คำของพ่อ | คมชัดลึก

  “การปิดทองหลังพระนั้น เมื่อถึงคราวจำเป็นก็ต้องปิด ว่าที่จริงแล้ว คนโดยมากไม่ชอบปิดทองหลังพระกันนัก เพราะนึกว่า ไม่มีใครเห็น แต่ถ้าทุกคนปิดทองแต่ข้างหน้า ไม่มีใครปิดทองหลังพระเลย  พระจะเป็นพระที่งามบริบูรณ์มิได้เลย”

 เมื่อพวกเรา ซึ่งเป็นลูกของพ่อหลวงจะพึงปฏิบัติ ทุกคนต้องคิดถึงการทำงานในการอาชีพและส่วนรวม ทุกคนอยากทำงานแบบ “ปิดทองหน้าพระ” ไม่ค่อยมีใครทำงานแบบ “ปิดทองหลังพระ”  จึงขอให้พวกเรา รวมทั้งอาตมาด้วย มาทำงานให้ถูกต้องแบบ “ปิดทองหลังพระ” กันบ้าง

 ทำดีอยากมีคนชม  ต้องขื่นขมตรมอุรา
เขาไม่ชมสมคณา  กินน้ำตาทุกคืนวัน
ทำดีอยากได้หน้า  แทบเป็นบ้าเพราะหน้านั่น
วิ่งทางนี้วิ่งทางนั้น  หวังให้ท่านออกปากชม
ทำดีอยากได้บุญ ใจไม่ขุ่นและขื่นขม
ทำไปใจรื่นรมย์   เพราะผู้ผลกลกรรมดี
“ปิดทองหน้าพระ”  หมด ใช่ปรากฏรัศมี
ทองทับจับราคี   หน้าพระมีทองรุงรัง
ปิดก่อนว่าเงาวับ  เขาปิดทับดับความขลัง
เราปิดทับดับเขามั่ง  เอาแต่นั่งปิดทับกัน
หลังพระว่างมากมาก  ไยไม่อยากปิดกันนั่น
คิดไปไม่สำคัญ   เกรงพระท่านไม่เห็นทอง
หลังพระจึงปละเปล่า  ใครเห็นเข้าก็เศร้าหมอง
หน้าพระขยะทอง  ยามพิศมองไม่น่าดู
ทำดีหวังเอาหน้า   อนิจจาน่าอดสู
สอพลอกันกรอกกรู  เบียดเสียดทับกันยับไป
ทำดีเอาแต่บุญ   จิตละมุนสุขสดใส
ปิดทองหลังพระไว้  พระอำไพผ่องโสภณ
ทำดีคือทำดี   อย่าเร่งรี่รีบรับผล
พระท่านบันดาลดล  สุขแก่คนที่ทำดี
มาปิดทองหลังพระกัน  เริ่มเร็วพลันแต่วันนี้
ถวายเป็นราชพลี  แด่พ่อหลวงของปวงไทย

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"