ขุมทรัพย์จากพระไตรปิฎก - นรกบนโลก | คมชัดลึก

สุขกามานิ ภูตานิ         
โย ทณฺเฑน วิหึสติ
              อตฺตโน สุขเมสาโน       
เปจฺจ โส น ลภเต สุขํ ฯ
ขุ. ธ. ๒๕/๒๐/๓๒
    ผู้ใดแสวงหาความสุขเพื่อตน
            เบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย
ซึ่งใคร่ความสุขด้วยอาชญา
ผู้นั้นละจากโลกนี้ไปย่อมไม่ได้ความสุข.
     เสาะหาสุขเพื่อตนคนนั้นเล่า แต่กลับเฝ้าเบียดเบียนสัตว์กำจัดเสีย
  ด้วยอาชญากระทำเหยียบย่ำเยีย ทุกข์นัวเนียแน่นอนต้องร้อนรน
  เสาะหาสุขทุกข์เกิดแก่สัตว์อื่น จะแช่มชื่นอย่างไรเพราะใจหม่น
  ละโลกนี้จากไปแสนไกลคน  ทุกข์ย่อมท้นท่วมทับอยู่ทรมาน ฯ
 
 ความสุขสะอาดปราศจากการเบียดเบียนควรเกิดแก่มวลมนุษย์ ทว่าทำไมความสุขโหดร้ายละเลงด้วยเลือดจากการประหัตประหารเข่นฆ่าจึงเกิดขึ้น ไม่น่าเชื่อว่า ความสุขประเภทนี้ก็เกิดกับโลกสีน้ำเงินใบนี้ แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วในยุคล่าอาณานิคม ฝ่ายที่พร้อมด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน ยกขบวนทัพมาข่มขู่บุกเข้าโจมตีฝ่ายที่ไร้อาวุธยุทโธปกรณ์ ซึ่งมีเพียงหอกดาบปืนไฟปืนแก๊ปอยู่ในมือ จะสู้รบปรบมืออย่างไรไหว เมื่อปืนกลรัวกระหน่ำยิง ต้องยอมศิโรราบพ่ายแพ้

 ฝ่ายที่ทรงแสนยานุภาพหมุน “กงล้ออาชญา” ออกไปบดขยี้ฝ่ายที่อ่อนแอกว่า เพื่อแผ่ขยายอาณา ได้สร้างบาดแผลที่แสนเจ็บปวดรวดร้าว นี่หรือคือชัยชนะ คือความสุข มันคือชัยชนะป่าเถื่อน คือความสุขของโจรชั่วร้ายใช่หรือไม่ อย่างไรก็ตาม แม้หน้าประวัติศาสตร์ของยุคล่าอาณานิคมจะปิดลงแล้ว แต่มันก็ติดเชื้อลามมาถึงยุคปัจจุบัน การแสวงหาความสุขประเภทนี้ยังคงเกิดขึ้น “ความสุขสะใจ” จากการก่อหายนะให้แก่ศัตรูคู่แค้น “ความสุขรุนแรง” จากการก่อการร้าย สร้างภัยพิบัติให้แก่ฝ่ายตรงข้าม

 ใครก็ตามที่กำลังเล่นอยู่กับสุขร้อนประเภทนี้จงระวังไว้ ถึงเวลามันย้อนศรตีกลับจะกลายเป็น “สุกเกรียมไหม้” ตามแผดเผาให้ได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสในโลกนี้ และโดยเฉพาะในโลกหน้า นั่นคือ “โลกนรก”

"พระมหาอุเทน ปัญญาปริทัตต์"