คนรักหมา - ทาโรและจิโรผู้ถูกทอดทิ้ง : รอดมาได้อย่างไร | คมชัดลึก

 จากนั้นก็นำมาสู่การตั้งคำถามว่า - ทาโรและจิโรรอดมาได้อย่างไร...

 เรื่องแรกที่มีคำตอบให้ก็คือ หมาลากเลื่อนทั้ง 15 ตัวรวมทั้งทาโรและจิโรล้วนเป็นหมาพันธุ์พื้นเมืองทางภาคเหนือของญี่ปุ่น คือ พันธุ์ซัคคาลิน

 หมาพวกนี้สามารถอดทนต่ออากาศหนาวเหน็บได้เป็นอย่างดี ขนาดว่า -41 องศาเซลเซียส ก็ยังอยู่ได้กลางแจ้ง ไม่ต้องไปหลบอยู่ในกรง ไม่ต้องการผ้าห่ม หรือฮีตเตอร์ใดๆ ทั้งสิ้นให้เสียฟอร์ม แต่หากมีพายุหิมะพัดกระหน่ำซึ่งจะทำให้อากาศหนาวมากขึ้นไปอีกก็เพียงแต่ซุกตัวลงในหิมะแล้วโผล่แค่จมูกออกมาหายใจเท่านั้น ก็อยู่รอดปลอดภัยแล้ว

 นอกจากจะอดทนต่อความหนาวเหน็บแล้ว ด้วยพื้นเพที่มาจากภูมิประเทศเขตหนาว (จัด) ซึ่งยากต่อการหาอาหาร ดังนั้นพวกมันจึงทนทานต่อความอดอยากอีกด้วย 

 สถิติที่เก็บไว้คือ หมาพันธุ์นี้สามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องกินอาหารใดๆ เลยติดต่อกันถึง 15 วัน ซึ่งอันนี้ไม่เหมือนหมาบ้านเราที่มีของกินทั้งวัน หิวขึ้นมาก็วิ่งไปแถวร้านอาหารโต้รุ่งเดี๋ยวเดียวก็อิ่มท้องแล้วเพราะเจ้านายคนไทยท่านกินกันทั้งวัน...

 ทั้งคนไทยและหมาไทยต่างโชคดีที่เกิดมาในดินแดนอันอุดมสมบูรณ์จึงมีเวลาว่างเหลือเฟือสำหรับเรื่องไม่เป็นเรื่อง-พอกันครับ ทั้งคนทั้งหมา แต่ถ้าใครเถียงผมว่าเรื่องนี้ไม่จริง ต้องระวังนะครับเพราะอาจต้องโดนข้อหายุ่งกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเสียเอง ฮ่า ฮ่า ...

 กลับไปเรื่องทาโรกับจิโร - แม้จะอดอาหารได้ถึง 15 วัน โดยไม่ต้องแอบให้น้ำเกลือไม่ต้องเลี่ยงไปกินไวตามิ้ลค์ ฯลฯ แต่เจ้านายเขาทิ้งอาหารไว้ให้พอกินเพียงแค่ 15 วันเท่านั้น แต่นี่อยู่ตั้งปี รอดมาได้ไง?

 คนญี่ปุ่นร่วมกันค้นหาคำตอบอย่างจริงจัง แล้วก็พอสรุปได้ดังนี้ครับ...

 ทาโรกับจิโรเป็น 2 ในจำนวนหมา 8 ตัวที่สลัดปลอกคอหลุดออกมาได้ ไม่เหมือนพรรคพวก 7 ตัวที่อดตายคาโซ่ล่าม

 ทาโรกับจิโรคงปักหลักหันหลังชนกันร่วมสู้ชีวิตโดยตลอดจนเจ้านายกลับมาในอีกปีหนึ่ง และระหว่างนี้สิ่งที่ทั้งสองทำได้ก็คือการช่วยกันออกล่าแมวน้ำที่มีอยู่มากมายในอาณาบริเวณเป็นอาหาร แมวน้ำตัวหนึ่งคำนวณดูแล้วแบ่งกันกินก็อยู่ได้ถึงประมาณ 20 วันทีเดียว...

 นอกจากนั้น เคล็ดลับคือ เจ้าพวกแมวน้ำนี่สุดแสนจะขวัญอ่อน ถูกหมาเห่าใส่เมื่อไหร่เป็นขี้แตกขี้แตน...

 ขี้แมวน้ำเป็นอาหารสุดโปรดของหมาพันธุ์นี้ ทาโรกับจิโรจึงอิ่มหมีพีมัน มีกินทั้งของคาวและของหวานตลอดปี

บัญชร ชวารศิลป์