
โลกใบนี้ดนตรีไทย - กลอนปีใหม่กับสำนวนที่โดนใจ
อีก 3 วันปี 2552 ก็กำลังจะจากพวกเราไป และแน่นอนที่สุดปี 2553 ก็จะเข้ามาแทน ซึ่งปีนี้ก็ตรงกับปีขาลหรือปีเสือ และท่านที่เกิดปีขาลถ้าไม่ได้เกิดในปีนี้ก็คงต้องมีอายุอย่างน้อย12 ปี และก็ใส่ไป 24, 36, 48, 50, 62 ฯลฯ และอีกหลายๆ ปี แล้วตัวเราล่ะอายุเท่าไหร่แล้ว
ที่เขียนแบบนี้ก็เหมือนกับจะเตือนตัวเองและท่านผู้อ่านว่าเราเริ่มแก่กันไปอีก 1 ปี ความดีที่ทำสะสมกันมาก็ไม่รู้ว่ามันจะดีพอหรือยังกับการที่เราได้เกิดมาและขึ้นชื่อว่า เป็นมนุษย์ รวมถึงถามตัวเองว่ามีความกตัญญูต่อบุพการีของเราพอหรือยัง เพราะอีกไม่นานพวกเราทุกคนก็ต้องจากโลกนี้ไป ก็คงเหลือแต่ความดีของเราเท่านั้นที่ยังอยู่บนโลกไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ตาม
และถึงแม้ว่าโลกของเรามันจะมีทั้งคนดีและคนไม่ดีแต่โดยเฉลี่ยแล้วผมคิดว่ายังไงคนดีก็ต้องมีมากกว่าคนไม่ดี และก็เชื่ออยู่เสมอกับสำนวนโบราณที่ว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
แม้บางครั้งเราอาจจะทำความดีได้ยังไม่พอ เพราะเนื่องจากเราก็ยังเป็นมนุษย์ที่ยังมีกิเลสติดอยู่ในตัวกันทุกคน แต่สิ่งที่เราทำได้ทั้งๆ ที่เรายังมีกิเลสติดตัวอยู่ก็คือ การไม่เบียดเบียนชีวิตของผู้อื่น และก็ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน รวมถึงหมั่นทำบุญใส่บาตรและกตัญญูต่อบุพการีของเรา เท่านี้ก็คงจะพอเพียงกับคำว่า เป็นคนดี
และเนื่องจากฉบับนี้เป็นฉบับส่งท้ายปี่เก่าต้อนรับปีใหม่ผมจึงขออวยพรให้พี่น้องชาวไทยทุกท่านมีความสุขและขอให้ผู้อ่านที่เป็นแฟนคอลัมน์ของผมทำแต่ความดีเพื่อความสุขของตัวเราเองและขออวยพรปี่ใหม่ด้วยกลอนแปดให้กับทุกท่านที่ได้อ่านหรือไม่ได้อ่าน ที่เป็นชาวไทยทุกท่านเลยครับ
สวัสดีปีใหม่ไทยทั่วหล้า ปวงประชาชาวไทยให้สดใส
เรื่องเลวร้ายทั้งหลายจงหมดไป อีกห่างไกลจากความเศร้าทุกราตรี
อีกทั้งผองท่านผู้อ่านเป็นประจำ ขอให้ทำแต่ความดีจะสุขี
จงได้พรจากพ่อแก่จอมมุนี ให้ท่านมีแต่ความสุขทุกเมื่อเทอญ
หลังจากที่ผมได้อวยพรให้แฟนคอลัมน์และชาวไทยทุกท่านแล้วผมก็จะกลับมาตอบคำถามที่มีมาเหมือนเดิม ซึ่งตอนนี้คำถามที่มาจาก www.khun-in.net <http://www.khun-in.net> ก็เริ่มจะมีมากขึ้น แต่ผมก็คงเลือกตอบตามความเหมาะสม โดยขอตอบคำถามของ คุณบอย บางบอน ก่อนโดยคุณบอย บางบอน ถามคำถามมา 2 ข้อด้วยกัน โดยข้อแรกถามว่า อยากจะซื้อไม่ตีระนาด คุณภาพดี จะซื้อได้ที่ไหน ราคาเท่าไหร่ แล้วทำยากไหม แล้วมีที่ไหนหัดให้ทำบ้าง
คำถามของ คุณบอย บางบอน ข้อแรกเรียกว่าเป็นชุดใหญ่ผมจะค่อยๆ ตอบเป็นที่ละวรรค โดยไม้ตีระนาดส่วนใหญ่จะทราบกันดีว่าจะมี 2 แบบก็คือไม้นวมกับไม้แข็งโดยถ้าจะซื้อไม้นวมก็ต้องช่าง เสนาะ อยู่ยิ่งยืน ซึ่งอยู่แถวโพธิ์สามต้น แต่ถ้าเป็นไม้แข็งยุคนี้ก็ต้องช่าง ประภาส ผมจำนามสกุลไม่ได้ เจ้านี้อาจอยู่ไกลนิดหน่อย คือย่านดอนตูม นครปฐม ถ้าจำไม่ผิดราคาไม้นวม อยู่ที่ 500 บาท ส่วนไม้แข็ง อยู่ที่ 1,000 บาท
เบอร์ติดต่อของช่างภาส คือ 08-9875-3724 ส่วนช่างเสนาะผมไม่สามารถให้เบอร์ติดต่อได้ เนื่องจากยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเบอร์ ถ้าอยากได้เบอร์โทรของช่างเสนาะ คงต้องเข้ามาใน [email protected] <mailto:[email protected]>
ทั้งสองเจ้า ผมขอรับประกันคุณภาพว่าดีจริงๆ ส่วนวิธีทำนั้นยากไหม ก็ต้องบอกว่าไม่ได้ยากอย่างเดียว ต้องใช้ความอดทนอีกต่างหาก ส่วนจะหัดทำผมว่าก็ที่ช่างทั้งสองนั่นแหละ แต่ก็ไม้รู้ว่าเขาจะยอมสอนให้หรือเปล่า ก็ต้องโทรไปหาและเจรจากันเอง
แต่ว่ากันจริงๆ แล้ว คุณบอย บางบอน คิดจะหัดทำไม้ตีระนาดก็ถือว่าเป็นความคิดที่ดี และสร้างสรรค์มาก เพราะในปัจจุบันไม่ค่อยมีใครคิดจะเรียนวิชาพวกนี้ มันเหมือนกับเป็นพวกปิดทองหลังพระ แต่ถ้ามองให้ดีๆ แล้ว มันเป็นอาชีพที่สามารถเลี้ยงตัวเองได้เป็นอย่างดี และผมเองก็เคยสนับสนุน เพื่อนๆ ที่เป็นครูสอนตามโรงเรียนรัฐบาลต่างๆ ให้เขียนหลักสูตรการทำเครื่องดนตรีไทยแบบง่ายๆ เช่น ไม้ตีระนาด หรือไม้ตีฆ้อง
เพราะอย่างน้อยที่สุดเด็กที่เรียนดนตรีไทยจะได้ห็นคุณค่ากับของที่เขาใช้อยู่ อีกทั้งมันก็เป็นการหล่อหลอมจิตใจให้เด็กมีความประณีตละเอียดอ่อน จากการหัดทำเครื่องดนตรีไทย เช่น ไม้ตีระนาด แถมประโยชน์ ก็ยังตกอยู่ที่ครูอีกด้วย เพราะมันคีอผลงานของท่านที่จะเอาไปทำอาจารย์ 3 ได้เป็นอย่างดี
ส่วนคำถามที่ 2 ของคุณบอย บางบอน บอกว่าชอบกลอนของผมมาก แต่ถามว่า แต่งกลอนมีประโยชน์อะไร ซึ่งข้อนี้ผมอยากให้ ท่านอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ มาตอบแทนผมจริงๆ โดยความคิดของผมนั้น ซึ่งไม่ได้เป็นกวี และก็เป็นนักดนตรีมากกว่า
ขอบอกตรงๆ ว่า ไม่ได้ชอบแต่งกลอนเท่าไหร่ แต่ถ้าอยากแต่งก็จะแต่ง ซึ่งตรงนี้มันหมายถึงว่าการแต่งกลอนมันมีประโยชน์ ที่ทำให้เราได้ระบายความในใจ ลงเป็นตัวอักษร รวมถึงเป็นการฝึกสมอง และแสดงถึงอารมณ์ศิลปิน ของคนนั้นๆ ว่ามีมากน้อยแค่ไหน บางคนแต่งเป็นกลอนต่างๆ มากมายแต่ไม่โดน บางคนแต่งแค่เป็นสำนวนเพียงวรรคเดียวก็โดนแล้ว
อย่างเมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากที่ผมได้ดูฟุตบอลคู่ ระหว่าง ปอร์ธสมัท กับ ลิเวอร์พูล ทางทรูวิชั่นส์จบลงแล้ว ผมได้เห็นข้อความจากหน้าจอทีวี ซึ่งข้อความนั้นโดนใจผมมากๆ จากผู้ส่งที่ใช้นามว่า หนึ่ง บางบัวทอง โดยเขาเขียนว่า ท่านจะไม่เดินเดียวดาย แต่จะอับอายเป็นหมู่คณะ และนี่คือสำนวนคำที่โดนใจผมมากที่สุด ในรอบปี 2552 เลยครับ…555 เอิ๊ก
"ขุนอิน"



