“ยุด-วิธี” และ “ยัด-วิธี” | คมชัดลึก

 แล้วเราจะทำอย่างไรกับเด็ก เอาแต่ติฉิน นินทา ด่าซ้ำ เด็กมันก็เลยประชดหนักเข้าไปอีก เวลาจะแก้เรื่องเพศสัมพันธ์ก็แจกถุงยาง แล้วโฆษณาเสียคลื่นไส้ว่า...ยืดอก...พกถุง...ทำให้เด็กขาดความอายชั่ว กลัวบาป ไม่เข็ดหลาบเพราะกาม

 กระบวนการที่จะต้องคิดเมื่อเห็น... “เด็กหญิงคลั่งไคล้ เด็กชายคลั่งแค้น”...จะต้องสร้าง “ยุด-วิธี” และ “ยัด-วิธี” ด้วยการ “ซึมซับ” และ “จับยัด” คือ

 ๑.ทำอย่างไรให้เด็กคลั่งความรักชาติ ร้องเพลงชาติไทยให้ดังสนั่นลั่นโรงเรียน โดยเฉพาะตอนเสียงสูง...ด้วยไทยล้วนหมาย เดี๋ยวนี้เป็น ด้วยไทยล้วนหาย, สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี เดี๋ยวนี้เป็น เป็นชาติผี...ทำอย่างไรให้เขาร้องดังๆ เหมือนเขากรี๊ดนักร้อง

 ๒.ทำอย่างไรจะให้เขามีความห่วงใยพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย จนไปยืนเบียดเสียดกันปฏิบัติเหมือนเขายืนเฝ้าเข้าแถวดูนักร้องดารา

 ๓.จะทำอย่างไรให้เขาติดรูปพ่อแม่ พกรูปพ่อแม่ เหมือนเขาติดรูปนักร้องขนาดใหญ่ไว้ในบ้าน พกรูปนักร้องไว้ในกระเป๋า

 ๔.ทำอย่างไรจะให้เขาจำคำสอนของพ่อแม่ ครูอาจารย์ เพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมี สวดมนต์แต่ละศาสนา เหมือนเขาพยายามจำเพลงนักร้องต่างชาติซึ่งเขาก็แปลไม่ออก

 ๕.จะทำอย่างไรให้เขาประทับใจพ่อแม่ ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง เหมือนเขาประทับใจนักร้องดารา

 ๖.ทำอย่างไรให้เขารักพ่อแม่ ยามพ่อแม่มีภัย เขาจะกล้าแสดงความรักด้วยการฝ่าภัยเข้าไปช่วยอย่างไม่คิดชีวิต เหมือนเขายอมเบียดฝ่าฝูงคนเพื่อเข้าไปใกล้ตัวนักร้องดารา ยอมเจ็บ ยอมเป็นลม กระทั่งยอมให้ถูกเหยียบตาย

 ๗.ทำอย่างไรจะให้วัยรุ่นชายที่ยามเพื่อนเขามีภัย เขารวมตัวกันเป็นสถาบัน ไล่ตีไล่ฆ่าคู่อริของเพื่อน ให้เขารักชาติจนยอมเสียสละเพื่อสถาบันชาติ

 การดูกระบวนการสินค้า ดารา นักร้อง ของภาคเอกชนที่เขา “เสกสรร ปั้นแต่ง แข่งด้านประชาสัมพันธ์” เพื่อผลักดันไปสู่ตลาดโลก (อินเตอร์) น่าจะเป็นการปลุกเร้าให้ข้าราชการประจำ ข้าราชการเมืองได้นำมาปรับใช้

 การทำงานแบบอยากได้ดี มีอำนาจ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ น่าจะหมดไปแล้วจากยุคนี้ หันมาปรับกระบวน “ยุค-ยื้อ” ให้เป็นแผนเฉพาะหน้า และแผนพัฒนาถาวร รับรองเด็กไทยจะไม่หลงใหลไปตามต่างชาติ

 เขาจะเป็นเด็กรักชาติ ช่วยชาติ อย่างแน่นอน เด็กไทยไม่เหลวไหลดั่งที่ผู้ใหญ่ชอบด่าเด็กหรอก

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"