ปัญหาเด็กเกิดจากปัญหาผู้ใหญ่ | คมชัดลึก

 ที่เป็นปัญหามากก็คือ รายที่ครอบครัวแตกแยก และพ่อแม่ทอดทิ้งลูก คือ เลี้ยงลูกอย่างทิ้งๆ ขว้างๆ ปล่อยลูกไปตามยถากรรม หรือปล่อยลูกให้อยู่โดยลำพัง เช่น ให้อยู่ตามหอพัก หรือฝากไว้ให้อยู่กับญาติ หรือคนใช้ หรือปล่อยให้ไปแต่กับเพื่อนๆ

 พ่อแม่บางรายที่รักลูก เลี้ยงลูกไม่เป็น เอาใจลูกผิดๆ ไม่กล้าแตะต้อง ดุ-ด่า-ว่ากล่าว แนะนำลูกให้ตั้งอยู่ในคุณความดี เอาแต่ประเคนเงินทองให้ลูก หวังแต่จะให้ลูกมีความสุขสบาย จนลูกๆ เสียนิสัย ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ไม่รู้คุณค่าของเงินและทรัพย์สินเครื่องใช้สอย บางรายให้ความสุขสบายแก่ลูก จนลูกทั้งๆ ที่โตแล้วก็ยังช่วยตัวเองไม่ได้ เพราะทำอะไรไม่เป็น

 พ่อแม่อีกหลายรายยังให้ท้ายเด็ก นำทางเด็กอย่างผิดๆ เช่น ปล่อยหรือชักนำให้ลูกไปตามแหล่งอบายมุข บ้างก็ให้ท้ายลูกจนกลายเป็นนักเลงหัวไม้ กลายเป็นคนก้าวร้าวจนเสียผู้เสียคนไปมากต่อมากแล้ว

 เพราะเหตุนี้ หากจะแก้ในปัญหาสังคมให้ถูกจุดที่สุด  ต้องแก้ที่ปัญหาสังคมในครอบครัวก่อนอื่นใด โดยเฉพาะ ผู้ใหญ่นั่นแหละ ควรจะต้องรณรงค์ให้ผู้ใหญ่ในครอบครัวและในสังคม ทุกอาชีพ ทุกเพศ ทุกวัย ให้หันมาสนใจในการศึกษาปฏิบัติธรรมให้มาก คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้านั่นแหละช่วยได้

 อย่าอ้างว่า ไม่มีเวลาไปศึกษาปฏิบัติธรรมที่วัด ถ้ามีใจเป็นธรรม สนใจในการศึกษาสัมมนาปฏิบัติแล้ว ย่อมแบ่งเวลา บริหารเวลา สำหรับไปศึกษาอบรมธรรมปฏิบัติได้ทุกคน

 อีกอย่างหนึ่ง ก็อย่าอ้างว่า ไม่มีเวลาดูแลลูกๆ เพราะติดทำมาหากิน พ่อแม่ที่ดีมีคุณธรรม เมื่อให้กำเนิดแก่ลูกเขาเกิดมาแล้ว ต้องสำนึกในหน้าที่ความรับผิดชอบต่อลูกของตน ต้องเป็นที่พึ่งแก่ลูกได้

 แม้สัตว์เดรัจฉาน เช่น ไก่ นก เมื่อมีไข่ ก็กกไข่จนลูกๆ ออกมาจากไข่ แล้วก็คอยปกป้องลูกมิให้ได้รับอันตราย  และนำลูกๆ ให้รู้จักทำมาหากินจนเลี้ยงตัวเองได้ จึงปล่อยลูกไป

 แล้วพ่อแม่ที่เป็นมนุษย์ จะไม่พอมีจิตใจเป็นธรรมเท่าหรือสูงกว่าสัตว์เดรัจฉานหรือ ?

 ก็ขอฝากให้พ่อบ้าน-แม่เรือน และผู้นำสังคมทุกระดับ ให้ช่วยกันป้องกันแก้ไขปัญหาสังคม ให้ตรงประเด็นและถูกทางด้วย

พระราชญาณวิสิฐ (หลวงป๋า)