุดคุ้ยหาอาหารของหมูป่ามีให้เห็นตลอดทาง

ถ้าจะเปรียบเทียบว่าหมูป่าเป็นหนึ่งในผู้ทำหน้าที่ปลูกป่าก็คงไม่ผิดนัก หมูป่าเป็นนักพรวนดินชั้นยอด  ชอบใช้ปากดุน คุ้ยหาอาหารบนพื้นดินอย่างเช่น รากไม้ หน่อไม้ หัวมัน หรือสัตว์เล็กๆ อย่างแมลงและสัตว์ที่อาศัยอยู่ในดินอย่างไส้เดือนก็เช่นกัน
 ดินที่หมูป่าคุ้ยขึ้นมาหาอาหารนั้น จะมีลักษณะร่วนซุยไม่ต่างจากดินที่เราใช้ในการเพาะปลูกต้นไม้เลย เมื่อเมล็ดพืชเดินทางมาถึงไม่ว่าจะมาจากการร่วงหล่นมาเองตามธรรมชาติหรือมากับสัตว์ หรือมูลสัตว์ ดินที่เกิดจากร่องรอยของหมูป่านี้จะทำให้เมล็ดพืชเติบโตได้เป็นอย่างดี

 ป่าและสัตว์ป่า เขาอาศัยอยู่ด้วยการพึ่งพาอาศัยกันเสมอ

เดินพ้นออกจากชายป่าไม่นานก็จะมีทางเดินขึ้นเนินสู่ยอดเขาพระแม่ย่า ซึ่งมีความสูง 1,225 เมตร จากระดับน้ำทะเล เมื่อมาถึงยอดเขานั้นเราสามารถมองวิวทิวทัศน์ได้ถึง 360 องศา สิ่งที่น่าแปลกก็คือ จากยอดเขาพระแม่ย่าเมื่อมองย้อนกลับไปตรงผาชมปรงที่ผมเดินไปเมื่อสักครู่นี้ เราจะมองเห็นผาชมปรงมีรูปร่างลักษณะเหมือนมีคนนอนหันข้างให้เราเห็น มีคางและริมฝีปากชัดเจน นี่คืออีกสิ่งหนึ่งที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ 

เมื่อเดินลงเขาจากยอดเขาพระแม่ย่า จะมีทางแยก 2 ทาง ซ้ายคือเดินไปยอดเขาเจดีย์ และขวาไปยอดเขาภูกา ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเขาหลวงสุโขทัย นั่นคือ 1,250 เมตรจากระดับน้ำทะเล ถึงแม้จะเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดแต่ก็มีจุดชมวิวได้จำกัด เนื่องจากมีต้นไม้ใหญ่อยู่หลายต้น ต่างจากยอดเขาพระแม่ย่าที่มองเห็นได้โดยรอบ

4.เสียงทักทายดังมาทันทีเมื่อผมเดินออกมาจากชายป่าเข้าสู่ลานกางเต็นท์ มีนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งเดินทางขึ้นมาถึง ผมแวะเข้าไปพูดคุยด้วย และนั่นทำให้ผมได้พบมิตรภาพใหม่อีกครั้ง  ผมนัดเจอกลุ่มเพื่อนใหม่นี้อีกครั้งในช่วงเย็นที่ยอดเขาพระแม่ย่า เพื่อรอชมพระอาทิตย์ตก

พี่โหน่งเดินมาตามผมถึงหน้าเต็นท์ชวนให้ไปร่วมทานข้าวกลางวันด้วยกัน ปฏิเสธไปหลายครั้งแต่สุดท้ายก็ยอมไปร่วมวงด้วย และมีพี่ตุ๋ยเจ้าหน้าที่อีกท่านรออยู่ก่อนแล้ว วันนั้นตรงกับวันเสาร์นักท่องเที่ยวเดินทางขึ้นมาจำนวนมาก ทำให้วงข้าวตั้งวงอยู่ได้ไม่นานเท่าไหร่ พี่ๆ เจ้าหน้าที่ทั้งสองคนต้องคอยออกไปบริการนักท่องเที่ยวที่เพิ่งเดินทางขึ้นมา ผมเลยร่วมผสมโรงทำตัวกลมกลืนเป็นเจ้าหน้าที่อุทยานฯ ไปช่วยงานด้วยอีกคน

5.พี่ๆ ลูกหาบและกลุ่มเพื่อนใหม่เดินทางล่วงหน้าลงเขาไปก่อนแล้ว และก็ถึงเวลาที่ต้องลาจากกัน ผมวิ่งย้อนกลับมาที่พี่โหน่งพูดคุยกันครั้งสุดท้าย ขอที่อยู่พร้อมสัญญาบอกว่าจะส่งภาพมาให้

ทุกครั้งในการเดินทางในแต่ละครั้งนั้น ผมมักมีคำถามกับตัวเองเสมอว่า ผมได้อะไรจากการเดินทางในครั้งนั้น ย้อนเวลากลับไปคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดเวลา 3 วันที่อยู่บนเขาหลวงสุโขทัย ภาพความสวยงามของธรรมชาติ มิตรน้ำใจไมตรี รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ คำตอบหนึ่งที่ชัดเจนขึ้นมาในทันที ในการเดินทางครั้งนี้นั่นก็คือคำว่า “มิตรภาพ”

มิตรภาพ ที่เกิดขึ้นทุกครั้งที่ได้ออกเดินทาง